توسعه اقتصادي نيازمند اصلاح ساختار توليد
سيدجواد رضويانراد در گفتوگو با ايسنا افزود: پرداختن به صادرات، مناسبترين راه عبور از مشكلات اقتصادي است به طوري كه توسعه صادرات عامل مهمي براي توسعه اقتصادي است.
وي ادامه داد: دستيابي به بازارهاي خارجي امكان استفاده از ظرفيت كامل و توليد به مقياس اقتصادي را فراهم كرده و در نتيجه كاهش هزينه توليد و تامين منافع مصرفكننده داخلي را بهدنبال خواهد داشت.
دبير اتاق تعاون خراسان رضوي تاكيد كرد: رهايي از اقتصاد تك محصولي و ايجاد تنوع در اقلام صادرات و به ويژه توسعه صادرات فرآوردههاي صنعتي از ضرورتهاي عام كشورهاي جهان سوم و از ضرورتهاي خاص جمهوري اسلامي ايران است.
به گفته رضويانراد، با ايجاد تنوع در درآمدهاي ارزي و افزايش مستمر سهم صادرات غيرنفتي از درآمد مذكور، نه تنها موضع كشور در توسعه صادرات غيرنفتي تقويت ميگردد بلكه به سبب اينكه فروش نفت در آن حالت تنها مجراي درآمدي كشور نيست، در صادرات و فروش نفت نيز موضع مستحكمتري مييابد.
وي اظهار داشت: توسعه صادرات و ورود صحيح به بازارهاي جهاني، همچنين حفظ شرايط و ماندگاري در آن حاصل نميشود مگر با ايجاد يك راهبرد مشخص و پايدار صادراتي كه به صورت قانوني غيرقابل تغيير در آمده و هر كدام از دستگاههاي اجرايي مرتبط با امر صادرات و همچنين اتحاديهها و تشكلهاي صادراتي و سازمانهاي خدماترساني تجاري از قبيل بانكها، بيمه، حملونقل و ... به وظايف خود به خوبي عمل نمايند و در جامعه نيز آمادگي فرهنگي توليد بهترين كالا براي صادرات به وجود آيد.
وي تصريح كرد: کسب تخصص در توليد يک يا چند کالا براي کشورها، دستيابي به برتري نسبي را به دنبال دارد و از طريق تجارت خارجي آنچه به وقوع ميپيوندد، افزايش درآمد ملي،ارتقاء سطح توليد و اشتغال از يک سو و نيز گسترش بازارهاي داخلي، افزايش بازدهي نيروي کار و کاهش هزينههاي توليد از ديگر سو و در نهايت نيل به رشد و توسعه اقتصادي است.
عضو هيات مديره اتاق تعاون جمهوري اسلامي ايران يادآور شد: تجارت خارجي ميتواند کشورها را در مسير توسعه اقتصادي قرار دهد مشروط بر آنکه، مبادلات بر اساس اصولي صحيح انجام بگيرند. به عبارت ديگر، اتخاذ سياستهاي تجاري مناسب شرط لازم براي نيل به توسعه اقتصادي هستند، هرچند کافي نيستند، زيرا تا زماني که ابزارهاي مناسب اجراي سياستها وجود نداشته باشند،دستيابي به توسعه امکانپذير نخواهد شد.
سيدجوادرضويانراد گفت: تجربيات و تئوريهاي اقتصادي نشان ميدهد که سرمايهگذاري روي توليد و رقابتي شدن، تنها با فتح بازارهاي بزرگ ميسر است و هيچ کشوري در مرز محدود بازارهاي داخلياش به توسعه پايدار اقتصادي دست نيافته است.
