فلپس چگونه طلا درو ميكند؟
پرافتخارترين ورزشكار تاريخ المپيك جهان براي سومين المپيك خود آماده ميشود. دارنده چهارده مدال طلاي المپيك كه پيش از اين نامش را در تاريخ المپيك جاودانه كرده است، از چند فاكتور ويژه سود ميبرد.
به گزارش ايسنا، مايكل فلپس آمريكايي كه 16 مدال المپيك (شامل 14 طلا) را در كارنامه دارد تاكنون بارها مورد بررسي دقيق از سوي كارشناسان، پزشكان و فيزيولوژيستها قرار گرفته تا راز درخشش فوق العادهاش درك شود. فاكتورهاي زير حاصل كار كارشناسي اين متخصصان است
انعطافپذيري: برخي ورزشها نيازمند قدرت هستند ( مثل پرتاب وزنه) برخي ديگر به انعطافپذيري نياز دارند ( همچون ژيمناستيك). در مقابل شنا نيازمند هر دوي اينها است. آرنج، زانو و قوزك انعطافپذير فلپس، او را قادر ميسازد تا با كمترين تلاش در آب حركت كند.
هيدروديناميك: در شناي 200 متر آزاد، شناگري كه با سرعت 6.1 كيلومتر در ساعت حركت ميكند، براي كشيدن بدن خود 290 كيلوژول انرژي ميسوزاند. فلپس براي كاهش اين ميزان انرژي، به گونهاي شنا ميكند كه سرش پايين و باسنش بالا باشد. به اين ترتيب از ميزان مقاومت آب كاسته ميشود.
تكنيك: فلپس استاد پاي دلفين است. او با فشار دادن پاهاي خود به ديواره استخر و انجام حركات شلاقمانند، نسبت به حركت سنتي پا سريعتر حركت ميكند و يك نيم بدن نسبت به رقبايش جلو ميافتد.
تمرين: فلپس در تمام روزهاي سال تمرين ميكند. تمرينات او چهارساعت در آب و يك ساعت خارج از آب ادامه پيدا ميكند. از آنجايي كه شناگران در هر ساعت هزار كالري ميسوزانند، رژيم غذايي فلپس از لحاظ كربوهيدرات نسبتا غني است تا دچار كمبود قند نشود.
استقامت: دوي استقامتي وابستگي زيادي به بازده هوازي دارد. نرخ مصرف اكسيژن او 84.7 ميليليتر/ دقيقه / كيلوگرم است كه تقريبا دو برابر يك مرد معمولي است. عضلات دوندههاي سطح اول ماراتن عمدتا از فيبرهاي كند انقباض تشكيل شده كه ميزان مصرف اكسيژن را بالا ميبرند. فلپس نيز به چنين سلاحي مجهز است!
سرعت انفجار: يك مسابقه دوي 100متر پيش از اينكه بازده هوازي تبديل به يكي از فاكتورهاي اثرگذار شود، به پايان رسيده است. به همين دليل براي ورزشكاران دوي سرعتي نرخ مصرف انرژي نسبت به سرعت عضلهها، اهميت كمتري دارد. دوندگان دوي سرعتي ميتوانند تا 80 درصد داراي فيبرهاي كند انقباض باشند كه سرعت انقباض آنها 10 برابر فيبرهاي كند انقباض است. در رقابتهاي شنا در مادههاي كم مسافت نيز، چنين مسالهاي وجود دارد. يعني پيش از اين كه استقامت جسماني بخواهد عامل برتري ورزشكاري را رقم بزند، رقابت به پايان رسيده است. به عبارت ديگر تمام ورزشكاران در اين مواد اين توانايي را دارند كه تا پايان "كوفته" نشوند و به دليل خستگي عقب نيفتند. اينجاست كه تفاوت را يك سرعت انفجاري بالا و توانايي بدن در تخليه انرژي در كوتاهترين زمان است. كاري كه فلپس به خوبي انجام ميدهد.
