تأثير مجازات يك کینه‏توز بر كاهش وقوع جرم

صدور حكم قصاص پسري كه در اتفاقي هولناك به  صورت دختر مورد علاقه‌اش، اسيد پاشيده بود ـ دختري كه تقاضاي ازدواج او را ردكرده بود ـ تلنگر محكمي بر وجدان‌هاي بيدار جامعه و مسئولان و خانواده‌ها بود.

آمنه بهرامي كه به دليل اسيدپاشي جواني كه از داشتن بينايي محروم شده و تمامي صورت و قيافه‌اش را به فجيع‌ترين شكل ممكن از دست داده است، ديروز در دادگاهي كه پس از چهار سال برگزار شد، حكم قصاص پسري را شنيد كه در كمال آرامش از كارش دفاع كرده و در نهايت محكوم به كور شدن چشم‌هايش شد.

اين جرم و مجازات هرچند در ظاهر امر منطقي به نظر مي‌رسد، اما با توجه به پديده شدن اسيد پاشي در ميان برخي جوانان، لزوم توجه جدي‌تر به مجازات عاملان اسيد پاشي و استفاده از همه ظرفيت‌ها در اين باره ضروري به نظر مي‌رسد.

محمود سالاركيا، معاون دادستان عمومي و انقلاب تهران در اين زمينه به خبرنگار «تابناك» مي‌گويد: متاسفانه با توجه به اينكه در اين پديده شوم، بسياري از عاملان توجهي به عواقب اقدام خود ندارند، براي مسائلي چون انتقام‌گيري و ديگر مسائل احساسي اقدام به اسيدپاشي و آسيب رساندن به طرف مقابل خود مي‌كنند.

به نظر مي‌رسد كه اگر اطلاع‌رساني مناسب و اعلام شفافي در زمينه چگونگي مجازات عاملان اسيدپاشي در رسانه‌ها و افكار عمومي شود، تا اندازه بسياري مانع از تكرار اين گونه كارها خواهد شد، چرا كه آگاهي از سرانجام و چگونگي مجازات مرتكبان، بازدارندگي زيادي در تكرار فجايع اجتماعي دارد.

وي در زمينه تناسب جرم و مجازات و اين‌كه آيا شايسته نيست با انديشيدن تدابير شديدتر و اعمال مجازات‌هاي اساسي از ادامه چنين اقداماتي جلوگيري كرد، مي‌گويد: اين گونه جرايم، داراي دو جنبه شخصي و اجتماعي و عمومي است. در كنار جنبه شخصي جرم كه مجازات قصاص را به دنبال دارد، قانونگذار مجازات سنگيني نيز براي جنبه عمومي جرم در نظر گرفته است.

به نظر مي‌رسد، با توجه به وجود قوانين موجود، مشكل خاصي براي برخورد با اين‌گونه مجرمان نباشد و پيامدهاي ناگواري براي متخلفان در نظر گرفته شده باشد.

معاون دادستان تهران در امور زندان‌ها و اقدامات تأميني، با هشدار به خانواده‌ها ـ كه نقش اساسي در جلوگيري از چنين فجايعي دارند ـ مي‌گويد: تقاضاي من از خانواده‌ها اين است كه در روابط فرزندان خود دقت بيشتري داشته باشند و آنان را با راهنمايي به چهارچوب‌هاي شرعي و اخلاقي موجود، نسبت به پيامدهاي بسياري از دوستي‌ها و ارتباطات آگاه كنند. در اين صورت است كه خواسته‌ها و احساسات آني و گذرا، منجر به وقوع فجايع و مشكلاتي چون اسيدپاشي نمي‌شود.

با توجه به تجربيات موجود و تحقيقات صورت گرفته، خانواده‌ها مي‌توانند نقشي اساسي و اصولي در پيشگيري از وقوع چنين جرايم و وقايع ناگواري داشته باشند.

سالاركيا تهديدها و مقدمات‌ ايجاد حوادث اينچنيني را نيز جرم اعلام كرده و مي‌گويد: با توجه به اين‌كه برخي جوانان احساسي، گمان مي‌كنند كه مي‌توانند با تهديد‌ها و هشدارهاي اينچنيني، طرف‌هاي خود را تحت تأثير قرار دهند، بايد بگويم كه بنا بر تصريح قانون‌گذار، تهديد به اسيدپاشي نيز جرم به شمار مي‌رود و جوانان بدانند كه در صورت بر زبان راندن سخنان تهديد‌آميز يا كارهاي اينچنيني، تحت تعقيب قرار مي‌گيرند.

به همين دليل از خانواده‌ها مي‌خواهيم، در صورت بروز چنين تهديداتي، به مراجع قضايي و قانوني رفته و از طريق قانون با تحت پيگرد قرار دادن چنين افرادي، از وقوع فجايع اسيدپاشي جلوگيري كنند.