رهبرانی كه میتوانند عرق اوباما را درآورند
یكی از جذابیتهای باراك اوباما رئیسجمهور آینده آمریكا برای ورزشدوستان، تبحر او در ورزش بسكتبال و در كل علاقهاش به ورزش است.
به نوشته كارگزارن و به نقل هرالد تریبیون، از علاقهای كه ریشه در نوجوانی او دارد. اوباما در سال 1979 به همراه تیم بسكتبال دبیرستان پونامو قهرمان شد. در آن زمان او سال چهارم و من سال اول بودم و یكدیگر را نمیشناختیم. (پوناعو، مدرسهای بزرگ بود و من هم بسكتبال بازی نمیكردم)، هرچند كه برای تیمشان فریاد میكشیدم.
داریل گابریل، دنمیل و جان كامانا ستارههای آن تیم بودند كه بعدها تمام آن غولها در رقابتهای دسته یك دانشگاهها بازی كردند. اوباما اما به نیمكت تبعید شد، هرچند كه اكنون به راحتی میتوان گفت ستاره واقعی آنها كه بوده است.
اما اوباما تنها ورزشكار در بین سران كشورها نیست و با گشتی در سراسر دنیا میتوان نمونههای مشابه قابل توجهی پیدا كرد. اجازه دهید این تور را از اروپا شروع كنیم. اوباما میتواند در اروپا همراهی برای پیادهروی پیدا كند؛ نیكلا ساركوزی رئیسجمهور فرانسه.
هرچند كه شاید بتوان این رشته را فعالیتی بیشتر از سر اجبار دانست تا لذت. او همچنین میتواند به همراه آندرس رامسوسن نخستوزیر دانمارك دوچرخهسواری كند. راسموسن اوایل امسال به همراه جورج بوش در تگزاس به دوچرخهسواری در كوهستان پرداخت.
هرچند كه احتمالا راسموسن دوچرخهسواری در جاده را ترجیح میدهد. او تابستان امسال در یكی از مراحل سخت توردوفرانس در كوهستان آلپ پس از عبور دوچرخهسواران حرفهای به همراه بیارن ریس دوچرخهسوار اسبق دانماركی به ركابزنی پرداخت. اینها میتوانند همراهان احتمالی اوباما باشند، اما او به طور قطع نباید طرف یكی از رهبران دنیا برای ورزش كردن برود.
ولادیمیر پوتین نخستوزیر روسیه كه استاد جودو است. او كه قهرمان سابق شهرش سنت پترزبورگ است، ابایی از این نداشت كه با لباس جودو در اجتماع دیده شود، چرا كه به این ترتیب میتوانست به همه یادآوری كند هنوز در فرم مبارزه است.
باراك همچنین میتواند به سفری دریایی با خوان كارلوس پادشاه اسپانیا برود، مردی كه به عنوان قایقران در المپیك 1972 شركت كرد. پرنس آلبرت از موناكو نیز سابقه 5 دوره حضور در المپیك در لژسواری را دارد. او نیز مانند اوباما ورزش را از رقابتهای دانشگاهی شمال شرق آمریكا آغاز كرد (او به آمهرست رفت و اوباما به كلمبیا).
اما اگر اوباما بخواهد در رشته خودش به دنبال همبازی بگردد باید به سوئد یا مونتهنگرو برود. فرانك راینفلد نخستوزیر سوئد و میلو دژانكوویچ نخستوزیر مونتهنگرو هر دو در جوانی بسكتبال بازی میكردند و هر دو نیز جوانتر از رئیسجمهور 47 ساله آینده آمریكا هستند. دژانكوویچ یك سال جوانتر است (و چند سانتیمتر بلندتر) و راینفلد نیز 43 سال دارد.
آمریكای جنوبی
آرژانتین خانه بازیكنان پرقدرت بسكتبال است و كریستینا كرشنر رئیسجمهور این كشور از وقت اداریاش میزند تا با ستارگان بسكتبال این كشور مانند مانو جینوبیلی عكس یادگاری بگیرد.
اما ورزشیترین رهبر آمریكای جنوبی در شمال این قاره و در بولیوی زندگی میكند و ذهن اوومورالس بیش از اینكه درگیر دخالت آمریكا در كشورش باشد درگیر طرفداری از فوتبال است.
فعالیت ورزشی او تنها معطوف به مبارزه موفق برای لغو ممنوعیت، برگزاری مسابقات رسمی در لاپاز (پایتخت بولیوی) نیست. بلكه این رئیسجمهور 47 ساله كه اكنون نیز به طور مرتب فوتبال بازی میكند، اوایل امسال نیز با پوشیدن پیراهن شماره 10 برای «لیتورال» (تیمی از دسته دوم فوتبال بولیوی) یك بازی انجام داد.
آمریكای شمالی
به غیر از فیدل كاسترو رئیسجمهور اسبق كوبا كه در جوانی یك پرتابكننده توپ در بیسبال بود، ورزشكار دیگری در منطقه اوباما وجود ندارد. البته در این میان میتوان از استفن هارپر نخستوزیر كانادا كه عاشق هاكی روی یخ است، نام برد.
او یكی از طرفداران قدیمی تیم «تورنتو مپل لیفز» است و یك كتابخانه بزرگ شخصی از كتابهای ورزشی دارد. كتابخانهای كه حداقل یك مهمان دیگر نیز خواهد داشت، زمانی كه هارپر سرانجام كتابش در مورد تاریخ آغاز هاكی كانادا را به پایان رساند.
آفریقا
ژرژ وهآ مهاجم سابق میلان در سال 2005 كاندیدای ریاستجمهوری لیبریا شد، اما شكست خورد. اما باز هم افراد ورزشی در بین رهبران آفریقا وجود دارند، از جمله رایلا اودینگا نخستوزیر جدید كنیا كه بازیكن فوتبال است.
البته او بسیار دورتر از سری A بوده و در خط میانی تیم «لویونیون» كنیا بازی میكرد. البته اودینگا با 63 سال سن دیگر نمیتواند چندان در زمین حاضر شود. اگر اوباما بخواهد در آفریقا نیز یك همبازی داشته باشد، باید به تانزانیا سفر كند.
جایی كه رئیسجمهور جاكاتا كیك وته نیز سابقه بازی در دوران دانشجویی را دارد. البته اوباما در حین بازی باید مراقب پاهای بزرگ حریف باشد. بوش در سفری كه فوریه گذشته به دارالسلام داشت یك جفت كفش شماره 23 شكیل اونیل ستاره NBA را به كیكوته هدیه داد!
آسیا
تنها رهبر المپیكی قاره آسیا، تارو آسو رئیسجمهور جدید ژاپن است كه در المپیك 1976 مونترال و در رشته تیراندازی شركت داشت. طیب اردوغان نخستوزیر تركیه نیز نزدیك به 20 سال به صورت نیمه حرفهای فوتبال بازی میكرد. در میان خاندانهای سلطنتی نیز میتوان از بومیبول آدولیادج پادشاه تایلند نام برد كه در سال 1967 برنده مدال طلای قایقرانی در رقابتهای جنوب آسیا شد.
شیخ محمد بن راشد آل مكتوم حاكم دوبی نیز مالك اسبهایی است كه برنده بیشترین جایزههای اسبدوانی در دنیا شدهاند. رقابتهایی شامل رقابتهای پاریس و بالتیمور. او همچنین نقش زیادی در برپایی تورنمنت اسبدوانی دوبی كه در دنیا گرانترین است، ایفا كرده است. رهبران چین نیز اخیرا علاقه زیادی به ورزش به عنوان تبلیغی جهانی داشتهاند (كافی است نگاهی به المپیك پرزرق و برق پكن بیندازید) و هوجینتائو رئیسجمهور این كشور نیز یك پینگپنگباز قهار است.
ون جیابائو نخستوزیر این كشور نیز بسكتبال بازی میكند و عكسهایی از او در حال بازی با تیمملی بسكتبال چین در حین بازدید او از این تیم منتشر شد. این پیرمرد 65 ساله نیز مانند اوباما چپدست است.
اقیانوسیه
ماركوس استفن رئیسجمهور «نائورو» است. كشوری در میانه قاره با كمتر از 14 هزار نفر جمعیت و 21 كیلومتر مربع وسعت كه كوچكترین جمهوری مستقل جهان است.
استفن كه سال گذشته به قدرت رسید، یك وزنهبردار مقتدر است كه صاحب پنج مدال طلا در رقابتهای كشورهای مشتركالمنافع و یك مدال نقره در رقابتهای قهرمانی جهان 1999 است.
