مشكل گوش شنوا در هندبال

مشكل اصلی هندبال ایران و دلایل نتایج ضعیف آن در مسابقات برون مرزی عدم توجه مسئولان عالی ورزش به این رشته است. تيم جوانان ما هم به راحتي در رقابت‌هاي آسيايي حذف شد. باید ببینیم در این مدت چه كار كرده‌ایم كه هندبال به اینجا رسیده است. ما به صورت گسترده و حساب شده وبا یك آموزش آكادمیك و هماهنگ در سطوح نوجوانان و جوانان كار نكرده ایم كه امروز انتظار داشته باشیم حرف اول را در آسیا بزنیم. همیشه حدود 20 بازیكن را جمع می‌كنیم و فشار زیادی بر آنها در طول 5 ماه می آوریم تا شاید در آسیا حرفی برای گفتن داشته باشیم. اين در حالي‌است كه نخست باید به فكر استعدادیابی گسترده باشیم و بعد به تیم‌های رده های پایه توجه كنیم. متاسفانه مسئولان فعلی 

می‌خواهند درتیم های ملی بر روی مسائل پایه ای این ورزش كار كنند كه با اين حساب نباید انتظاری از تیم های رده های پایه در مسابقات برون مرزی داشته باشيم. هندبال ایران می‌تواند درصورت داشتن برنامه های درست بر بام آسیا بایستد. ما می توانیم نمره 20 را درآسیا از آن خود كنیم امابه‌دلیل بی برنامگی در جایگاه فعلي ایستاده ایم. مدت زمان زیادی است كه بیماری در هندبال ما تداوم دارد و نتوانسته ایم پتانسیل واقعی خود را در آسیا به نمایش بگذاریم. ‌مسئولان فعلی هندبال توانایی اجرای برنامه های اثربخش را ندارند، حال آنكه در جلسات متعدد از جمله جلسه پیشكسوتان و كمیته برنامه‌ریزی فدراسیون به آنها برنامه های مختلفی پیشنهاد شده است. درشرایط فعلی فدراسیون هندبال، نه دربعد مالی ونه در بعد تشكیلاتی و مدیریتی توانایی توسعه این رشته وجود ندارد. ‌ریشه اصلی مشكلات در این است كه گوش شنوایی برای منتقدان هندبال نه در فدراسیون و نه در وزارت ورزش وجود ندارد. چرا كه ما برنامه می دهیم و پیشنهاد می‌كنیم كه چه اقداماتی باید برای رشد این ورزش صورت گیرد،

 اما هیچ كاری نمی شود. با تغییر در ساختار تشكیلاتی و به طور كلی تغییر برنامه های اجرایی فدراسیون و همچنین لاغر كردن فدراسیون می توان كار های زیادی در این ورزش كرد. ‌من و جمع كثیری از كارشناسان این رشته با برگزاری لیگی كه تیم های اول و دوم آن از قبل مشخص هستند، مخالفیم. بارها به مسئولان فدراسیون پیشنهاد داده ایم كه برای بهبود این وضعیت بايد چه اقداماتی انجام شود،‌ بنابراین ما تنها منتقد نيستيم و راهكار نیز جلوی راه‌مسئولان فدراسیون قرار داده ایم. متاسفانه مسئولان فدراسیون شهامتی در اجرای برنامه‌هایی كه از سوی پيشكسوتان ارائه مي شود، ندارند. ما باید ازهم اكنون برنامه ریزی كنیم تا چهار سال دیگر قهرمان آسیا شویم و به المپیك برزیل برویم اما در عمل می بینیم كه مسئولان كج دار و مریز برنامه های پیشین هندبال را دنبال می كنند و فكر می كنند كه به تكلیف خود در این رشته عمل كرده‌اند. هندبال ايران حتی زودتر از والیبال و بسكتبال می توانست به قله آسیا برسد اما توانایی مدیریتی در آن وجود ندارد. ریشه اصلي این مسئله عدم توجه دستگاه ورزش به ورزش زیبای هندبال است. در سطوح ملی ما همواره اردوهای خوبی برگزار می كنیم و حتی در برخی مواقع مربیان خوبی را بر سر كار می آوریم اما تنها بر روی 20 نفر كار می كنیم درحالی كه باید بستر حضور تمامی استعدادها را در این رشته فراهم كنیم.

تهران امروز