چرا عادل به المپیک لندن اعزام شد؟

یکی از انتقادهایی که در جریان برگزاری بازی‌های المپیک به مدیران رسانه ملی به ویژه مدیران سیما وارد شد دلیل اعزام تهیه کننده و مجری برنامه نود به عنوان خبرنگار اعزامی کشورمان به این دوره از بازی‌ها بود،منتقدان با اشاره به عدم آشنایی فردوسی پور با رشته‌های المپیکی اعزام وی به بازی‌های المپیک را اتفاقی غیر اصولی دانستند و بابت همین مساله مدیریت رسانه ملی را سرزنش کردند.
به گزارش رجانیوز، این طیف از منتقدان با اشاره به توانمندی عادل فردوسی پور در اجرای برنامه‌های تخصصی فوتبال همانند برنامه نود وی را فاقد اطلاعات تخصصی سایر رشته‌های ورزشی می‌دانند به همین دلیل حضور و اعزام وی به لندن را نوعی احجاف در حق مخاطب رسانه ملی می‌دانند.

شاید اگر این تورنمنت به رشته فوتبال اختصاص داشت، هیچ گزینه‌ای بهتر از عادل فردوسی‌پور نمی‌توانست به عنوان گزینه رسانه ملی برای اعزام به مسابقات نام بگیرد چون وی در این حوزه از اطلاعات کامل و دقیقی برخوردار است اما باید پذیرفت که اطلاعات فردوسی‌پور در حوزه ورزش تنها به رشته فوتبال ختم می‌شود از این رو نمی‌توان انتظار داشت همانگونه که وی در این رشته دارای توانمندی است در سایر رشته‌ها هم از تسلط کافی برخوردار باشد.

حضور در المپیک آرزوی هر گزارشگر و خبرنگاریست اما افرادی که در غالب نماینده رسانه‌های گروهی به این رقابت‌ها اعزام می‌شوند باید اطلاعات حداقلی از رشته‌های موجود در این بازی‌ها را در اختیار داشته باشند تا در گزارش‌های تولیدی خود با اتکا به آن بتوانند توقع مخاطب را برآورده سازند اما متاسفانه فردوسی‌پور به دلیل گستردگی حوزه فوتبال زمان کافی برای کسب اطلاعات در سایر رشته‌ها را نداشته است به همین دلیل وی در جریان پوشش تصویری بازی‌های این دوره به صورت کاملا فاحش از نبود اطلاعات تخصصی رنج می‌برد تا مشحص شود فردوسی‌پور فقط در رشته فوتبال یک مجری فوق موفق است.

اعزام فردوسی‌پور به بازی‌های المپیک لندن را می‌توان بد سلیقگی مدیران رسانه ملی ارزیابی کرد، چون آنها با اطلاع از دانش فنی فردوسی پور نسبت به رشته‌های ورزشی فردی را برای اعزام به این دوره از بازی‌ها انتخاب کردند که تنها در رشته فوتبال از توانمندی خاصی برخوردار است که متاسفانه در این بازی‌ها ایران در رشته فوتبال دارای نماینده نیست.

البته حضور تهیه کننده و مجری برنامه نود به شخص عادل فردوسی‌پور ارتباط چندانی ندارد اما مدیرانی که حکم ماموریت وی را امضا کردند باید پیش از گزینش وی به این مساله فکر می‌کردند که عادل فردوسی پور آنگونه در فوتبال موفق است نمی‌تواند در سایر رشته‌ها صاحب موفقیت شود، برای اثبات این مساله می‌توان به گفت و گوی وی با گیانوش رستمی نخستین مدال آور ایران در بازی‌های المپیک اشاره کرد که در جریان این گفت و گو فردوسی‌پور به دلیل عدم آشنایی با اطلاعات وزنه برداری نتوانست مصاحبه‌ای مقبول را از دارنده مدال برنز وزن ۸۵ کیلوگرم بگیرد.

عادل فردوسی‌پور با تفکرات برنامه نود به المپیک رفته است، به همین دلیل در جریان برنامه‌های ارسالی از لندن گریزی به مسائل حاشیه‌ای و کاذب هم می‌زند چون روحیه وی با این سبک کاملا همخوانی دارد اما این اتفاق برای ورزشکاران ایران در سایر رشته‌ها تازگی دارد به گونه‌ای که با بهت و حیرت به رفتار فردوسی پور نگاه می‌کردند، نمونه این اتفاق را می‌توان در مصاحبه فردوسی پور با علی مظاهری پس از حذف از مسابقات بوکس مشاهده کرد.

فردوسی پور به خیال این که با فوتبالیستی در استودیو نود رو به رو شده است مطاهری را به گوشه رینگ می‌برد تا از زبان وی جمله ای علیه خودش بشنود اما مقاومت مظاهری در برابر خواسته فردوسی پور وی را ناچار به عقب نشینی کرد تا مشخص شود عادل فقط در برنامه نود می تواند مقبولیت در اجرا را به دست آورد.

اما نکته‌ جالب در خصوص ماجرای اعزام مجری و تهیه کننده برنامه نود به المپیک لندن اینجاست که گفته می‌شود مدیران رسانه ملی به دلیل عدم تسلط کافی سایر مجریان به زبان انگلیسی تصمیم گرفتند فردوسی پور و رضا جاودانی را به این رقابت ها اعزام کنند تا در جریان این مسابقات نمایندگان اعزامی رسانه ملی با مشکلی بابت برقراری ارتباط در المپیک مواجه نشوند.

اگر چنین استدلالی در جریان اعزام گزارشگران و مجریان سیما به المپیک تاثیرگذار باشد باید اصلی ترین ایراد را به مدیریت رسانه ملی گرفت که پس از گذشت این مدت زمان طولانی از فعالیت در حوزه ورزش هنوز از وجود مجریان و گزارشگران مسلط به زبان انگلیسی محروم هستند؛ البته اگر این موضوع صحت داشته باشد؟