نگاه شما: عمق فاجعه زبالههای ساری +تصاویر
مطب زیر و تصاویر تأسفبار آن، مربوط به منطقهای به نام گویچاله در بخش چهاردانگه شهرستان ساری است که متأسفانه پنج سال است روزانه دهها تن زباله مردم شهر ساری در آن ریخته میشود و کمترین اصول بهداشتی نیز در آن رعایت نمیشود. این مکان قرار بود به مدت سه ماه و تنها به خاطر جام جهانی کشتی که پنج سال پیش در ساری برگزار شد، مورد استفاده قرار گیرد، ولی در این مدت، هر روز بر گستره این سطل آشغال بزرگ! افزوده میشود.
به این ترتیب، امیدواریم با انتشار این گزارش تصویری، ذرهای از فریاد در گلو مانده مردم محروم و مظلوم بخش چهاردانگه ساری که مورد جفای مسئولان شهر ساری واقع شدهاند، شنیده شود.
زبالههای شهر ساری که مدت پنج سال است به منطقه چهاردانگه و دهستان سفیدکوه (پشت کوه) و روستای ولویه آورده میشود، از ابتدا برای مردم چهاردانگه به معظلی تحمیلی از سوی شهرداری ساری تبدیل شده بود و امروزه دیگر از حد معظل گذشته و به مرحله بحران نزدیک میشود.
در این پنج سال مردم و مسئولان چهاردانگه هر چه میتوانستند فریاد زدند، خواهش کردند، نامه نوشتند، وعده و وعید دروغین مسئولان شهر ساری و استان مازندران را شنیدند و … باز هم تحمل کردند. هر روزه نزدیک پانصد تن از زبالههای خانگی و بیمارستانی شهر ساری به این منطقه آورده میشود و باز هم مردم مظلوم و محروم دیار چهاردانگه، تاوان بیمسئولیتی مسئولان و شهرنشینان ساروی را میپردازند.
چندی پیش دو تن از خبرنگاران خبرگزاری چهاردانگه نیوز و در دو زمان متفاوت (بیستم اردیبهشت و سیزدهم خرداد ۱۳۹۱) به محل دپوی زبالهها در ولویه رفتند تا عکس و گزارش تهیه کنند. پیمانکار این زبالهدانی برای خود، دم و دستگاهی بر هم زده و متأسفانه هر گونه عکسبرداری و تهیه گزارش از محل را ممنوع کرده است و نزدیک بود نگهبان دپو، دوربین سه میلیون تومانی خبرنگار ما را ضبط کند. البته بسیار هم تأکید میکرد که مهندس، عکاسی را ممنوع کرده و دستور داده عکاس و دوربین را بگیریم.
نمیدانیم مهندس و پیمانکار این زباله دانی چه کسی است! هر چه هست او حق دارد که به حریم طبیعت بکر محل زندگی ما تجاوز کند و انبوه زبالههای شهر ساری را به اینجا بیاورد و پول هنگفتی هم به جیب بزند، آبهای رو و زیر زمینی ما را آنچنان آلوده کند که تا سالها بلکه قرنها نتوانیم از آب این منطقه که روزگاری پاکترین چشمهها را در خود داشت، بنوشیم. او هوای بخش وسیعی از منطقه ما را آلوده کرده و بوی مشمئز کننده آن تا کیلومترها از فضای زندگی ما و نیز جادههای همه مسیر چهاردانگه را آلوده کرده است.
آنچه در زیر میآید، عکسهایی از فضای بیرونی دپوی زبالههای ساری در چهاردانگه و فجایعی که به دنبال داشته و دارد، است. شاید تاریخ هم نتواند در باره این فجایع زیست محیطی و ظلمی که به مردم چهاردانگه شده است، به درستی قضاوت کند.
مخاطبان محترم می توانند مطالب دلخواه خود را در موضوعات مختلف، به آدرس negaheshoma@tabnak.ir ارسال نمایند.
مخاطبان محترم برای ارسال مطالب خود باید چند نکته را در نظر داشته باشند:
1. این قالب جدید برای ارائه و معرفی «نگاه بییندگان به تمام موضوعات» می باشد.
2.مطالب اختصاصی یا گردآوری شده می تواند در قالب: ایده ، فیلم، عکس، گزارش تحلیلی، گزارش خبری، کاریکاتور و... باشد.
3. مطالب ارسال شده حتی الامکان با ذکر نام و نام خانوادگی فرستنده باشد.
4. موارد ارسالی مغایرتی با اصول اخلاقی و قوانین جاری نداشته باشد.
5. مطالب ارسالی به زبان و فونت فارسی باشد.
6.مطالب ارسال شده حتی الامکان حاوی اطلاعات دقیق باشد.
مشخصات فنی
1. از ارسال تصاویر در متن فایلهای word خودداری شود.
2. حجم فایل تصویری ارسالی( به صورت gif یا jpg ) بیشتر از 5 مگابایت نباشد.
3. حداکثر حجم فایل صوتی یا ویدیو پنجاه مگابایت باشد. (نوع فایل: wmv, flv, wav, mp3, wma)
به این ترتیب، امیدواریم با انتشار این گزارش تصویری، ذرهای از فریاد در گلو مانده مردم محروم و مظلوم بخش چهاردانگه ساری که مورد جفای مسئولان شهر ساری واقع شدهاند، شنیده شود.
زبالههای شهر ساری که مدت پنج سال است به منطقه چهاردانگه و دهستان سفیدکوه (پشت کوه) و روستای ولویه آورده میشود، از ابتدا برای مردم چهاردانگه به معظلی تحمیلی از سوی شهرداری ساری تبدیل شده بود و امروزه دیگر از حد معظل گذشته و به مرحله بحران نزدیک میشود.
در این پنج سال مردم و مسئولان چهاردانگه هر چه میتوانستند فریاد زدند، خواهش کردند، نامه نوشتند، وعده و وعید دروغین مسئولان شهر ساری و استان مازندران را شنیدند و … باز هم تحمل کردند. هر روزه نزدیک پانصد تن از زبالههای خانگی و بیمارستانی شهر ساری به این منطقه آورده میشود و باز هم مردم مظلوم و محروم دیار چهاردانگه، تاوان بیمسئولیتی مسئولان و شهرنشینان ساروی را میپردازند.
چندی پیش دو تن از خبرنگاران خبرگزاری چهاردانگه نیوز و در دو زمان متفاوت (بیستم اردیبهشت و سیزدهم خرداد ۱۳۹۱) به محل دپوی زبالهها در ولویه رفتند تا عکس و گزارش تهیه کنند. پیمانکار این زبالهدانی برای خود، دم و دستگاهی بر هم زده و متأسفانه هر گونه عکسبرداری و تهیه گزارش از محل را ممنوع کرده است و نزدیک بود نگهبان دپو، دوربین سه میلیون تومانی خبرنگار ما را ضبط کند. البته بسیار هم تأکید میکرد که مهندس، عکاسی را ممنوع کرده و دستور داده عکاس و دوربین را بگیریم.
نمیدانیم مهندس و پیمانکار این زباله دانی چه کسی است! هر چه هست او حق دارد که به حریم طبیعت بکر محل زندگی ما تجاوز کند و انبوه زبالههای شهر ساری را به اینجا بیاورد و پول هنگفتی هم به جیب بزند، آبهای رو و زیر زمینی ما را آنچنان آلوده کند که تا سالها بلکه قرنها نتوانیم از آب این منطقه که روزگاری پاکترین چشمهها را در خود داشت، بنوشیم. او هوای بخش وسیعی از منطقه ما را آلوده کرده و بوی مشمئز کننده آن تا کیلومترها از فضای زندگی ما و نیز جادههای همه مسیر چهاردانگه را آلوده کرده است.
آنچه در زیر میآید، عکسهایی از فضای بیرونی دپوی زبالههای ساری در چهاردانگه و فجایعی که به دنبال داشته و دارد، است. شاید تاریخ هم نتواند در باره این فجایع زیست محیطی و ظلمی که به مردم چهاردانگه شده است، به درستی قضاوت کند.
عکس هوایی از سایت گوگل: محل دپوی زباله (مشخص شده با خط قرمز) در مرز بین استان مازندران و سمنان و در فاصله ده کیلومتری پارک ملی کیاسر ( شاهدژ) و قله شاهدژ و منطقه حفاظت شده حیات وحش چهارنو.
……………………………………………………………………………………….
اینجا قبلا طبیعت بکر و دست نخورده ای بوده، ولی در پنج سال گذشته، فضایی به عرض ۲۰۰ متر و به طول ۱۰۰۰ مترمربع برای دپوی زبالهها اختصاص داده شده و روز به روز بر دامنه و وسعت این زباله دانی و تخریب طبیعت افزوده میشود. زباله دانی در سالهای گذشته، نزدیک ۲۰۰ تا ۳۰۰ متر از جاده کیاسر ـ سمنان فاصله داشته ولی امروزه تا لبه جاده پیشروی کرده است.
……………………………………………………………………………………….
هر روزه از خاک تپه ماهورهای منطقه کنده و بر زبالهها ریخته میشود. محل زبالهدانی در ۱۱۰ کیلومتری شهر ساری و در ۴۰ کیلومتری کیاسر (مرکز بخش چهار دانگه) و ۱۰۵ کیلومتری سمنان، واقع شده است.
ابتدای ورودی پل خرچنگ در دوراهی دودانگه و چهاردانگه و روستای هولار
کامیونی در حال بردن زباله به محل گویچاله (یا محل دپو) روستای ولویه در چهاردانگه. اینجا تقریبا ۲۰ کیلومتر از ساری فاصله دارد و کف آسفالت و مسیر رفت کامیونها که در طول تمام مسیر سربالایی است، بر اثر ریزش همیشگی شیرابهها، سیاه شده و به خوبی مشخص است.
اینجا فقط ۲۰۰ متر از محل دفن زباله ها در گویچاله ولویه فاصله دارد و شیرابهها هم چنان بر زمین ریخته میشود؛ به عبارت روشنتر، مسیر ۱۱۰ کیلومتری حمل زباله از ساری تا ولویه، جادهاش این گونه است؛ کثیف و سیاه و سرشار از هزاران نوع میکروب و انگل و بیماری. اما باران این کثیفیها را شسته و رودخانهها و سفرههای آب زیرزمینی را هم آلوده میکند.
ورودی و اتاقک نگهبانی گویچاله و محل دفن زباله
ورود افراد غریبه از این در و زنجیر ممنوع بوده و حتی ممکن است بهای سنگینی برای غریبهها به ویژه خبرنگاران داشته باشد.
این آقای خنده رو نگهبان اینجاست و با هیچ کس هم شوخی ندارد. دستور مهندس و پیمانکار را اجرا میکند و حتی ممکن است دوربینت را بگیرد و زندانیات کند! عکس گرفتن از خودش را هم ممنوع کرده است.
کامیون کامیون زباله میآیند و با بولدوزر در سطح زمین پخش و یک لایه خاک روی آن ریخته میشود و باز زبالههایی دیگر و باز خاک ریختنهایی دیگر. این دور تسلسل و تخریب سالهاست ادامه دارد.
طبیعت به هر حال مغلوب این بی رحمی و زبالهها شده است. این علفهای سبز حاشیه زبالهدانی به زودی در زیر انبوه زبالههای شهروندان ساروی دفن خواهد شد.
تا چشم ما و لنز دوربین کار میکند، زباله هست و کندن تپهها و خاکبرداری و دفن زبالهها
اشتباه نکنید. اینجا محل ساخت یک مجتمع ورزشی و یا شهرک صنعتی نیست که در حال خاکبرداری هستند. اینجا برای دپوی هر چه بیشتر زبالهها، دل کوه و تپه را میشکافند تا فضای بیشتری از زمین را برای این کار اختصاص بدهند.
کوه شکافته و طبیعت تخریب میشود. بیجهت نیست که عکسبرداری را ممنوع کردهاند؛ اما لنز دوربینها هم روز به روز قویتر میشوند تا از فرمان خودسرانه پیمانکار و مهندس سرپیچی کنند.
شاید پیمانکار به خود حق بدهد که برای عکاسان و خبرنگاران ممنوعیت قایل شود، زیرا انبوه زبالههای این زبالهدانی را با روشهای مدرن و کاملاً بهداشتی! چون سوزاندن باید از بین ببرد، روشی که صددرصد ممنوع است.
باز هم اشتباه نکنید. اینجا نه استخر پرورش ماهی است و نه تصفیه خانه آب! اینجا و این گودالها از شیرابههای زبالهها پر شده است. اینجا قتلگاه غضنفر شمشیربند چوپان بی گناه ولویهای است که سه سال پیش در این شیرابهها غرق شد و البته آب از آب تکان نخورد.
دریاچهای از شیرابههای بسیار بدبو و بسیار آلوده زبالهدانی. این شیرابهها تا کیلومترها در رودخانهها جریان پیدا میکند و هر آنچه در مسیر باشد، آلوده خواهد کرد.
جاری شدن شیرابهها در جویها و رودخانهها، خود به خود باعث آلودگی شدید هوای پیرامون، فضای سطحی رودخانهها و آبهای زیرزمینی میشود و با بارش باران و جاری شدن، جریان آلودگی نیز تا دهها کیلومتر ادامه مییابد.
شیرابهها محل تخم ریزی انواع حشرات موذی و جوندگان ناقل بیماری است. این ملخ در این شیرابهها دیده شده و این روزها نیز تعداد بیشماری از آنها به مزارع مردم روستای ارا و روستاهای اطراف حمله کردهاند. آیا این شیرابهها محل مناسبی برای رشد و نمو این حشرات نیست؟
چشم انداز شرقی محل دپوی زبالهها از کنار جاده کیاسر به سمنان
فرستنده: علی نظری
نقل از چهاردانگه نیوز
……………………………………………………………………………………….
اینجا قبلا طبیعت بکر و دست نخورده ای بوده، ولی در پنج سال گذشته، فضایی به عرض ۲۰۰ متر و به طول ۱۰۰۰ مترمربع برای دپوی زبالهها اختصاص داده شده و روز به روز بر دامنه و وسعت این زباله دانی و تخریب طبیعت افزوده میشود. زباله دانی در سالهای گذشته، نزدیک ۲۰۰ تا ۳۰۰ متر از جاده کیاسر ـ سمنان فاصله داشته ولی امروزه تا لبه جاده پیشروی کرده است.
……………………………………………………………………………………….
هر روزه از خاک تپه ماهورهای منطقه کنده و بر زبالهها ریخته میشود. محل زبالهدانی در ۱۱۰ کیلومتری شهر ساری و در ۴۰ کیلومتری کیاسر (مرکز بخش چهار دانگه) و ۱۰۵ کیلومتری سمنان، واقع شده است.
ابتدای ورودی پل خرچنگ در دوراهی دودانگه و چهاردانگه و روستای هولار
کامیونی در حال بردن زباله به محل گویچاله (یا محل دپو) روستای ولویه در چهاردانگه. اینجا تقریبا ۲۰ کیلومتر از ساری فاصله دارد و کف آسفالت و مسیر رفت کامیونها که در طول تمام مسیر سربالایی است، بر اثر ریزش همیشگی شیرابهها، سیاه شده و به خوبی مشخص است.
اینجا فقط ۲۰۰ متر از محل دفن زباله ها در گویچاله ولویه فاصله دارد و شیرابهها هم چنان بر زمین ریخته میشود؛ به عبارت روشنتر، مسیر ۱۱۰ کیلومتری حمل زباله از ساری تا ولویه، جادهاش این گونه است؛ کثیف و سیاه و سرشار از هزاران نوع میکروب و انگل و بیماری. اما باران این کثیفیها را شسته و رودخانهها و سفرههای آب زیرزمینی را هم آلوده میکند.
ورودی و اتاقک نگهبانی گویچاله و محل دفن زباله
ورود افراد غریبه از این در و زنجیر ممنوع بوده و حتی ممکن است بهای سنگینی برای غریبهها به ویژه خبرنگاران داشته باشد.
این آقای خنده رو نگهبان اینجاست و با هیچ کس هم شوخی ندارد. دستور مهندس و پیمانکار را اجرا میکند و حتی ممکن است دوربینت را بگیرد و زندانیات کند! عکس گرفتن از خودش را هم ممنوع کرده است.
کامیون کامیون زباله میآیند و با بولدوزر در سطح زمین پخش و یک لایه خاک روی آن ریخته میشود و باز زبالههایی دیگر و باز خاک ریختنهایی دیگر. این دور تسلسل و تخریب سالهاست ادامه دارد.
طبیعت به هر حال مغلوب این بی رحمی و زبالهها شده است. این علفهای سبز حاشیه زبالهدانی به زودی در زیر انبوه زبالههای شهروندان ساروی دفن خواهد شد.
تا چشم ما و لنز دوربین کار میکند، زباله هست و کندن تپهها و خاکبرداری و دفن زبالهها
اشتباه نکنید. اینجا محل ساخت یک مجتمع ورزشی و یا شهرک صنعتی نیست که در حال خاکبرداری هستند. اینجا برای دپوی هر چه بیشتر زبالهها، دل کوه و تپه را میشکافند تا فضای بیشتری از زمین را برای این کار اختصاص بدهند.
کوه شکافته و طبیعت تخریب میشود. بیجهت نیست که عکسبرداری را ممنوع کردهاند؛ اما لنز دوربینها هم روز به روز قویتر میشوند تا از فرمان خودسرانه پیمانکار و مهندس سرپیچی کنند.
شاید پیمانکار به خود حق بدهد که برای عکاسان و خبرنگاران ممنوعیت قایل شود، زیرا انبوه زبالههای این زبالهدانی را با روشهای مدرن و کاملاً بهداشتی! چون سوزاندن باید از بین ببرد، روشی که صددرصد ممنوع است.
باز هم اشتباه نکنید. اینجا نه استخر پرورش ماهی است و نه تصفیه خانه آب! اینجا و این گودالها از شیرابههای زبالهها پر شده است. اینجا قتلگاه غضنفر شمشیربند چوپان بی گناه ولویهای است که سه سال پیش در این شیرابهها غرق شد و البته آب از آب تکان نخورد.
دریاچهای از شیرابههای بسیار بدبو و بسیار آلوده زبالهدانی. این شیرابهها تا کیلومترها در رودخانهها جریان پیدا میکند و هر آنچه در مسیر باشد، آلوده خواهد کرد.
جاری شدن شیرابهها در جویها و رودخانهها، خود به خود باعث آلودگی شدید هوای پیرامون، فضای سطحی رودخانهها و آبهای زیرزمینی میشود و با بارش باران و جاری شدن، جریان آلودگی نیز تا دهها کیلومتر ادامه مییابد.
شیرابهها محل تخم ریزی انواع حشرات موذی و جوندگان ناقل بیماری است. این ملخ در این شیرابهها دیده شده و این روزها نیز تعداد بیشماری از آنها به مزارع مردم روستای ارا و روستاهای اطراف حمله کردهاند. آیا این شیرابهها محل مناسبی برای رشد و نمو این حشرات نیست؟
چشم انداز شرقی محل دپوی زبالهها از کنار جاده کیاسر به سمنان
برای دیدن تصویر بزرگتر روی آن کلیک کنید
نقل از چهاردانگه نیوز
مخاطبان محترم می توانند مطالب دلخواه خود را در موضوعات مختلف، به آدرس negaheshoma@tabnak.ir ارسال نمایند.
مخاطبان محترم برای ارسال مطالب خود باید چند نکته را در نظر داشته باشند:
1. این قالب جدید برای ارائه و معرفی «نگاه بییندگان به تمام موضوعات» می باشد.
2.مطالب اختصاصی یا گردآوری شده می تواند در قالب: ایده ، فیلم، عکس، گزارش تحلیلی، گزارش خبری، کاریکاتور و... باشد.
3. مطالب ارسال شده حتی الامکان با ذکر نام و نام خانوادگی فرستنده باشد.
4. موارد ارسالی مغایرتی با اصول اخلاقی و قوانین جاری نداشته باشد.
5. مطالب ارسالی به زبان و فونت فارسی باشد.
6.مطالب ارسال شده حتی الامکان حاوی اطلاعات دقیق باشد.
مشخصات فنی
1. از ارسال تصاویر در متن فایلهای word خودداری شود.
2. حجم فایل تصویری ارسالی( به صورت gif یا jpg ) بیشتر از 5 مگابایت نباشد.
3. حداکثر حجم فایل صوتی یا ویدیو پنجاه مگابایت باشد. (نوع فایل: wmv, flv, wav, mp3, wma)
گزارش خطا
غیر قابل انتشار: ۰
در انتظار بررسی: ۳۵
انتشار یافته: ۸
این مشکل را بارها به گوش مسئولین دو استان سمنان و مازندران رسانده ایم ولی هیچ کس به آن ذره ای توجه ندارد. لطفا به گوش مسئولین محیط زیست برسانید. واقعت تفاوت غرب با کشور جهان سومی مثل ایران عزیز ما در استفاده از زباله هم فاحش هستش خیلی متاثر شدم . طبیعت زیبای شمال داره از بین میره اونوقت هیچکس جوابگو نیست!!!!!!!! وای بر ما متاسفانه اين وضعيت دپوي زباله ها بشدت در اكثر منابع طبيعي كشور در حال رشد بوده و هيچ كس حتي لحظه اي هم به فكر نيست؟؟!!! فعلان كه زندگيمان شده دلار و سكه و گراني شير و ...... این تصاویر بخشی از عمق فاجعه است.هجوم کلاغ ها و خوردن تخم های پرندگان باعث این شده است که پرندگان بسیار زیادی از منطقه چهاردانگه ساری متواری شوند و دیگر هیچ یک از آن پرندگان در این منطقه دیده نشده اند.
هجوم حیوانات وحشی به سوی محل دپوی زباله از دیگر موضوعات حمل زباله به این منطقه است.
انتقال 120 کیلومتری زباله از ساری به محل دپوی زباله و ریزش شیرابه های زباله بر روی جاده ساری به تلمادره تهدید بزرگی است برای گردشگران و مسافران این منطقه زیرا چهاردانگه با جاذبه هایی که دارد محلی است برای گردشگران خارجی و داخلی (چشمه سورت ، دریاچه الندان ، دریاچه چورت ، پارک ملی کیاسر) و ریزش شیرابه های زباله جاده ای ناامن و در زمان بارش باران جاده لغزنده می شود و جان خیلی از مردم گرفته شده است
در آخر بوی بد زباله باعث این شده است که خیلی از گردشگران از منطقه فرار کنند و بی ارزش شدن زمین های این منطقه بماند
حال چه کسی پاسخگو است
از تابناک تشکر می نماییم که از مردم چهاردانگه حمایت نمود
نظرسنجی
آیا جام جهانی میتواند مانع جنگ آمریکا با ایران شود؟