توطئه کشورهای خارجی برای جذب نخبگان ایرانی
به همان اندازه كه مقامات مسئول كشور در بزرگداشت نخبگان فرهنگي، علمي و اقتصادي كوتاهي كرده و موجب بروز پديدهاي با نام «فرار مغزها» شدهاند، كشورهاي همسايه و كشورهاي اروپايي، بيشترين استفاده را از اين وضعيت ميبرند.
به گزارش خبرنگار «تابناك»، هنوز چند سالي از ماجراي پيشنهاد ميلياردي كشور تركيه به حسين رضازاده نگذشته كه موارد مشابه روز به روز افزايش يافته و به عنوان خطري جدي، بهرهمندي كشور از قشرهاي گوناگون نخبگان را مورد تهديد جدي قرار داده است.
بنا بر اين گزارش، تنها رجوعي سطحي به صفحات برخي روزنامهها، خبر از پيشنهادهاي كلان به برگزيدگان المپيادهاي علمي جهان ميدهد كه با وعدههاي رنگارنگ به كشورهاي اروپايي دعوت ميشوند، اما در برخي موارد، اين وعدهها با پاسخ ميهندوستانه اين نخبگان رد ميشود. اين در حالي است كه همين افراد از جمله كساني هستند كه حتي محتاج يك كامپيوتر و يا پيشپاافتادهترين وسايل و ابزار براي انجام پروژههاي خود و ارتقاي كيفي تحصيلات و تحقيقات خود هستند.
همين ماجرا در موضوع هنرمندان، اساتيد موسيقي و ديگر اقشار فرهنگي و هنري نيز جاري و ساري است كه به اندازه بيمهريهاي داخلي مورد مهر و توجه خارجيها قرار ميگيرند.
اين در حالي است كه بنا بر تازهترين اخبار، يك چهره فرهنگي و هنري معروف كشور كه از صداي معروف و دلنشيني برخوردار است، چندي پيش، قصد خروج از كشور و سكونت در يكي از كشورهاي شمالي ايران را كرده است.
اين استاد معروف كه نزديك به هفت دهه از زندگاني خود را ميگذراند، درخواستي را به رؤساي يكي از همسايگان شمالي كشور ارايه کرده است تا در يكي از مناطق خوش آب و هواي اين كشور ويلاي شخصي براي سكونت به وي اختصاص يابد.
نكته جالب اينكه تاكنون چندين بار هداياي گرانقيمتي از سوي كشورهاي خارجي به اين استاد ايراني داده شده كه به نظر ميرسد دلخوري وي از برخي رفتارها و برخوردها، عامل كدورت و مقدمهاي براي رخت بربستن وي از ايران باشد!
گفتني است، پديده فرار مغزها در سالهاي اخير، به همان اندازه كه لطمات و ضررهاي بسياري را متوجه ايران كرده، براي كشورهاي خواهان اين نخبگان، سودآور و سرشار از منفعت بوده است. در حالی که رهبر انقلاب بارها در سخنان خود، تعامل با نخبگان را باعث تقویت جنبه کارشناسی برنامهها و فعالیتها دانسته و گفتهاند: نخبگان فراوانی در دانشگاهها و محیطهای سراسر کشور هستند که مشتاق و آماده کمک هستند و دولت باید در عمل، خواهان و جویای این نخبگان باشد تا قدرت کارشناسی برنامهها و اقدامات بیشتر شود.
با سلام، اگر توجه كوچكي شود، اين عزيزان حاضر نمي شوند وطن خود را ترك كنند. 
کسی که عاشق ایران باشد حاضر نمی شود به دشمنان ایران خدمت کند ولو اینکه در کشورش بیکار باشد.به هر حال طبق آموزه های قرآن خدمت به کفار و یا کسانی که در خدمت کفار هستند ، گناهی نابخشودنی است.
وقتی اشخاصی که سنگ نخبه ذوستی رو به سینه میزنند و از طرف دیگه بر عکس بجای استفاده از نیروی نخبه از افرادی که نزدیکی سیاسی با حزب یا گروه خودشون دارند همه این حرفا که باید از نخبه های کشور حمایت کنیم به کشک تبدیل میشه خوشا به حال مسولان که نخبگان به راحتی از مملکت خارج شده و صرفا بعضی از این افراد متاسفانه به فکر دعواهای سیاسی خود هستند.به جای این کار ها بیایند امکانات و عواملی را که مانع خروج نخبگان از کشور شده را شناسایی و در صدد تقویت آنان برآیند.
این امر بصورت وحشتناکی در حوزه نیروهای کاری متخصص جریان دارد بخصوص نیروهای متخصص کاری در ابتدا با فکر وانگیزه وارد شده و شرکتهای دانش محور تاسیس میکنند پس از آن میفهمند که یا اصلاً آنها را نمی فهمند یا باید چاله ای را بکنند و سیپس پر کنند تا برایشان نان شود! وقتی عرضه نداریم یک دانشگاه درست حسابی بسازیم وضعیتمون از این بهترم نمیشه .. همین دانشگاه شریف که بهترین دانشگاه تهرانه در رتبه 2500 بهترین دانشگاه ها قرار داره دیگه خودتون تا آخر قضیه رو احتمالا متوجه میشید که بقیه دانشگاه های کشورمون چه بار علمی ای رو حمل میکنن.آدم برای داشتن یک چیزایی باید خرج کنه، وقت بذاره، سرمایه بذاره، برنامه ریزی کنه ... نمیشه که دست روی دست گذاشت و همه چیزو با هم خواست ...
یا در مورد موسیقی و هنر وضعیت از اینم بغرنج تره ... و کافیه شما به یک آموزشگاه موسیقی ساده مراجعه کنید تا ببینید سالانه چقدر مشکلات مختلف براشون ایجاد میکنن،
خیلی جالب است، چطور می توانیم با این وضعیت به کشور اول منطقه تبدیل شویم خدا می داند؟ سلامفقط کافیه یک استعلام از فارغ التحصیلان دانشگاهای شریف . امیرکبیر . تهران و... بکنند بعد عمق فاجعه رو میبینید که چند درصدشون الان ایرانند .
فرار مغزها ... آخه مغر واسه چه مونه ؟؟ الحمدالله این همه دکترا از اکسفوردو هاوايي تشریف میارن ... وقتی در کشوری مدارک دانشگاهی که با هزار خون دل خوردن و تلاش (البته نه در دانشگاههای در پیتی) بدست می آید کاغذ پاره ای بیش نیست و در صورت خوش شانسی بتواند کاری در خور مدرکش پیدا کند اولین چیزی که شدیدا باعث آزار می شود فرمانبری مافوقهایی است که نه بر اساس توانمندی و نخبگی که بر اساس رابطه و معیارهایی که در هیچ قاموسی نمی گنجد منصوب شده اند لذا اگر کسی بتواند به جایی که شرایط کار و زندگی بهتری فراهم باشد برود اگر نرود بهتر است به دکتر مراجعه کند