تشخیص پزشکی مهندس باهنر!

هر چه به بازه زمانی انتخابات نزدیک‌تر می‌شویم، اظهارات و واکنش‌های معطوف به این بزنگاه بخش پرحجم‌تری از سخنان سیاسیون را به خود اختصاص می‌دهد و به تدریج سپهر سیاسی مرهون از این آوردگاه رنگ و بوی انتخاباتی می‌گیرد. نکته جالب توجه در این میانه آن است که اصولگرایان بیش و پیش از آنکه به مولفه‌های درون گفتمانی خود و آرایش و چینش ملهم از آن اعتنا ورزند در خصوص اصلاح طلبان به اظهار نظر می‌پردازند و برای آنها خط و نشان می‌کشند.

 به گزارش آرمان، این رویکرد منحصر به لایه‌های تندروی اصولگرایان هم نیست و اگر در ابتدا اینگونه اظهارات بیشتر از سوی آنان شنیده می‌شد اکنون به بخش کثیری از اصولگرایان تعمیم یافته و آن بخشی نیز که مدعای اعتدال و میانه‌روی در این طیف داشت، رویکردی تمامیت خواهانه از خود بروز می‌دهد و برای رقیب سیاسی حدود و ثغور تعیین می‌کند.

مع‌الاسف اینگونه اظهارات فاقد وجاهت و به دور از قانونمندی در حالی بخش عمده گفتار روزانه اصولگرایان را به خود اختصاص داده که در طول هفت سال گذشته این نحله سیاسی بیشتر مسئولیت‌ها را در دست داشته و مسائلی فعلی که خود آنان نیز به آن اذعان دارند لاجرم برآمده از سیاست‌ورزی کنشگران این جناح سیاسی است اما برخی از آنها به جای آنکه اهتمام ویژه خود را برای برون‌رفت مصروف دارند با سیاست‌زدگی محض مدت‌ها پیش از ورود به عرصه انتخابات به جدل‌های سیاسی ناموزون دست یازیده‌اند و بدتر آنکه در این وادی نیز به گزاره‌های قانونی و اخلاقی پایبند نیستند و نوعی قیمومت برای خود قائل‌اند و به جای آنکه در عرصه سیاسی حداقل به قواعد قانونی و بلوغ سیاسی مردم برای انتخاب اصلح احترام بگذارند و به سیاست وحدت در عین تکثر پایبند باشند از هم اکنون زمین بازی را بر هم می‌زنند و مایلند که در مسابقه برنده نام گیرند.

تعیین تکلیف به‌رغم انشقاق عیان اصولگرایان

در طول دو دهه بخش عمده‌ای از کنشگران سیاسی با عنوان جناح راست یا محافظه‌کاران خوانده می‌شدند پس از چند شکست پی در پی از رقیب چپ که آن روزها اصلاح طلب خوانده می‌شد این طیف به بازسازی ساختار خود روی آورد و نام اصولگرایی را برای خود برگزید. به دلایل مختلفی که از حوصله این نوشتار خارج است آنان به تدریج صحنه سیاسی را در اختیار خود گرفتند و انتخابات مجلس نهم اوج این استیلا بر سپهر سیاسی بود اما درست در همین برهه اختلافاتی که پیش‌ترها به شکلی کمرنگ‌تر عیان شده بود به وضوح رخ نمایاند و گسلی شگرف در اردوگاه اصولگرایی متبلور شد.

 اصولگرایان که قرار بود چتر وحدت بگسترانند با جبهه‌ها و تشکل‌هایی فراتر از انگشتان دو دست به انتخابات پا گذاشتند. این انشقاق پس از پایان انتخابات نیز در وهله انتخاب رئیس مجلس و فراکسیون‌بندی‌ها بیشتر رخ نمایاند تا آنجا که چندی پیش محمدرضا باهنر صراحتا اعلام داشت حداقل دو جبهه اصلی اصولگرایان در انتخابات پیش رو به رقابت با هم خواهند پرداخت و حال با این اوصاف و انشقاق عیان معلوم نیست چگونه اصولگرایان برای اصلاح‌طلبان نسخه پیچی کرده و برای آنان حد و حدود تعیین می‌کنند.

در آخرین نمونه از این موارد پرویز سروری قائم مقام جمعیت رهپویان و از سیاستمداران نزدیک به حداد عادل در گفت‌وگو با هفته‌نامه مثلث پیرامون آرایش انتخاباتی جبهه اصولگرایان سخن گفته و خود نیز معترف است که وحدت میان این طیف بعید به نظر می‌رسد.

وی می‌گوید به دنبال پیشنهاد مدلی مثل 8+7، 5+6 و شورای هماهنگی هستیم. مدلی که بتواند زمینه وحدت حداکثری بین طیف‌های اصولگرا را ایجاد کند... هرچند شخصا خیلی امیدوار نیستم که بتوانیم به وحدت مطلوبی دست پیدا کنیم.

لازم به ذکر است هر دوی مدل‌های ائتلاف که سروری پیگیری دوباره آن را مطرح می‌کند در زمان خود با شکست روبه‌رو شد و به انسجام اصولگرایان نیانجامید حال با انشقاق به وجود آمده بعید است که اساسا تشکیل شالوده آن هم ممکن باشد چنانکه وی در ادامه نیز با سخنان خود نشان می‌دهد که وی و طیف همراهش هم امیدی به این فرآیند ندارند. وی از معرفی کاندیدای مستقل از سوی موتلفه می‌گوید و همزمان به نکته مهمی نیز اشاره دارد و اعلام می‌دارد جبهه پیروان (نزدیک به قالیباف) یک کاندیدای مستقل دارد.

سروری همچنین از گزینه مستقل طیف خود در صورت عدم وحدت نیز می‌گوید و شانس حداد عادل برای ورود به عرصه انتخابات را بالا می‌داند جملگی این موارد نشان از چندگانگی در اردوگاه اصولگرایی و تشتتی دارد که اصولگرایان قادر به جمع‌آوری آن نیستند اما بازهم سروری به جای پرداختن به اختلافات درون گروهی خودشان پیکان حمله را به سوی اصلاح طلبان می‌گیرد و می‌گوید: جریان اصلاحات بدنه اجتماعی خود را از دست داده و تا کارهای گذشته غلط شمرده نشود، توبه نکنند و نگویند دیگر به رویکردهای گذشته بازگشت نمی‌کنند فضا برای بازگشت آنها باز نخواهد شد! در این میانه معلوم نیست وی و دیگر همقطارانش در اردوگاه اصولگرایی چه جایگاه و مرتبه قانونی دارند و چه منصبی برای خود فرض کرده‌اند که خلاف نص صریح قانون شرط‌گذاری می‌کنند و خود را به جای نظام می‌نشانند! البته اینگونه اظهارات به وی ختم نمی‌شود و محمدرضا باهنر که متعلق به دیگر رکن اردوگاه اصولگرایی است سخنان مشابهی را مطرح می‌کند.

تشخیص پزشکی مهندس باهنر!

محمدرضا باهنر كه در جلسه پرسش و پاسخ جامعه اسلامی مهندسین استان اصفهان سخن مي‌گفت با قبول دوگانگی در جریان اصولگرایی عنوان داشت که گفتمان‌های جبهه پایداری و جبهه متحد در انتخابات پیش رو به رقابت با هم خواهند پرداخت اما به سیاق همقطاران اصولگرایش حمله و هجمه به اصلاح طلبان را فرو نگذاشت و کمی معتدل‌تر از سروری اصلاح طلبان را به دو بخش تقسیم کرد و گفت: باید مواظب اصلاح طلبان خوش‌خیم و بدخیم باشیم که دوباره نخواهند با ساختار شکنی بحرانی را برای کشور ایجاد کنند. جدای از تشبیه رقیب سیاسی به غده که به نظر اخلاقی نمی‌رسد و گویا با تخصص مهندس باهنر همخوانی ندارد وی گزاره ابطال ناپذیری را مطرح می‌کند و ملاک قضاوت قرار می‌دهد که قابل اثبات نیست و تنها در چارچوب ذهنیت افراد است و بدیهی است که اگر بخواهد ملاک پیش فرض‌های رقبای سیاسی باشد باید مانع هرگونه عمل ورزی سیاسی بود چرا که امکان دارد در آینده نامعلوم نتیجه دیگری حاصل شود. این پیشنهاد «علاج وقوع قبل از ماوقع» و نیت خوانی ناموزون و خلاف قواعد قانونی و الزامات قانون اساسی به مثابه درمان و پیشگیری است که فضای سیاسی را یکسره در ید اختیار طیف همراستا با وی ایزوله می‌کند و دیگر کنش سیاسی و رقابت معنا و مفهومی نخواهد داشت.