نگاه شما:به محيط پیرامونمان احترام بگذاريم

از تنه درختان در شهر به عنوان تابلو تبلیغاتی استفاده نکنیم و آنها را با سوزن منگنه زخمی نکنیم؛ زیرا درخت نماد آبادانی و شاخص سرسبزی و خرمی و مظهر زندگی، و باعث لطافت هوا و موجب آسایش و رفاه انسان و صفا و پاکی طبیعت است.

کسی که در دشت‌های خشک و پهناور ایران سفر کرده است، تقدس درخت و آب و گیاه را به خوبی می‌تواند احساس کند. پس از فرسنگ‌ها راهپیمایی از فراز پشته‌ای و گردنه‌ای محیط کوچک سبزی پدیدار می‌شود که همچون نگینی بر پهنه دشت‌های خشک و سوخته نشسته است. این احساس از دیرباز در میان مردم ایران وجود دارد و در آن‌ها احساسی نیک نسبت به گیاه و سبزه و درخت پدید آورده است.

قوم ایرانی از هنگامی که پای بر این سرزمین گذاشت و جابجا در این دشت گسترده، در کنار واحه‌های کوچک و بزرگ زندگی کردند، به آب و درخت ارجی گران نهاد، زیرا آب و درخت در این سرزمین به آسانی و فراوانی به دست نمی‌آید و درختی که شاخی برمی‌آورد و سایه می‌افکند، ‌گاه حاصل دسترنج چندین نسل گذشته است که فرسنگ‌ها در دل زمین قنات درست کرده‌اند و آب از چاه‌های گود بیرون آورده‌اند و پیداست که محصول چنین رنجی محترم است.

ارزش درخت در ایران چنان بود که اگر کسی درختی را می‌شکست، مجبور بود به جرم این گناه مبلغی بپردازد و یا چندین درخت بنشاند. پس تلاش کنیم به محیط زیست خودمان احترام بگذاریم و هیچ مزاحمتی برای آن فراهم نیاوریم.