تبت در دوراهي خودمختاري و استقلال
در منطقه كوچك و به ظاهر آرام تبت كه در حاشيه كوههاي هيماليا قرار گرفته، آتشي زير خاكستر قرار دارد؛ چراكه اگر تا پيش از اين زمزمه بر كسب خودمختاري بيشتر از چين بود، اما اين بار تبتيهاي داخل و تبعيديهاي خارج از كشور زمزمه استقلال سر دادهاند.
به نوشته «کارگزاران»، «دوندوپ دورجه» 30 ساله كه معاون رئيس كنگره جوانان تبت است، ميگويد: «حمايت از استقلال تبت روزبهروز افزايش مييابد».
به گزارش «نيويورك تايمز»، دالايي لاما، رهبر بوداييان تبت در زمره رهبراني بود كه سالها با دولت چين مذاكره كرد و تنها درخواست خود را نه استقلال كه كسب خودمختاري بيشتر اعلام كرد و در پي «راهي ميانه» بود؛ اما تلاشهاي او از سوي دولت چين رد شده و او به برانگيختن حس استقلالطلبي مردم تبت متهم شد.
دالايي لاما اين هفته از صدها نفر از نمايندگان از مجموع 150 هزار تبتي تبعيدي درخواست كرد كه براي مشخص كردن تكليف تبت گرد هم آيند چراكه وي اعلام كرده سالها مذاكرهاش با دولت چين نتيجه محسوسي در بر نداشته و شكست خورده است.
دوندوپ دورجه ميگويد، سازمان متبوعش تنها خواهان استقلال از چين است. وي ميافزايد: «مذاكره كاملا بيمعنا و بيفايده است. هيچ نكتهاي وجود ندارد. آنها ما را به بازي گرفتهاند».
«نيويورك تايمز» ميافزايد: دولت چين تاكنون به درخواست نمايندگان دالايي لاما براي مذاكره و درخواست خودمختاري بيشتر پاسخ درخوري نداده است، بلكه در عوض منتظر مانده تا رهبر 73 ساله بوداييان بميرد. از سوي ديگر اين استدلال هم وجود دارد كه اگر پيش از اين زمزمه خودمختاري بيشتر يا استقلال تبت در جهان حامياني داشت، اکنون با رشد اقتصادي گسترده چين و تاثيرگذاري جهاني اين كشور به لحاظ اقتصادي، ديگر اين ادعا خريداري ندارد؛ چراكه هيچ كشوري تمايل ندارد تا روابط خود را با چين دچار خدشه سازد.
انگليس تنها كشوري بود كه حاكميت چين بر تبت را به رسميت نشناخته بود، اما در بيانيهاي كه اخيرا از سوي دولت انگليس منتشر شد، تبت جزيي از خاك چين شمرده شد كه مورد استقبال مقامهاي چيني قرار گرفت. در هر حال، بحث تبت همچنان پابرجاست و در صورتي كه به خواستههاي مردم اين منطقه بيتوجهي شود، به تدريج به يك جنبش جداييطلبانه در قرن جديد تبديل خواهد شد.
