برنامه 90 خيلي ها را شاد کرد
داستان" فابيو بالا" را همه مي دانند. اگر بالا بازيکن خوبي بود، همه از نحوه آمدن او به استقلال دفاع مي کردند، البته بازيکن خوبي بود اما به خاطر مصدوميتش مهره مرغوبي نبود.
به نوشته جهان فوتبال، استدلال قلعه نويي هم جالب بود که استقلال پنج هزار دلار ضرر داد تا بعدها 250 هزار دلار ضرر نکند اما هوشنگ نصيرزاده بدون آن که از او سئوالي کنند، از پديده دلاليسم رايج بر فوتبال ما به نحو زشتي دفاع کرد.
از آژانس هاي رسمي فوتبال دفاع کرد و اعلام داشت که حتي بازي هاي دوستانه هم بايد از کانال اين آژانس هاي رسمي مورد تاييد فيفا عبور کنند. البته در يک نگاه منطق مدار حرف او درست است اما با شرايطي که در فوتبال ما وجود دارد ، تصور مي کنيم که به جاي دفاع از منطق او از حقوق کساني دفاع کرد که سيستم نقل و انتقالات را در فوتبال ايران به انحراف کشانده اند.
خود راوي کلام و ناقل ادعا بهتر از ما مي داند که در همه جاي دنيا، حق الانتقال درصد مشخصي است که اين درصد مشخص هم اندازه اي دارد و بخشي از آن صرف ارائه خدمات به بازيکن مي شود اما در فوتبال ما اين گونه نيست.
در فوتبال ما اشکالات عمده اي در اين عرصه وجود دارد. در اين فوتبال بازيکن را با 150 هزار دلار مي آورند و به جاي 15 هزار دلار، يکصد هزار دلار از بازيکن بر مي دارند و اين يکصدهزار دلار بين 10 واسطه تقسيم مي شود.
در بين تقسيم کنندگان پول، نفراتي مثل مدير باشگاه ها، روزنامه نگارها و دلال هاي دسته چندم هم بسيار ديده مي شوند. در فوتبال ما دفاع کردن از چنين روندي، يک دفاع عجيب است! آقا واقعا آژانسها، بازي هاي دوستانه را ترتيب مي دهند؟
پروتکل سال اخير را چه کسي امضا کرد؟ ايران – آلمان را مي گوييم. شما بگوييد. به راستي کدام يک از دلال ها چنين کردند؟ هيچ کدام اما اين بزرگ ترين بازي شکل گرفت.
عيب ندارد آقاي نصيرزاده! از ديد شما اين 4-3 هزار دلاري که براي حضور بازيکنان صرف شده حرام است اما آن 100 هزار دلارها که به جيب آن ها که خود مي دانيد، مي رود، مباح است. بله، نظر شما را به درستي متوجه شده ايم!
