نگاه شما: دشت و دریاچه سد لار

فرصتی در روز گذشته پدید آمد تا به همراه خانواده در یک روز تعطیل سری به دشت و دریاچه سدلار در ۱۰۰ کیلومتری تهران بزنیم؛ دشتی به غایت زیبا و آکنده از گل‌های شقایق و دیگر رستنی‌های دیگر که تداعی‌گر جلوه‌ای از زیبایی‌های خداوند.

همین که مسیر را می‌پیمایید در جای جای این دشت بزرگ، گونه‌های زنبور عسل را می‌بینی که روی شقایق‌ها نشسته‌اند، شیره آن را می‌مکند.
در جای دیگر گله گوسفندان را می‌بینی که از علف‌های این دشت چرا می‌کنند؛ همه و همه این زیبایی‌ها را می‌ستایی. در جای دیگر گروه‌های گردشگری را می‌بینی که با می‌دی باس از سوی آژانس‌های گردشگری به آنجا آمده‌اند و روزی را به دور از هیاهوی تهران می‌گذرانند و از این همه زیبایی لذت می‌برند و در بخشی دیگر، مردمی را می‌بینی که به شوق این همه زیبایی، راه سفر به این دشت پر از گل را در پیش گرفته‌اند، ولی این خوشحالی و شادمانی تو دیری نمی‌پاید و جلوه‌ای دیگر از زشتی‌هایی را که ما مردم به دست خود پدید می‌آوریم، نظاره‌گریم؛ زن و مرد جوانی را می‌بینی با اتومبیل چند ده میلیونی خود کنار جاده پیاده شده و گل‌های زیبایی را که در جای خود (دشت) زیبا هستند، از بیخ می‌کنند و دسته دسته برای خود می‌چینند؛ گلهایی که دیگر تا چند ساعتی دیگر دوام نمی‌آورند و پژمرده خواهند شد و آنان هم طبیعت را محروم از این گل می‌کنند و هم مردم را.

در جای دیگر باز این صحنه‌ها تکرار می‌شوند و دیگر نمی‌توانی ساکت بنشینی و با بوق‌های اعتراضی و زبان غیرکلامی به این خانواده‌ها می‌فهمانی که کارتان اشتباه است. البته این تنها یک روی سکه و ماجراست.
به نظر من، با کندن هر گل، یک اشتغال را از دست می‌دهیم و سرپرست خانواده‌ای را محروم از کار می‌کنیم و نهایتاً بیکار؛ چرا؟
اگر گلی در آن دشت نباشد، زنبورداری آنجا نخواهد ماند، زنبوری از شیره گل‌ها استفاده نخواهد کرد و زنبوردار مجبور می‌شود، راهی تهران شود و سر از سطل‌های زباله درآورد.
اگر گلی در آن دشت نباشد، گردشگری به آنجا سفر نخواهد کرد و در نتیجه، راننده آن می‌دی باس به آنجا نخواهد آمد و سفری صورت نخواهد گرفت.
اگر گلی در آن دشت نباشد و سفری انجام نگیرد، کارمند آژانس گردشگری مشتری نخواهد داشت و آن کارمند بیکار خواهد شد.
اگر گلی در آن دشت نباشد و من و امثال من با اتومبیل شخصی به آنجا نرویم، اتومبیل من نیاز به تعویض روغن نخواهد داشت و آن موقع آن برادر تعویض روغنی کارش کمتر می‌شود و شاید هم بیکار!
اگر گلی در آن دشت نباشد و ما به آنجا نرویم، برای آن پدر خانواده‌ای که کنار جاده بساط آب‌جوش و خوراکی‌ها را گسترانیده، دیگر مقرون به صرفه نباشد که وقتش را آنجا تلف کند و او نیز راهی سطل‌های زباله شهر بزرگ تهران می‌شود تا روزی‌اش را از درون سطل‌ها جستجو کند.

اگر گلی در آن دشت نباشد، شاید بسیاری چیز‌های دیگر اتفاق بیفتد و از همه مهمتر محروم شدن از زیبایی‌های خداوند!
.

---