ورزش عامل قدرت نمايي غيرمتخصصها

وضعيت اين روزهاي ورزش ايران با روزهايي كه محمد دادكان را بركنار كردند، چندان تفاوتي ندارد. مثل همان روزها رييس فدراسيون هايي را بركنار كرده اند و قوانين جهاني ورزش به آن واكنش نشان داده و سايه «تعليق» پررنگ تر از هميشه احساس مي شود. محمد دادكان براي ورزش ايران «متخصص» است اما براي او جايگاهي در «تصميم گيري» و «تصميم سازي» نيست و برعكس، «غيرمتخصصان» در همه لايه هاي مديريتي ورزش ديده مي شوند. ورزش ايران پس از شش سال همچنان درجا مي زند، همچنان مديران بالادستي از موضع قدرت، تصميم مي گيرند و روساي فدراسيون بدون هيچ برنامه و پشتوانه نظري و علمي بركنار مي شوند. هرچند ورزش برگرفته از وضعيت جامعه است اما مناسبات آن، به درستي فرهنگ حاكم را نشان مي دهد.

سروصداي مرغ و خروس ها شايد مهم ترين نكته اين گفت وگو بود اما دادكان براي آن هم حرف هاي جالبي دارد: «به خدا همين ها بيشتر فهم دارند و قدردان هستند، وقتي به آنها دان مي دهي دورت هستند و قدرداني مي كنند. اين همه زحمت براي فوتبال كشيدم اما حالاببين چه بلايي بر سر ما آوردند.» درد دادكان از «منافع شخصي» خودش نيست. او در فوتبال به همه چيز رسيده اما «حرفش» از برتري «منافع شخصي» بر «منافع ملي» است كه گويا در ورزش ايران رويه شده است.
   
    شرايط انگار تغييري نكرده، همچنان بركنار مي كنند و از موضع قدرت برخورد مي شود در حالي كه اين روزها را به چشم ديده ايم. ورزش ايران گويا تجربه پذيري ندارد و براي همين با تكرار تجربه هاي تلخ روبه رو هستيم. چرا ورزش به اينجا رسيده؟
    من چون شما و روزنامه تان را دوست دارم، حرف مي زنم. دوست دارم همان طور كه مي گويم، چاپ كنيد. ابتدا بايد توضيحي بدهم. اينها ما را مي ترسانند ولي اين كار را نمي كنند. اينها كاري مي كنند كشورهايي كه سهميه ندارند هم بيايند و حتي به افغانستان هم كارت آزاد مي دهند تا ورزشكار اعزام كنند. اينها به دنبال اين هستند كه تيم بياورند نه اينكه حذف كنند ولي تهديدهايشان را هم مي كنند تا ما را بترسانند. اگر با آنها راه نياييم، شايد سه سهميه ما را كم كنند ولي كلاپرچم ايران را حفظ مي كنند. شما اگر مطلبي مي نويسيد، طوري بنويسيد كه اينها فردا نيايند بگويند «اعتماد» دروغ نوشت هرچند بايد صادق بود و گفت كميته بين المللي المپيك با آنها راه مي آيد ولي از خطر هم نوشت. حالاكه ما 50 سهميه داريم چرا باعث مي شويم IOC سهميه هاي ما را حذف كند؟
   
    شرايط امروز بسيار شبيه روزهايي است كه شما را بركنار كردند و فوتبال ايران تعليق شد...
    ما خودمان در آلمان بوديم و كاغذ نوشتيم كه رسما استعفا مي دهيم و ديگر نمي خواهيم بمانيم اما اينها قبل از استعفا مي خواستند قدرت نمايي كنند نه اينكه در جهت منافع ورزش گام بردارند. دوست دارم همين طور بنويسيد، اينها همين الان هم كه فدراسيون ها را قبل از المپيك حذف مي كنند، به خاطر قدرت طلبي و جاه طلبي است تا جايي را به نام خودشان كنند. اگر دل شان براي ورزش بسوزد، كسي مخالفتي ندارد، اگر بر اساس كار تحقيقي، علمي و تخصصي باشد، هيچ كس مخالفت نمي كند اما اينها چنين كارهايي مي كنند تا جايگاه بيشتري داشته باشند و جاي بيشتري به آنها برسد. براي ما انقلاب نشده تا مسلمان شويم، ما مسلمان بوديم و اسم همه ما نشان مي دهد كه اسلام براي ما وجود داشته. قرآن مي گويد اگر آدمي كاري بلد نيست و تخصصي ندارد، نبايد كاري را بپذيرد و اجازه دهد كساني كارهايي را بپذيرند كه تخصص دارند. ولي متاسفانه (دو بار تكرار مي كند) به ويژه در اين چند سال اخير آدم هايي كه تخصص ندارند، جايگاه ها را مي گيرند. قبلاهم بوده اما حالاشديدتر شده و كارها را خراب مي كنند.

 هر روز هم مي آيند عدد و رقم مي دهند كه ما اين كارها را كرديم ولي به هيچ عنوان مستدل نيست مثل همين ساخت و سازهايي كه انجام دادند. در كدام يك از اين ساخت و سازها مسابقه برگزار شد؟ آقاي يحيي زاده در كميته تحقيق و تفحص مجلس به من زنگ زد و گفت اينها نمي گذارند من نظر كميته را قرائت كنم

    از شما مي پرسم: واقعيت ورزش را بگوييد. اگر كساني كه تخصص دارند در اين جايگاه قرار داشتند، امكان داشت يك ماه قبل از المپيك رييس فدراسيوني را بركنار كنند؟ حتي اگر با رييس فدراسيون مشكل داشت و درگير بود، بايد بعد از المپيك اين كار را مي كرد.
   
    چرا در ورزش ايران منافع شخصي بر منافع عمومي مي چربد؟ آيا نمي توان ورزش را عميق تر ديد و تبعات تصميم را به درستي سنجيد؟
    سوال بسيار خوبي كردي. براي اينكه اين آدم ها ملي نيستند، ملي هم فكر نمي كنند، اينها رعب گرا و بيني بين هستند كه فقط تا جلوي بيني شان را مي بينند. دنبال اين هستند تا روزي كه هستند، جايگاه را بگيرند و همين علي آبادي هم همين رفتار را داشته.
   
    حالاهمين علي آبادي در جايگاهي مشابه شما قرار گرفته: ورزش ايران همين تجربيات تلخ را تكرار مي كند.
    الان ببينيد فوتبال به كجا رسيده؟ بازيكني كه زمان ما 30 ميليون مي گرفته، حالايك ميليارد و 200 مي گيرد. اين همه از اخلاقيات شعار دادند، كدام اخلاق و اين شعارها را درست كردند؟ امروز كثيف ترين جايگاه، مربوط به ورزش است.
    همان روزي كه علي آبادي و دوستانش شعار مي دادند كه مي خواهيم فوتبال را درست كنيم. متاسفم براي جامعه روزنامه نگاري، چرا نمي روند بپرسند آن شعارها چه شد؟ علي آبادي آمده بود فوتبال را پاك كند اما حالاهمه جور انگي به آن مي چسبد. آن شعارها چه شد؟ براي اين بود كه ايشان هم سازمان تربيت بدني را مي خواست، هم كميته ملي المپيك، هم فدراسيون بومي و محلي و هم فدراسيون زورخانه ها و... همه چيز قرار بود براي خودش باشد.
   
    در دوره شما علي آبادي همين قدر اصرار داشت و آن فاجعه را رقم زد. به نظر مي رسد فهم درستي از مديريت در ورزش وجود ندارد.
    بله! مي خواستند فيفاي اسلامي راه بيندازند. اصلاورزش را نمي شناسند. اينها سر كار مي آيند و يك عده دورشان را مي گيرند و به آنها خط مي دهند. قهرمانان ملي ما مثل دبير، خادم، جوادي و موحد بايد خانه نشين باشند اما اينها بشوند وزير ورزش و رييس كميته ملي المپيك! متخصص هاي قهرمان باتجربه ما بايد خانه نشين باشند، آخر چرا؟ حالاهمين غيرمتخصصان كساني را مي آورند كه آدم خودشان باشند چون تخصصي ندارند.
   
    انسان يك بخشي از وجودش نفس است و وقتي عكسش را مي اندازند، توهم ايجاد مي شود. الان برويد از مردم بپرسيد چند نفر وزير ورزش را مي شناسند و چند نفر وزير كشاورزي؟
    وقتي در اين جايگاه قرار گرفت چون ورزش را نمي شناسد، تصميمات غيراصولي مي گيرد و اسمش را سر زبان ها مي اندازد و اين مشكلات را براي ورزش به وجود مي آورد.
    شما ببينيد رييس جمهور دستور داده بود عوامل ناكامي در المپيك شناسايي شود، نتيجه چه شد؟ هيچ! حالادر اين المپيك مدال بگيريم، سينه ها جلو مي آيد و همه مصاحبه مي كنند و همه مي گويند موفقيت براي ما است در حالي كه ورزشكاران زحمت مي كشند. اينها يك بار نمي روند حال شان را بپرسند و بگويند اجاره خانه تان چقدر است؟ اما مي گويند مدال بگيري 150ميليون مي دهيم چون مي خواهند خودشان را مطرح كنند.
   
    روابط عمومي وزارت ورزش در مصاحبه يي اعلام كرده برخي در داخل و خارج اطلاعات نادرست مي دهند و ما در حال جنگيدن در دو جبهه هستيم و بعدها پاسخ اينها را خواهيم داد. آيا چنين واكنشي درست است؟
    همين حرف ها را زمان ما هم مي گفتند، به خاطر اينكه هميشه چيزي براي توجيه داشته باشند. زمان ما هم مي گفتند از داخل و خارج اقدام مي كنند، يعني چه اين حرف ها؟ عامل بيگانه خودتان هستيد كه اين هرج و مرج را به وجود مي آوريد. شما صبر مي كرديد تا بعد از المپيك تغيير مي داديد. اينها قدرت نمايي آدم هاي غيرمتخصص است. اينها سياسي كاري مي كنند. مگر ورزش جايگاه آدم هايي است كه عرق ملي و ورزشكار را زير سوال ببرند؟ اگر مي خواستي تغييرات انجام دهي، يك سال قبل يا يك ماه بعد اين كار را مي كردي. البته من نمي خواهم از رييس فدراسيون دفاع كنم. شايد او هم مشكلاتي داشته اما زمان درستي نبود و اين توهين به ملت و مردم است كه همين آرامش نسبي را هم از آنها مي گيريد.
   
    فكر مي كنيد چرا مديران ورزش پاسخگو نيستند؟
    شما اينها را به تلويزيون دعوت كنيد، چون خبر ندارند پاسخگو نيستند. اول از شما سوال ها را مي خواهند تا به دفترشان فكس كنيد. اگر پاسخگو بودند، در برنامه زنده تلويزيوني با مردم از دلايل اين حركت مي گويند اما چون تخصصي ندارند، مي ترسند سوالي پرسيده شود كه پاسخي براي آن نداشته باشند.
   
    خيلي وقت است همدلي و همفكري از ورزش ايران رفته و اين شايد به ضرر جامعه باشد...
    شما فقط ورزش را نبينيد. اين حميت و همدلي در كل جامعه از بين رفته است. به درستي در خاطرم نيست، از سلسله سامانيان بوده يا ساسانيان، كه پرسيدند: چرا حكومت تان اينقدر كوتاه بود؟ كه در جواب گفتند چون آدم هاي غيرمتخصص بر سر كار بودند... اين حرف از يكي از بزرگان است كه گفته اگر مي خواهيد يك جامعه ضربه بخورد، آدم هاي غيرمتخصص و نزديك بين را سر كار بگذاريد. ديگر نيازي نيست جامعه تحريك شود، خودشان تخريب مي كنند.
   
    مديري كه مي آيد در سطح ورزش، به جاي اينكه از قهرمان ملي كه سال ها در ورزش بوده يا از يك متخصص استفاده كند، آدمي را كنار خودش مي آورد كه هميشه از او تعريف كند، و هيچ تخصص و دانشي ندارد.
    اين بديهي است كه در المپيك دو مدال مي آوريم، كه اين مدال ها هم يا از كشتي است يا تكواندو. بعد مي گويند گرفتن سهميه المپيك مهم است، در صورتي كه خود كميته ملي المپيك، white card مي دهد تا تيم هاي بيشتري در المپيك شركت كنند و رقابت بيشتر شود. مهم تر از سهميه گرفتن، اين است كه در المپيك نشان دهيد چقدر پيشرفت كرده ايد، از كجا به كجا رسيده ايد و چه جايگاهي در گذشته داشته ايد... كه متاسفانه نيست.