آغازساخت خط آهن جدید اهواز-خرمشهر
ساخت خط آهن خرمشهر - اهواز با حضور وزیر راه و ترابری آغاز شد.
به گزارش واحد مرکزی خبر، خط جدید راه آهن خرمشهر - اهواز 121کیلومتر طول دارد و سرعت قطارها در این خط 160 کیلومتر در ساعت سرعت خواهد داشت.
برای ساخت این خط آهن ، 140 میلیارد تومان از محل اعتبارات طرحهای ملی هزینه خواهد شد و پیش بینی می شود تا دو سال آینده به بهره برداری برسد.
با اجرای این خط آهن روزانه به طور متوسط سه هزار مسافر و 30 هزار تن بار در مسیر خرمشهر - اهواز جابه جا خواهد شد.
همچنین بازسازی خط آهن قدیم خرمشهر- اهواز با 121کیلومتر طول و بیش از100 میلیارد تومان اعتبار آغاز شد وپیش بینی می شود تا پایان امسال به پایان برسد. با بازسازی این خط آهن سرعت قطار از 45 کیلومتر به 120 کلیومتر در ساعت افزایش خواهد یافت.
این دو طرح از مصوبات سفر ریاست جمهوری به شهرستان خرمشهر است.
اما هرچه از عمر افتتاح اين راه آهن گذشته ، نه تنها پيشرفتي در قطارهاي اين مسير و سرعت حركت آنها صورت نپذيرفته كه به علت هاي گوناگون قطارهاي اين مسير بسيار با تاخير مسافرين را به مقصد ميرسانند.درگذشته با خط آهن اين مسير يك ساعته طي ميشده است.و بعداز آن به علت پوسيدگي ريلها و قديمي شدن ديزل اين مسير يك ساعت و بيست دقيقه طول ميكشيده است.اما هم اكنون اين زمان گاهي به دو ساعت و دو ساعت و ربع هم ميرسد.وقتي علت را از روساي قطار ميپرسيم ميگويند ديزل ها قديمي هستند و ديگر توان كشيدن واگن ها را ندارند و يا اينكه ميگويند ريلها قديمي هستند و مجبوريم سرعت قطار را خيلي كم كنيم تا دچار بروز حادثه تلخي نشويم.
هم اكنون ماهشهر به يكي از قطبهاي صنعتي كشور مبدل شده است و شاهد حضور تعداد زيادي كارخانه پتروشيمي در آن هستيم به تبع كارمندان زيادي از نقاط مختلف استان و كشور از طريق اهواز براي كار به ماهشهر ميروند.هم چنين ماهشهر هم اكنون داراي دو دانشگاه آزاد و امير كبير است .روزانه تعداد زيادي مسافر كه اغلب كارگر،كارمند و دانشجو هستند از طريق قطار بين شهرهاي اهواز و ماهشهر در تردد هستند.
به علت تعداد كم واگنهاي قطار مسافران مجبورند مدت طولاني سرصف تهيه بليط قرار بگيرند و بسياري از مسافران هم به علت كم بودن تعداد صندلي ها اين مسير را كه گاهي دو ساعته ميشود ،سر پا مياستند(و پول كامل بليط را هم ميپردازند).اگر اين مساله يك بار در ماه يا هفته باشد قابل تحمل است اما بيشتر مسافران اين مسير هر روز صبح و بعد از ظهر براي رفتن به سركار و بازگشتن به خانه از اين قطار استفاده ميكنند.با يك حساب سر انگشتي و با احتساب ساعتهايي كه ديزل خراب ميشود، برق قطار دچار اشكال ميشود و مسيرهايي كه به خاطر قديمي بودن ريل مجبور به حركت آهسته بر روي ريل هستيم، ميشود حساب كرد كه روزانه 3 تا 4 ساعت وقت هر مسافر به علت كمبود امكانات راه آهن تلف ميشود. (اغلب مسافرين هم مهندسان جوان و دانشجوياني هستند كه براي كار يا تحصيل در اين مسير تردد ميكنند).البته آن مسافرين كه از تمكن مالي بهتري برخوردارند با خريد ماشين شخصي و بنزين آزاد ترجيح ميدهند از راه شوسه استفاده نمايند تا هم از صندلي هاي قديمي و غير استاندارد قطار راحت شوند و هم وقتشان بيهوده تلف نشود. كه البته اين روش هم بسيار خطرناك است و تصادفات منجر به فوت در اين مسير فراوان است.



