نگاه شما: شعری برای گردوغبار

در سایه این غبارها می میریم!

چند رباعی از حشمت اله کرمی نژاد-ایلام

برای سرزمین زاگرس و بلوط‌های در گرد و غبار مرده اش
 

سوغاتی ماست از دیار عربی

این حاصل ماست از جوار عربی

همراه همیشه نفس‌هامان است

بیداد از این گرد و غبار عربی

   ***

جان از بدن نسیم ها هم در رفت

بیداد که ما حوصله هامان سر رفت

دیروز که ریزگردها باریدند

زین جمع بلوط صد کس دیگر رفت

 ***

یک جمع پر احساس بلوط پیریم

ما بر سر مرگ و زندگی درگیریم

عمری همه را سایه بدادیم حالا

در سایه این غبارها می میریم

                   ***

من زاگرسم ولی پُرم از این درد

گَرد عربی بلا به جان من کَرد

دارد نفسم به تنگنا می آید

ای داد، هوار از این غبار و این گَرد!

***

آن دست و آن قنوت در یادت هست؟

آن سایه و آن سکوت در یادت هست؟

 همراه غبارها برفت از اینجا

تو سایه آن بلوط در یادت هست؟