فوتبال و مديران كار نابلد

از پايه‌هاي اساسي فوتبال هر كشور عناصري هستند كه براي فوتبال مي‌انديشند و تصميم مي‌گيرند. وقتي مديران فوتبال در راس يك باشگاه قرار مي‌گيرند چه اين باشگاه خصوصي باشد چه دولتي، آن مديرعامل وظايف خاصي دارد. اگر اين وظايف را طبقه‌بندي و تقسيم كنيم مي‌بينيم كه كارهاي مديرعامل به چهار بخش تقسيم مي‌شود. نظرات مديرعامل مستقيما در اتفاقاتي كه در زمين مسابقه مي‌افتد تاثيرگذار است. درنظر اول مديرعامل‌مسئول هزينه‌هاي عمومي بودجه‌اي است‌كه در اختيارش گذاشته مي‌شود.

 او بايد اين بودجه را در قالب چهار بخش مربي، امكانات،بازيكن و برنامه‌هاي حاشيه‌اي تقسيم‌بندي كند. اگر اين مديرعامل تحصيلاتش در ارتباط با ورزش و فوتبال نباشد و تجربيات قبلي‌اش هم ارتباطي به چهار بخشي كه ذكر شد نداشته باشد و در يك كلام از خانواده فوتبال نباشد، كار به مشكل برمي‌خورد. او ناچار است در بخشي كه به مديريت مربوط است فردي را بياورد كه به مديريت ورزشي آشناست. جايي كه به شناخت و دانش مربيان بازمي‌گردد، كسي را استخدام مي‌كند كه اين كار را برايش انجام دهد و همين طور در جذب بازيكن افرادي را مي‌آورد كه در اين كار آشنا باشند.

 بنابراين در اين چهار بخش به دليل كمبودهايي كه دارد، افراد جديدي را به كار اضافه مي‌كند و حالا كادر مديريتي باشگاه از يك نفر به 5 نفر مي‌رسد. اين در حالي است كه با وجود اينكه تعداد افراد تصميم‌گيرنده زياد شده‌اند، هنوز وارد انتخاب بازيكن نشده‌ايم. فردي كه مسئول آوردن بازيكن است به تنهايي نمي‌تواند اين كار را انجام دهد و دوباره او هم افراد ديگري را با خود به باشگاه مي‌آورد. در نتيجه افرادي كه در گرفتن بازيكن دخيل مي‌شوند، به فردي كه آنها را به باشگاه مي‌آورد، مي‌گويند براي ما هم از اين موضوع درصدي كنار بگذار و اين طور مي‌شود كه پروسه انتخاب بازيكن به مشكل برمي‌خورد. با توجه به شرايطي كه گفتم در پروسه انتخاب بازيكن منافع شخصي، نداشتن ديد تخصصي و عدم آشنايي با مسائل فني باعث مي‌شود كه واسطه‌ها بازيكنان خارجي زيادي‌را به باشگاه‌ها بياورند. خود من بازيكني را مي‌شناسم كه فصل گذشته دروازه‌بان يكي از تيم‌هاي ليگ يكي بود. او به من مي‌گفت قبل از اينكه به فوتبال ايران بيايد، آشپز بوده است. در اين چند سال بازيكنان خارجي زيادي به فوتبال ايران آمده‌اند و رفته‌اند اما بعضي از آنها وقتي به ايران آمده‌اند تازه فوتبال ياد گرفتند و مطرح شدند. مثلا جانواريو وقتي در فولاد بود و با اين تيم در دسته يك بازي مي‌كرد، مثل امروز خوب بازي نمي‌كرد اما كم‌كم به يك فوتباليست عالي تبديل شد. از آنسو بعضي از اين فوتباليست‌هاي خارجي هم با آمدن به فوتبال ما و به دليل سن بالايي كه داشتند، خراب شدند. سازمان ليگ اخيرا قانوني را تصويب كرده كه بر اساس آن بازيكنان خارجي بايد يا در تيم ملي يا در ليگ دسته يك كشور خود حاضر بوده باشند. اين راهكار به نظر كامل و قانوني مي‌آيد اما تنها در ظاهر اينطور است و راه‌هاي فرار زيادي در آن وجود دارد. واسطه‌ها در اين ميان نقش مهمي بازي مي‌كنند اما خود آنها هم معلولند و علت اصلي مديران رده بالايي هستند كه براي باشگاه‌ها تصميم‌گيري مي‌كنند.