مالیات ایرانیان، بشکههای نفت را جبران میکند!
در جایی که بیشتر درآمد نفتی، بیش از نیازهای دولتها در بودجه سالیانه بوده است، تمرکز بر سیستم مالیاتی همواره در سایه این درآمدها قرار گرفته است. اکنون وزیر اقتصاد سخن از جبران کاهش احتمالی درآمدهای نفتی با مالیات میکند؛ اما واقعیت رقمی پشت این سخن چیست و برای جبران کاهش فروش نفت، چقدر مالیات باید پرداخت؟
مالیات و سیستم مالیاتی در کشور، موضوعی است که تقریباً همیشه به عنوان یک موضوع فرعی در درآمدهای دولتها مطرح بوده است. در جایی که بیشتر درآمد نفتی، بیش از نیازهای دولتها در بودجه سالیانه بوده است، تمرکز بر سیستم مالیاتی همواره در سایه این درآمدها قرار گرفته است. اکنون وزیر اقتصاد سخن از جبران کاهش احتمالی درآمدهای نفتی با مالیات میکند؛ اما واقعیت رقمی پشت این سخن چیست و برای جبران کاهش فروش نفت، چقدر مالیات باید پرداخت؟به گزارش «تابناک»، در حدود یک قرن از دسترسی کشور به منابع نفتی و درآمدهای اغلب کلان این منبع برای دولتها، آنچه همواره از آن غفلت شده، جایگاه مالیات به عنوان اصلیترین، مهمترین و در عین حال شفافترین منبع درآمدی دولت است؛ درآمدی که البته موضع پاسخگو بودن دولتها را به دنبال داشته و شاید یکی از مهمترین علل کندی توسعه سیاسی، اقتصادی و اجتماعی ایران نیز بوده است.
اما امروز بحث تحول در نظام مالیاتی کشور و تمرکز بر درآمدهای مالیاتی دولت از سوی وزیر اقتصاد در یک زمینه و یک شرایط کاملاً متفاوت مطرح میشود: کمبود درآمد نفت را با مالیات جبران کنیم.
شمسالدین حسینی، وزیر اقتصاد به تازگی در یک برنامه تلویزیونی اشاره کرده است که: ساختار تأمین مالی دولت در جریان اقتصاد مقاومتی مورد تأکید قرار گرفته است؛ یعنی اگر در فروش نفت دچار مشکل شدیم، از طریق منابع مالیاتی کشور هزینهها تأمین شود. وی اذعان کرده است که هماکنون ۴۳ درصد هزینههای کشور از راه منابع مالیاتی تأمین میشود.
این سخنان وزیر اقتصاد دارای سه نکتهای قابل توجه است:
نخست: نوع بیان و تمرکز حسینی بر درآمدهای مالیاتی، حاکی از آن است که هنوز دولت علاقه چندانی برای تصحیح سیستم مالیاتی و اتکا بر مالیات به عنوان درآمد اصلی دولت ندارد و «اگر» کشور در فروش نفت مشکلدار شود، درآمدهای مالیاتی در دستور کار قرار خواهند گرفت.
این بدین معناست که همچنان درآمد نفتی نقطه تمرکز دولت در وصول درآمدهایش در بودجه کشور است.
دوم: از سویی، در حالی شمسالدین حسینی از ۴۳ درصدی مالیات در هزینههای کشور سخن میگوید که به اذعان علی عسکری، رئیس سازمان امور مالیاتی کشور در شش ماهه نخست امسال، ۸۵ درصد درآمدهای مالیاتی محقق شده است.
به عبارت دیگر، سیستم مالیاتی کشور هنوز دارای خلل و فرجهایی است که وصول مالیات را با مشکلات فراوانی همراه میسازد. این در حالی است که صرفاً نفس سهم ۴۳ درصدی مالیات در هزینهها نیز خود موضوعی است که نیازمند تفکر و تأمل است.
سوم: اشاره حسینی به جبران کاهش فروش نفت با منابع مالیاتی نیاز به نگاهی دقیقتر دارد. به طور کلی تحریمها بخشی از درآمد نفتی کشور را تحت تأثیر قرار داده است. گزارشهای پراکنده از میزان تولید و فروش نفت ایران در ماههای اخیر، بسیار متناقض و متفاوت بوده است.
در حالی که رسانههای خارجی از صادرات هشتصد هزار بشکهای نفت ایران پس از تحریمها سخن میگویند، وزیر نفت کشور، تولید نفت را برابر چهار میلیون بشکه در روز و صادرات را نزدیک دو میلیون بشکه اعلام کرده است.
نگاهی به گزارشهای اوپک از منابع مستقل، نشان میدهد که در ماه سپتامبر میزان تولید نفت ایران معادل دو میلیون و ۷۲۳ هزار بشکه در روز بوده است. در مدت مشابه سال گذشته اما رقم تولید نفت ایران سه میلیون و ۶۲۸ هزار بشکه بوده است.
اگر چنانچه گزارش اوپک از منابع مستقل را بنای محاسبات خود گذاریم، میتوان گفت، از سال گذشته تولید نفت کشور تقریباً یک سوم کاهش یافته است. در همین حال، بنا به آمار در دسترس، صادرات نفت ایران در سال ۲۰۱۱ برابر با ۲ میلیون ۲۸۰ هزار بشکه در روز بوده است.
با این حساب چنانچه فرض کنیم معادل کاهش تولید از سال ۲۰۱۱ تا کنون، یعنی کاهش یک سومی تولید، صادرات نیز یک سوم کاهش یافته باشد، اکنون صادرات نفت ایران شاید نزدیک یک میلیون و هشتصد هزار بشکه در روز است که بر این اساس نسبت به سال گذشته،نزدیک پانصد هزار بشکه کاهش را شامل میشود.
اکنون، جبران پانصد هزار بشکه نفت فرضی در روز، با درآمدهای مالیاتی به چه معنا میتواند باشد؛ حال آن که معادل این کاهش روزانه ۵۵ میلیون دلار درآمد دولت است که سالیانه بیش از بیست میلیارد دلار خواهد بود.
اکنون پرسش اینجاست که جبران این رقم کلان با مالیات چگونه محقق میشود و به معنای رشد چند درصدی مالیات یا اضافه کردن چند منبع مالیاتی جدید خواهد بود؟
در نتیجه سخنان وزیر اقتصاد کمی ایدهآل و آرمانی به نظر میرسد. در جایی که از همان آغاز کار، درآمد نفتی توجه به مالیات و فواید اقتصادی و سیاسی و اجتماعی تمرکز بر آن به عنوان منبع اصلی درآمد دولت را منتفی ساخته، اکنون جبران کاهش فروش نفت با منبع مالیاتی کمی اغراق گونه به نظر میرسد.؛ افزون بر این که باید در توان زیرساختهای مالیاتی کشور و قانون کنونی نیز برای رسیدن به این هدف بیشتر مطالعه و دقت کرد
گزارش خطا
غیر قابل انتشار: ۰
در انتظار بررسی: ۲۹۶
انتشار یافته: ۲۰
باز هم فشار به طبقه متوسط كه منابع درامدي شفاف دارند و گرنه اغلب كساني درامدهاي نجومي دارند بخاطر عدم شفافيت فعاليتهاشون از پرداخت ماليات فرار مي كنند و يا بسيار بسيار كمتر از رقم واقعي ماليات مي پردازند. كارمندان هستند كه پيش از اينكه حقوق بگيرند مالياتش را پرداخته اند آیا از یک اقتصاد بی رمق که مشکلات معیشتی اکثریت جامعه اش این روزها زبانزد عام و خاص شده میتوان به وضع مالیاتهای جدید مورد ادعای این آقا پرداخت ؟؟؟ حتی گفتنش موجب تشویش اذهان عمومی میشود چه برسد به اجرای آن
آقای وزیر
اصلا" با این اوضاع ارز مردم درآمدی دارن که مالیات بدن و دولت به جای این کار چرا با صرفه جویی تو سال های قبل که درآمد نفتش از کل تاریخ اکتشاف نفت بیشتر بوده به فکر امروزش نبوده واقعا" آقایان یکبار هم شده حداقل به خاطر کم دانی و سو مدیریتشان از مردم عذر خواهی کنن نه اینکه طلبکار این مالیات ها را از کدوم تولید کنندگان و یا کدوم شاغلین می خوان بگیرن شرکتی که من در اون هستم در حال ورشکستگی ،حقوق هم 5 ماه نگرفتم .بیاید همون چیزی رو هم که نداریم از ما بگیرید هزینه آقازاده بکنیدش. موضوع آرمانی و ایده آل بودن سخنان وزیر محترم اقتصاد به کنار؛ یک نکته خیلی مهم رو ایشون (قطعا به عمد) کنار گذاشتند و اونم موضوع ورود ارز به کشور از طریق فروش نفته. این کاملا درسته که پول نفت، صرف بودجه دولت نشه و برای مصارف دیگه (مثلا ایجاد زیرساخت، سرمایه گذاری در صنعت و خدمات و ...) استفاده بشه؛ بر همین اساس هم مخارج دولت در بیشتر کشورهای پیشرفته از طریق مالیات تامین می شه. چه تحریم می شدیم و چه نمی شدیم باید سمت این می رفتیم.
اما موضوع مهمی که جا مونده، اینه که ورود ارز به کشور، برای رفع نیازهای مختلف مردم از غذا و دارو گرفته تا تجهیزات صنعتی و حتی خودرو لازمه. (خواهشا اگر خواستید بگید تحریم فرصتی برای خودکفایی میهن ماست و باید بریم به سمت اینکه خودمون کالاهای مختلف رو بسازیم، قبلش یک نگاه کوتاه کوچولو به تئوری های مزیت مطلق و نسبی بیاندازید تا متوجه بشید که این حرف چقدر مشکل داره). این ورود ارز که دیگه از طریق مالیات قابل جبران نیست، هست؟!
در حالت فعلی کمر شرکتها شکسته مالیات را بیشتر کنید تا غزل خداحافظی اینها برای همیشه خوانده شود . اخیرا ممیزین مالیاتی عمده مالیاتهای مقرر شده جهت سال مالی 1389 را بنا بر قانون و دستورالعملی نانوشته " علی الراس " منظور کرده اند و بدون احتساب هزینه های انجام شده مبلغی سنگین برای شرکتها و مودیان مالیاتی اخذ میکنند. چرا باید اشخاص حقوقی موظف به جبران کسری در آمد دولت از بابت فروش نفت باشند؟ با سلام هرچند که برای من مسجل است که این نظر را منتشر نخواهید کرد ولی باز برای آن کس که این نظر ها را ارزیابی می کند می نویسم و می نویسم تا قدری دلم خنک شود. این آقای وزیر برای اقتصاد مملکت چه کرده اند که حالا نظر می دهند؟. چرا جواب نمایندگان را نمی دهند. مالیات حقوق بگیر ها را که سر ضرب برمی دارند و از گردن کلفت ها هم که مالیاتی اخذ نمی شود. بروند آنجا ها را درست کنند. بروند امثال خاوری ها را بگیرند و دست از سر مردم بردارند. نظرسنجی
پیش بینی شما از نتیجه مذاکرات و توافق چیست؟