چهار سال ديگر بدون اميد براي تغيير

یکم) در انتخابات ششم نوامبر ۲۰۱۲، اوباما مستقیم از دست مردم شصت میلیون رأی گرفت و رامنی بیش از ۵۸ میلیون رأی. آمریکا بیش از ۳۲۰ میلیون نفر جمعیت دارد که گفته می‌شود، بیش از ۲۱۰ میلیون نفر آنان شرایط رأی دادن دارند. هنوز آمارهای رسمی منتشر نشده، ولی گمان می‌رود در انتخابات کنونی، نزدیک نود میلیون نفر شرکت نکرده باشند که این آمار بالایی خواهد بود. ایالات متحده آمریکا شامل پنجاه ایالت می‌شود که هر یک دارای تعداد مشخصی رأی الکترال کالج هستند. الکترال‌ها در واقع معتمدان مردم و دولت بوده و از سوی هر یک از احزاب معرفی می‌شوند.

در نظام انتخاباتی این کشور، شمار الکترال‌های هر ایالت برابر با میزان نمایندگان آن ایالت در کنگره فدرال به اضافه دو (که‌‌ همان تعداد نماینده سنای هر ایالت در سنای فدرال است) است.

برای نمونه، ایالت فلوریدا ۲۵ رأی و ایالت کالیفرنیا ۵۵ یا ایالت ورمونت سه رأی الکترال دارد و در روز رأی‌گیری وقتی نامزد حزبی در یک ایالت بیشترین رأی را به‌ دست آورده باشد، به این معناست که کل رأی‌های الکترال آن ایالت را تصاحب خواهد کرد. در انتخابات آمریکا، آرای الکترال کالج حرف آخر را در انتخاب یک نامزد می‌زند. هر یک از نامزدها برای پیروزی در انتخابات باید۲۷۰رأی مجمع انتخاباتی (الکترال) را به دست آورد. آرای الکترال هر ایالتی ترکیبی از آرای رأی دهندگان و نمایندگان آن‌ها در کنگره آمریکاست.

به نوشته رسانه‌های آمریکایی، اوباما در روز انتخابات توانست ۳۰۳ رأی الکترال کالج و بیش از ۵۹ میلیون رأی را از آن خود کند. میت رامنی، رقیب میلیاردر اوباما نیز توانست ۲۰۶ رأی الکترال کالج و بیش از ۵۷ میلیون رأی بیاورد؛ به عبارت دیگر، اوباما مجموعا ۵۰ درصد و رامنی ۵/۴۸ درصد از آرا را به دست آورد. تاکنون سرنوشت ۲۹ رأی الکترال کالج مشخص نشده، ولی مشخص شدن تکلیف این ۲۹ رأی نیز تأثیری بر نتایج انتخابات نخواهد داشت.

احزاب مستقل نیز در این دوره توانستند بیش از یک میلیون و هشتصد هزار رأی را از آن خود کنند. باراک اوباما در انتخابات ریاست جمهوری سال ۲۰۰۸ بیش از ۶۹ میلیون رأی داشت. بدین ترتیب اوباما نسبت به دوره پیش، نزدیک به ده میلیون رأی را از دست داده است.

دوم) نشریه «فوکوس» آلمانی، ششم نوامبر را نقطه اوج پرهزینه‌ترین جنجال سیاسی تاریخچه آمریکا ارزیابی و خاطرنشان کرده است که هرگز پیش از این تا این اندازه پول و سرمایه برای مبارزات انتخابات ریاست جمهوری در آمریکا مانند امسال هزینه نشده بود. رقابت شانه به شانه اوباما و رامنی بیش از شش میلیارد دلار هزینه داشته است.

فوکوس در بخش دیگری از این مطلب آورده است: اما با وجود این هنگامه شش میلیاردی، برای اکثریت آمریکایی‌ها همه چیز پس از انتخابات مانند سابق باقی خواهد ماند. تغییرات بسیار اندکی در واشنگتن رخ خواهد داد. دمکرات‌ها و جمهوریخواهان همچنان مانند پس از پیروزی تاریخی اوباما در چهار سال پیش، دشمنان سرسختی برای هم باقی خواهند ماند. مبارزات و جبهه‌گیری‌های سرسخت این دو جناح در کنگره همچنان شدید‌تر خواهد شد و این به مفهوم تداوم بن‌بست سیاسی در آمریکاست.

سوم) رهبران برخی کشورهای جهان پس از اعلام نتایج انتخابات ریاست جمهوری آمریکا به باراک اوباما تبریک گفتند. دیوید کامرون، نخست وزیر انگلیس نخستین فردی بود که بلافاصله پس از اعلام نتایج، پیروزی اوباما را به وی تبریک گفت.

«هرمان فان رامپوی» رئیس اتحادیه اروپا نیز با ابراز رضایت از پیروزی «اوباما» انتخاب دوباره وی را تبریک گفت. «حامد کرزای» رئیس جمهور افغانستان، «محمود عباس»، رئیس تشکیلات خودگردان فلسطین، «محمد مرسی»، رئیس جمهور مصر، «بنیامین نتانیاهو» نخست وزیر رژیم صهیونیستی، «حمادی الجبالی»، نخست وزیر تونس، «هو جین تائو» رئیس جمهور چین و... نیز در پیام‌های جداگانه پیروزی اوباما در این دوراز انتخابات را به وی تبریک گفتند. جورج سوروس، میلیاردر صهیونیست آمریکایی و رئیس بنیاد جامعه باز آمریکا (بنیاد سوروس) نیز از پیروزی اوباما، ابراز خرسندی کرد.

چهارم) مشارکت ضعیف، یکی دیگر از حاشیه‌های پررنگ این دور از انتخابات ریاست جمهوری آمریکاست که توجه بسیاری از کار‌شناسان و رسانه‌ها را به خود جلب کرد. مشکلات اقتصادی، ناتوانی اوباما در انجام وعده‌های داده شده و توفان سندی، از جمله دلایلی است که به باور برخی کار‌شناسان، توانسته بر مشارکت مردمی در این دور از انتخابات تأثیر منفی بگذارد. لس آنجلس تایمز با اشاره به این مشکلات پیش بینی کرد، اوباما فرصتی برای استراحت نخواهد داشت. به نوشته این روزنامه آمریکایی، اوباما حتی در فاصله اعلام پیروزی تا آغاز دور تازه ریاستش بر آمریکا نیز هیچ فرصتی برای استراحت ندارد و باید هر چه زودتر به رفع چالش‌هایی که کشور دچار آن‌ها شده، بپردازد.

پنجم) روزنامه آمریکایی واشنگتن تایمز، خبر پیروزی اوباما را با جمله «چهار سال دیگر بدون امید برای تغییر» منتشر کرد و نوشت: جمهوری‌خواهان کنترل مجلس نمایندگان و دمکرات‌ها کنترل مجلس سنا را به دست گرفتند و کاخ سفید نیز همچنان در دست دمکرات‌ها باقی ماند و این در حالی است که قطعاً هیچ دستوری در دست دمکرات‌ها نیست و همه این‌ها یعنی شروع چهار سال دیگر برای آمریکا بدون داشتن امید به تغییر. بسیاری از مردم آمریکا هم در مصاحبه با شبکه‌های خبری گفته‌اند که این انتخابات هزینه سنگینی را بر دوش مالیات دهندگان آمریکایی گذاشته و آنها بر این باورند که بین میت رامنی و باراک اوباما فرقی نیست.

ششم) کارشناسان مسائل سیاسی با اشاره به بحران شدید مالی آمریکا، استمرار جنبش وال استریت، وضعیت بیکاری و فقر ـ که مشکلات بسیاری برای مردم آمریکا درست کرده ـ بر این باور هستند؛ مردم آمریکا سیاست‌های جنگ طلبانه در حمله به افغانستان و عراق را از عوامل اصلی این بحران‌ها می‌دانند و طبیعتا سیاست‌های جنگ‌ طلبانه رامنی جایی در افکار عمومی مردم آمریکا نداشت. این دسته از کار‌شناسان با تأکید بر اینکه سیاست‌های دمکرات‌‌ها با سیاست‌‌های جنگ طلبانه هماهنگی ندارد، انتخاب دوباره اوباما را شاهدی بر افزایش فاصله میان آمریکا و رژیم صهیونیستی دانسته و بر این باورند که صهیونیست‌‌ها با سرمایه‌گذاری روی رامنی دچار اشتباه استراتژیک شده‌اند، چرا که سران رژیم صهیونیستی گمان می‌کردند با سرمایه‌گذاری بر کاندیدای حزب جمهوری خواه، می‌توانند آمریکا را به حمله نظامی علیه ایران بکشاند، ولی گویا این مورد با سیاست‌های هیأت حاکمه آمریکا منافات دارد.

هفتم) روزنامه «فایننشنال تایمز» آلمان در مطلبی نوشت: اوباما زمان زیادی برای شادی کردن به مناسبت پیروزی دوباره خود در انتخابات ریاست جمهوری ندارد. چالش‌های اقتصادی بسیار دشواری منتظر رئیس جمهوری جدید آمریکاست. اقتصاددانان در این باره با هم تفاهم دارند که اوباما باید به ویژه بودجه کشور را مهار کند؛ افزون بر این، اوباما در دوره دوم ریاست خود بر کاخ سفید، باید بار دیگر برای پایین آوردن نرخ بیکاری در آمریکا تلاش کند؛ بنابراین، باید دید آیا وی موفق به تغییرات اساسی در این زمینه می‌شود.

بدهی‌های آمریکا بیش از صد درصد بازده اقتصادی این کشور است. کسری بودجه در این کشور در این سال به نزدیک 8 درصد تولید ناخالص ملی خواهد رسید. به این ترتیب وضعیت آمریکا در این زمینه بسیار بدتر از بسیاری کشورهای اروپایی است.

بر پایه ارزیابی اداره بودجه کنگره آمریکا (CBO) اگر واشنگتن هیچ کار نکند و بگذارد ماشین اقتصاد آمریکا همچنان با تخته سنگ‌ها و موانع برخورد کند، اقتصاد این کشور در نیمه نخست سال ۲۰۱۳ گرفتار رکود خواهد شد.

همچنین بنا بر ارزیابی اقتصاددانان، دقیقا چنین شرایط ناامن اقتصادی شرکت‌های آمریکایی را به شدت در فشار گذارده است.

به باور کار‌شناسان اقتصادی، تا هنگامی که این ابهامات درباره وضعیت اقتصادی آمریکا هست، شرکت‌ها همچنان در راستای ایجاد مشاغل احتیاط می‌کنند. این یک مسأله برای رئیس جمهوری است که می‌خواهد نرخ بیکاری ۷.‌۹ درصدی را هر چه زودتر پایین بیاورد.

به گفته یکی از کار‌شناسان آمریکایی در زمینه سیاست سلامت، اصلاحات اساسی باید انجام گیرد. همچنین زیرساخت‌های آمریکا باید سریعا مدرنیزه و بازسازی شوند. البته همه این موضوعات در دوره بعدی ریاست جمهوری اوباما در پشت مسأله کاهش بدهی‌ها پنهان خواهند شد. اوباما بار دیگر در برابر یک دوران سخت سیاسی و اقتصادی است.

به گفته باند هولز، یکی از کار‌شناسان آمریکایی اوباما در چهار ساله ریاست جمهوری قبلی‌اش زندانی اقتصاد آمریکا بود، ولی این بار او می‌تواند در راه مثبت قرار گیرد؛ البته اگر شرایط بودجه سروسامان گیرد.

هشتم) روزنامه اتریشی «وینر سایتونگ» در مطلبی نگاهی به دوره چهار ساله ریاست جمهوری اوباما انداخته و یادآور شده است:

۱ـ اقتصاد این کشور وضعیت خوبی ندارد و سخت‌ترین رکود از سال‌های ۱۹۳۰ بر ایالات متحده حاکم است. شمار بیکاران یک روند رو به رشد سریع را می‌پیماید و این کشور همچنان درگیر مبارزات پر هزینه در عراق و افغانستان است، حال آن که باراک اوباما مطمئنا وضعیت دیگری برای ایالات متحده آرزو می‌کرد و با دادن وعده‌هایی خوب در سال ۲۰۰۸ سمت ریاست جمهوری را عهده‌دار شد.

۲- اوباما وعده دگرگونی، عدالت اجتماعی و شفافیت بیشتر امور را داده بود، اما برخی اقدامات دیگر در اولویت قرار گرفت.

۳ ـ در حکومت چهار ساله اوباما، کسری بودجه آمریکا، هرگز پایین‌تر از یک تریلیون دلار در سال نرفت. اوباما در سال ۲۰۱۰ با جمهوری‌خواهان بر سر مسأله بودجه و کاهش بدهی‌های آمریکا اختلافات بسیاری پیدا کرد. امروز ایالات متحده بیش از شانزده تریلیون دلار بدهی دولتی دارد که شش برابر بیشتر از زمان آغاز دوران ریاست جمهوری اوباماست.

۴ ـ یکی از بزرگترین شکست‌های احساسی اوباما و طرفدارانش این بود که رئیس جمهوری آمریکا در چهار سال گذشته، نتوانست ایالات متحده را همان گونه که در سخنرانی‌های خود وعده داده بود متحد کند. جامعه آمریکایی امروز گرفتار جدایی عمیق است.

به گفته دمکرات‌ها، جنبش تی پارتی و افراط گرا‌ها در پدید آمدن چنین جو اختلاف و جدایی در آمریکا مسئولند؛ اما جمهوری‌خواهان، اوباما و دمکرات‌ها را مسئول پدید آمدن چنین شرایطی می‌دانند. شاید هر دو جناح حق داشته باشند و شاید هم نه!

نهم) خبرگزاری رویترز در تحلیلی، پیروزی «باراک اوباما» در انتخابات ریاست جمهوری آمریکا را فرصتی برای حل و فصل مسأله هسته‌ای ایران از راه دیپلماتیک خواند.

این خبرگزاری انگلیسی، تن ندادن «اوباما» به فشار‌ها در درون آمریکا و فشارهای رژیم صهیونیستی برای توسل به زور برای حل مسأله هسته‌ای ایران در ماه‌های پیش از انتخابات آمریکا، این فرصت را برای او فراهم آورده که در دوران دوم ریاست جمهوری‌اش، آزادانه راهکار دیپلماتیک را برای حل مسأله هسته‌ای ایران پیگیری کند.

رویترز با اشاره به اخبار ضد و نقیض منتشره در ماه گذشته در آمریکا نوشت: حتی کاخ سفید تا آنجا پیش رفته که پس از سه دهه قطع رابطه با ایران اعلام نموده حاضر است مذاکرات دوجانبه با ایران را هم بررسی کند.

در عین حال، «گری سیک»، کار‌شناس سابق امور ایران در شورای امنیت ملی آمریکا بر این باور است، اوباما با زیرکی توانسته، زمینه را به گونه‌ای فراهم کند که هر آن بخواهد، می‌تواند از دسترسی به یک توافق با ایران خودداری کند.

همچنین این خبرگزاری بدون ارائه دلیلی مدعی شد پنجره‌ای که باز شده است می‌تواند درمبارزات انتخابات ریا ست جمهوری ایران د ر چند ماه آینده بسته شود.