سه ساعت نشست خبری رییس جمهور و این همه واکنش

با هر متر و معیاری که بسنجیم محمود احمدی نژاد مرد اول روزنامه های صبح امروز است. نشست خبری دو ساعته وی که عصر دیروز با حضور خبرنگاران داخلی و خارجی برگزار شد و پاسخ های ویژه او به مسائل و مشکلات کشور که بحران ارزی مهمترین آنهاست، او را به شخصیت نخست روزنامه های صبح امروز بدل کرد.

در کنار احمدی نژاد، علی لاریجانی هم به واسطه اینکه روز گذشته از سوی رئیس جمهور به کم‌کاری و کنار کشیدن از مهار بازار متهم شد شخصیت دیگری بود که پایش به صفحه نخست روزهای کشور باز شد. انتقاد لاریجانی از در پیش گیری شیوه های رابین هودی در اقتصاد که انگشت اتهام را به سوی متولیان اقتصادی و مدیران دولتی مرتبط نشانه رفته بود هم از دیگر تیترهای روزنامه های صبح امروز است.

در کنار این دعوای سیاسی ـ اقتصادی پر حاشیه که بی شک امروز هم واکنش‌های فراوانی را برمی‌انگیزد، حذف سپاهان از گردونه لیگ قهرمانان آسیا و اعلام اسامی دعوت‌شدگان به تیم ملی از سوی کی‌روش برای بازی با کره از دیگر موضوعات مهم روزنامه های صبح امروز بودند.

«اگر حضور ما خیلی برایتان سخت است یک خط بنویسیم خداحافظ»، این بخش از حرف های احمدی نژاد برای بسیاری از روزنامه ها جالب توجه آمد و برخی چون «اعتماد» آن را به تیتر یک و برخی دیگر در خلاصه گزارش خود از نشست رئیس جمور در صفحه نخست منعکس کردند. روزنامه اعتماد غیر از اینکه بخش بیشتر صفحه نخست خود را به نشست خبری رئیس جمهور اختصاص داد، در بخش دیگری گفت‌وگویی را که با محمدرضا درویشی و حسین بهروزی نیا در زمینه همکاری این دو با ارکستر سمفونیک چایکوفسکی انجام داده بود، نقل کرد که با تیتر «تجربه دشوار» روی صفحه نخست این روزنامه قرار گرفت.

روزنامه «ایران» هم تیتر نخست خود را به نشست رئیس جمهور اختصاص داد و از تیتر «افشاگری رئیس جمهور از پشت پرده بازار ارز» خبر داد. این روزنامه همچنین از شکسته شدن نرخ ارز و سکه در بازار نوشت. اما روزنامه های «تهران امروز» و «همشهری» با تیترهای مشابه از عدم پاسخگوئی رئیس جمهور در کنفرانس خبری روز گذشته خبر دادند. تهران امروز در حالی که از «خودداری دولت از پذیرش مسئولیت گرانی» در تیتر خود خبر می داد، در گزارش خود نوشت که «احمدي‌نژاد در كنفرانس مطبوعاتي: چرا از قوه قضائيه، مجلس، شهرداري و... انتقاد نمي‌كنيد؟» این روزنامه همچنین در با انتشار تصاویری از لاریجانی، باهنر و آل اسحاق از ارزيابي نمايندگان و فعالان بخش خصوصي از اوضاع اقتصادي كشور و نوشت که «كمبود ارز نداريم». روزنامه همشهری هم در تیتر نخست خود چنین نوشت: «احمدی نژاد هیچ چیز را نپذیرفت»

روزنامه «وطن امروز» اما تیتر یک خود را به نوسانات بازار ارز اختصاص داد و در گزارشی از «بی تدبیری در بازار ارز» نوشت. این روزنامه هم مانند روزنامه «جوان» در صفحه نخست خود از سفر بشار اسد به حلب خبر داد. وطن امروز در صفحه نخست خود چنین نوشت «اسد شخصا فرمانده جنگ شد» و روزنامه جوان که تیتر یک خود را به این موضوع اختصاص داده بود نوشت «رژه پیروزی اسد در حلب». این روزنامه همچنین در گزارشی با تیتر «نشست مهرورزی از دنده مخالفت برخواست» نوشت که «رئیس جمهور طی سه ساعت گفت‌وگو با خبرنگاران مشکلات را به بدخواهان بین المللی 22 دلال داخلی و دیگران منتسب کرد».

روزنامه «مغرب» با تیتر «من از شما سوال می کنم» آن را پاسخ رئیس جمهور به سوال های خبرنگاران دانست و در جایی دیگر از قول رئیس جمهور چنین نوشت که «این دستگیری ها به نفع کشور نیست». روزنامه «کیهان» و «رسالت» اما تیتر های «بازار ارز محل تسویه حساب نیست، با کمک هم مشکل حل می شود» و «نوسانات قیمت ارز جنگ روانی است» را برای صفحه نخست خود برگزیدند.

«روش های رابین هودی در اقتصاد جواب نمی دهد» تیتری بود که «جهان صنعت» برای صفحه نخست خود و زیر تصویری از رئیس مجلس برگزیده بود.

«خراسان» هم ضمن پرداختن به «پاسخ های احمدی نژاد به سوالات ارزی خبرنگاران» از دو تیتر دیگر «دولت هوادار آمریکا در گرجستان در انتخابات پارلمانی شکست خورد» و «نخبگان خراسان رضوی به همایش ملی تجلیل از نخبگان جوان دعوت نشدند» در صفحه نخست خود بهره برد.

حضور خالد مشعل در چهارمین کنگره حزب عدالت و توسعه ترکیه و اظهاراتش در خصوص اردوغان بازتاب های گسترده ای در روزنامه های صبح امروز داشت. سرمقاله چند روزنامه و گزارش های خبری و گفتگوی های در این خصوص امروز در صفحات روزنامه هابه وفور به چشم می خورد.

یکی از این روزنامه های «ملت ما» بود که به سراغ صباح زنگنه رفته بود و با وی در این خصوص گفتگو کرده بود که با تیتر «كمرنگ شدن نقش حماس وظهور نيروهاي تازه نفس» در این روزنامه چاپ شده بود. در بخشی از این گفتگو می خوانیم: «خالد مشعل كه براي سه دوره متوالي رياست جنبش حماس را عهده‌داراست و در واپسين ماه‌هاي رياستش در مواضع خود تغييراتي اعمال كرد. اين تغيير مواضع موجب بروز اختلافاتي ميان رهبران حماس شده است و اين اختلافات بر مسائل بسياري مانند آشتي ميان فتح و حماس و آينده جبهه مقاومت تاثير مي‌گذارد. اين مارا برآن داشت تا طي گفت‌وگويي با صباح زنگنه، كارشناس مسائل خاورميانه دلايل و تاثيرات تغيير گرايشات حماس را مورد ارزيابي قرار دهيم.

خالد مشعل براي سه دوره چهار ساله رياست جنبش حماس را بر عهده داشته است و در اين سه دوره اتحاد ميان روساي اين جنبش به چشم مي‌خورد، با اين وجود در حال حاضر خالد مشعل تغيیراتي را در سياست‌هاي خود اعمال كرده است، دليل تغيير موضع مشعل چيست؟

خالد مشعل به اردن سفر كرد و در آنجا اعلام كرد مايل است در اردن اقامت داشته باشد و به جاي سوريه مي‌خواهد اردن را مقر دايمي خود قرار دهد. اين ابراز تمايل مشعل معني خاصي مي‌دهد و آن اين است كه اردن در سياست‌هاي خود بايد مشعل را مد نظر قرار دهد كه اين مسئله محدوديت‌هايي را براي جنبش حماس به وجود خواهد آورد كه مطمئنا مورد قبول ساير روساي جنبش حماس قرار نمي‌گيرد. در حالي كه پيش از اين محل اقامت مشعل در سوريه بوده است و در حال حاضر اين اقامت منتفي شده است. بنابراين خالد مشعل بايد انتخاب كند كه در اردن مي‌خواهد اقامت داشته باشد يا در مصر كه اين جابه‌جايي‌ها و تصميم‌گيري‌ها مشكلات فراواني را براي ساير اعضاي حماس ايجاد مي‌كند.»

پس از تیتر روز گذشته روزنامه «ایران» در خصوص پیگیری قضائی پرونده قالیباف و سخنان عصر دیروز رئیس جمهور در خصوص مدیریت شهری امروز دو روزنامه «همشهری» و «تهران امروز» در دو گزارش مجزا به طرح این موضوع پرداخته اند که برخی برای شهردار تهران برنامه مفصلی دارند و سعی در تخریب وی دارند. تهران امروز در گزارشی تحت عنوان "از «برنامه مفصل» تا «دشمن شماره يك»" این سوال را مطرح می کند که «سوال اين است كه علت واقعي اين رويكرد تقابلي كه بارها مورد نكوهش بزرگان نظام و مسئولين عالي رتبه مملكتي قرار گرفته است چيست؟ چرا در طول هفت سال اخير مديريت شهري تهران در سيبل حملات و هجمه‌هاي دولت قرار داشته است؟»

در بخشی از این گزارش می خوانیم: «در روزهاي اخير شاهد اين هستيم كه خيل عظيم تخريب مديريت شهري در رسانه‌ها و نشريات مكتوب و مجازي دولت سير فزاينده‌اي به خود گرفته است. چند روز پيش روزنامه ارگان دولت در مدعاي ناشيانه‌اي اعلام كرد كه شهردار تهران دشمن شماره يك دولت است. اين روزنامه روز گذشته نيز در تيتر نخست خود تخريب مديريت شهري تهران را در دستور كار قرار داده و در ادعاهايي اثبات نشده و غيرمعتبر، با حمله به قوه قضائيه اين دستگاه را به اهمال در برابر شكايت دولت از شهردار تهران متهم نمود.  اتهام به مديريت شهري تهران تحت عنوان دشمن شماره يك دولت، تلاش براي مخدوش نمودن رابطه قوه قضائيه با شهرداري تهران و خيل عظيم تخريب‌هاي سياسي و غير سياسي اخير بخشي از پازل پيچيده توطئه و تقابل سياسي با مديريت شهري تهران را به اذهان متبادر مي‌سازد كه با «طرح مفصل» اسفنديار رحيم‌مشايي جهت مقابله تمام عيار با شهردار تهران، اعلان و اجرايي شد.  بر اساس اخباري كه چندي پيش منتشر شد، اسفنديار رحيم مشايي در سخناني در يك مراسم افطاري که علی‌الظاهر در آستانه شب قدر هم بوده ضمن اعلام آمادگی برای کاندیداتوری در انتخابات ریاست‌جمهوری از «تمام بودن» کار اصولگرایان سخن گفته و درباره محمد باقر قالیباف هم گفت: «خیلی‌ها الان می‌ترسند که قالیباف رئیس‌جمهور شود، اما او که از هاشمی بزرگ‌تر نیست... ما برای او برنامه‌ مفصلی داریم، البته نباید الان برنامه‌هایمان را رو کنیم.»‌

روزنامه «ایران» هم در صفحه داخلی امروز خود به موضوعی پرداخت که چند روز پیش حاشیه ساز شد و آن هم دو یادداشت روزنامه های کیهان و اعتماد درباره جدی گرفته نشدن پیشنهاد مذاکره رئیس جمهور با آمریکا بود. گزارش «چرا جدي گرفته نشد؟!» روزنامه ایران به تحليلي بر عمليات ديپلماتيك و رسانه‌اي رئيس‌جمهور در آمريكا می پردازد که در بخشی از آن می خوانیم:

«برعکس آنچه دوستان فکر  کرده اند که آمریکایی‌ها برای رعایت و احترام و حفظ حاکمیت یکپارچه در ایران، موضع رئیس‌جمهور را جدی نگرفتند، اگر امریکایی‌ها تصور می‌کردند که این موضع جدید ناشی از شکاف و حاکمیت دوگانه در ایران است اتفاقاً برای تشدید این شکاف و تضعیف ایران، نشان می‌دادند که آن را جدی گرفته اند و با مانور روی آن در حاکمیت ایران بحران سازی می‌کردند!»

روزنامه «جوان» هم در صفحه اقتصادی خود گزارشی در خصوص نوسانات قیمت دلار قبل و بعد از سخنرانی رئیس جمهور چاپ می کند و در این گزارش با عنوان «كاهش و افزايش نرخ سكه و ارز قبل و بعد از سخنراني احمدي‌نژاد» می نویسد: «روز گذشته رئيس‌جمهور نيز از طولاني نبودن نوسان ارز و وجود جو رواني در بازار ارز خبر داد. ديروز حباب قيمتي در بازار ارز و سكه سرانجام تركيد و سقوط قيمت‌ها آغاز شد.  به گزارش «جوان»، قيمت دلار كه روز گذشته در بازار تهران پيش از ظهر تا ۳ هزار و ۸۰۰ هزار تومان افزايش يافته بود، به صورت تدريجي سقوط كرد و قيمت دلار در بازار بين ۳ هزار و ۲۰۰ تا ۳ هزار و ۲۶۰ تومان كاهش يافت. بنابر مشاهدات خبرنگار ما حتي در ساعت حدود ساعت ۳ بعد‌از‌ظهر قبل از كنفرانس خبري رئيس‌جمهور نيز اكثر صرافي‌ها با درهاي بسته به معدود مشتريان پاسخ مي‌دادند، در حالي كه حاشيه خيابان فردوسي و محدوده سبزه ميدان شلوغ بود. با اين حال اخبار حاكي از روند كاهشي قيمت بازار ارز نشان داد كه تا ۳ هزار و ۲۰۰ تومان نيز كاهش يافت. به اين ترتيب دلار حتي از ‌ دو روز پيش نيز قيمت خود را به پايين كشيد و حباب بسيار بزرگ شده ارز تركيد.»

و سرانجام اینکه «جهان صنعت» در صفحه آخر خود در گزارشی به وضعیت این روزهای ابوالفضل پور عرب سوپر استار دهه 60 سینمای ایران پرداخته که در آن می خوانیم: «ستاره پرفروغ و بازیگر ثابت فیلم‌های بی‌شمار دهه 70 سینمای ایران، بی‌شک کسی جز ابوالفضل پورعرب نیست. او در حضور مستمر یک دهه‌ا‌ی خود، بازیگر نقش اول آثار بی‌شماری بود و برای برخی از آنها نیز موفق به دریافت سیمرغ بلورین جشنواره فجر و جایزه جشنواره پیونگ یانگ شد: درخششی که بی‌شک برای کمتر بازیگری در دهه سوم زندگی‌اش پیش می‌آید. پورعرب اما حالا تصویری دیگر دارد. تصویری دردناک از آینده ستاره‌های سینمای کشورمان از ناصر ملک‌مطیعی تا ابوالفضل پورعرب و فریماه فرجامی. واقعیت تلخ فراموش‌شدگی ستارگان سینما و قدر ندیده شدن آنها قصه تکراری‌ است که تلخی آن قند روزهای اوج را در کام زهر می‌کند. ابوالفضل پورعرب متولد 1340 و فارغ‌التحصیل بازیگری و کارگردانی تئاتر از دانش‌سرای هنر است. او فعالیت خود را از سال 1359 با تئاتر «ماموریت حساس» با نویسندگی سرگئی میخالکوف و کارگردانی مجید مظفری آغاز کرد و عمده نمایش‌های صحنه‌ای اش عبارتند از: «حاکم یک شبه»، «مرگ خفاش»، «رقص خفاش»، «به سوی خورشید» و «خسیس» که همواره می‌کوشید در میان فعالیت‌های سینمایی‌اش به اجرای آنها اهتمام بورزد. یک سال پس از اجرای صحنه‌ای «ماموریت حساس»، این کار با تهیه‌کنندگی علیرضا مجلل برای گروه فیلم و سریال و تئاتر شبکه یک ساخته و پخش شد. در این اثر بازیگران فراوانی مانند محمود استاد محمد، جهانگیر الماسی، مجید مظفری و بسیاری دیگر از هم‌بازی‌های پورعرب ایفای نقش کرده بودند. در واقع این نخستین همکاری تلویزیونی ابوالفضل پورعرب با این رسانه ارتباط جمعی بود؛ همکاریی که تا 15 سال پس از آن به تاخیر افتاد.»