نگاهشما: چرا شمشیرقادسیه هنوز باقی است؟
شاید نام این شمشیرها برای شما خواننده عزیز تازگی داشته باشد و شاید هم خیر؛ اما خوب است درباره این شمشیرها و علت ساخت و بقایشان تا به امروز کمی بیشتر بدانیم.
شمشیرهای قادسیه، نام بنایی است در مرکز شهر بغداد که به دستور صدام حسین برای نشان دادن پیروزی بر ایران ساخته شد. این بنا را میتوان از مصادیق ایران ستیزی صدام دانست.
ساخت این بنا در سال ۱۳۶۵ آغاز شد؛ یعنی دو سال پیش از پایان جنگ ایران و عراق و شامل دو دست است که از خاک بیرون آمدهاند. شکل و فرم هر دست را طراح آن از روی دستان خود صدام طراحی کرده که هر دست، شمشیری به شکل کمان در دست دارد که در نوک به شمشیر دیگر وصل میشود. این بنا پس از طراحی توسط دو پیمانکار انگلیسی و آلمانی ساخته شد.
یادآوری میشود که نبرد قادسیه، یکی از دو نبرد اصلی و موجب پیروزی حتمی اعراب بر امپراتوری ساسانی بوده است.
اما همه اینها یک طرف...
از همه اینها که بگذریم، دردآورتر و رنجش خاطر آورتر این است که صدام پس از ساخت این بنا دستور داد، کلاهخود پنج هزار ایرانی شهید شده در جنگ تحمیلی را پیرامون آن گذاردند که در هر یک از آنها با شلیک یک گلوله، سوراخی در آن ایجاد کردند. برخی از کلاهخودهای شهدای ایرانی را نیز با سیمان به جاده زیر شمشیرها چسباندند تا به هنگام رژه سربازان لگدمال شود.
اما باید گفت، ما با همه احترامی که برای کشورهای همسایه قائلیم، و با توجه و اهتمام بسیاری که برای حفظ وحدت و اتحاد با کشورهای اسلامی منطقه قائلیم، هرگز بیاحترامی به هموطنان خود را نمیبخشیم و به هیچ وجه از موضع بحق خود کوتاه نمیآییم. این رفتار ما در مقابله با بیاحترامی به یک شهروند این انقلاب و یک ایرانی است؛ شهدای ما که جای خود دارند. آنها ذخایر انقلاب و آبرو و شناسنامه و هویت اسلامی ایرانی ما هستند.
من جوان ایرانی امنیت امروز خود را وامدار این شهدا هستم. شما خواننده عزیز در هر لباس و جایگاهی که هستی به خاطر آن شهید هست که هستی و هویت داری. اگر آنها نبودند، معلوم نبود بر سر ما چه میرفت!
شمای مسئول ـ که به هر نحوی و به خاطر هر مصلحت اندیشی درست یا نادرستی ـ که امروز مسولیت داری و در قبال آن کاری نمیکنی، بدان که شغل و مسئولیتت را مدیون همان صاحبان کلاهخودی هستی که امروز زیر شمشیر قادسیه افتادهاند.
از این روی، شما مسئولین عزیز، وظیفه دارید با هر بیانی و هر گونه دیلماسی که میتوانید، این نماد توهین به شهدای والا مقام جمهوری اسلامی ایران را ریشهکن و نابود کنید و بدانید که مردم شهید دادند و شهدایشان برایشان محترم و ارزشمند هستند.
به امید روزی که جای نماد شمشیر نماد گل سرخ قرار گیرد.
فرستنده: محسن جمشیدی کوهساری
مخاطبان محترم می توانند مطالب دلخواه خود را در موضوعات مختلف، به آدرس negaheshoma@tabnak.ir ارسال نمایند.
مخاطبان محترم برای ارسال مطالب خود باید چند نکته را در نظر داشته باشند:
1. این قالب جدید برای ارائه و معرفی «نگاه بییندگان به تمام موضوعات» می باشد.
2.مطالب اختصاصی یا گردآوری شده می تواند در قالب: ایده ، فیلم، عکس، گزارش تحلیلی، گزارش خبری، کاریکاتور و... باشد.
3. مطالب ارسال شده حتی الامکان با ذکر نام و نام خانوادگی فرستنده باشد.
4. موارد ارسالی مغایرتی با اصول اخلاقی و قوانین جاری نداشته باشد.
5. مطالب ارسالی به زبان و فونت فارسی باشد.
6.مطالب ارسال شده حتی الامکان حاوی اطلاعات دقیق باشد.
مشخصات فنی
1. از ارسال تصاویر در متن فایلهای word خودداری شود.
2. حجم فایل تصویری ارسالی (به صورت gif یا jpg) بیشتر از 5 مگابایت نباشد.
3. حداکثر حجم فایل صوتی یا ویدیو پنجاه مگابایت باشد. (نوع فایل: wmv, flv, wav, mp3, wma)
اینها به جای خود ولی باید برای دریافت غرامت جنگ اقدام کرد . کاری که از نظر حقوق بین الملل هم کاملا موجه است . به نظر من یک بنای تاریخی را نباید خراب کرد. حالا به ما ایرانی ها می خواهد بر بخورد می خواهد بر نخورد. معنی خاصی ندارد که یک بنای تاریخی از دوران صدام خراب شود. وقتی برای گرفتن غرامت جنگ ناخواسته هیچ اراده ای نیست معلومه که این بنا حفظ می شه! اقای کوهساری عزیز وقتی عراق به اشغال امریکا در امد یکی از فرماندهان امریکایی قصد تخریب این یادگار حاکم نکبت یعنی صدام ملعون را داشت که در اخرین لحظات با دستور فرمانده ارشد امریکا در عراق از این کار منع شد که این خودش قصد اصلی امریکا از اشغال عراق که ایران عزیز ما باشه را نشان می دهد. ولی کور خوندن
چو ایران نباشد تن من مباد...
بلي برادر راست ميفرمائيد اگر شهداء نبودند معلوم نبود كه حالاسرنوشت ما چه بود در دست كدام جلاد اسير بوديم خاك مملكتمان جولانگاه چه كسي بود اين موضوع را بايد با جان و دل قبول كنيم و حالا از روح پر فتوح آنان شرمنده باشيم كه نتوانستيم آنطور كه شايد و بايد دنباله رو اهداف پاكشان باشيم درود به روان پاكشان.