استقبال ضعیف از تعویض کارتهای معافیت چه معنایی دارد؟

سردار صدرالسادات هفته گذشته خبر از مراجعه ۷۰۰ هزار نفر برای تعویض کارتهای معافیت به کارت هوشمند داد، ایشان همچنین تعداد کارتهای هوشمند صادر شده تا کنون را بیش از یک میلیون نفر عنوان داشتند و البته این آمار را ایشان طوری بیان داشتند که گویا موفقیت طرح را نشان می‌دهد، منتها با اجازه سردار ما کمی به این موضوع بپردازیم.

اول اینکه مهلت تعیین شده برای تعویض کارتهای معافیت تا پایان خرداد ماه بوده است و اینطور که عنوان شده این مهلت تمدید نمی‌شود، این قضیه البته دارای اشکالات حقوقی است چرا که کسی که معاف است را نمی‌توان از حق قانونی‌اش محروم کرد و وظیفه سازمان حکم می‌کند که اگر تصمیمی برای تعویض کارت‌ها گرفته، بدون تعیین مهلت ارائه خدمات دهد.

و اما مطلب دوم میزان استقبال مردم جهت تعویض کارت‌ها است؛ اکنون حدود ۲ سال و نیم است که کارتهای معافیت بصورت هوشمند صادر می‌شود در این مدت قریب به ۵۰۰ هزار کارت معافیت ۳ برادری صادر شده است و تعداد کارتهای صادر شده سایر معافیت‌ها نیز بنا به آمارهایی که از میزان معافیت‌ها داده می‌شود در محدوده ۵۰۰ یا ۶۰۰ هزار می‌باشد، که این در تصدیق گفته سردار است که تا کنون بیش از یک میلیون کارت معافیت صادر شده است. اگر از معافیت ۳ برادری بگذریم بنا به آمارهای مسئولین سالانه حدود ۲۰۰ هزار کارت معافیت صادر می‌شود که ۱۰۰ هزار تای آن معافیت پزشکی است.

برای اینکه تعداد کارتهایی که می‌بایست تعویض شود را بدانیم می‌بایست جدول زمانبندی را نگاهی بکنیم که مربوط به ۳ دهه ۸۰ و ۷۰ و ۶۰ می‌باشد به اینجهت که کلیه افراد کمتر از ۵۰ سال می‌بایست در طرح تعویض کارت شرکت کنند و این شامل متولدین سال ۴۲ به بعد می‌باشد بدین ترتیب بنظر می‌رسد که لااقل کلیه افرادی که در طول سالهای ۶۴ تا ۸۸ کارت معافیت اخذ کرده‌اند می‌بایست برای تعویض مراجعه کنند.

ما برای اینکه تخفیفی هم داده باشیم از کارتهای معافیت صادر شده در زمان جنگ صرفنظر می‌کنیم و فقط کارتهای معافیت صادر شده از سال ۶۸ تا ۸۸ را ملاک قرار می‌دهیم، در این ۲۰ سال نیز اگر بصورت متوسط فقط ۲۰۰ هزار کارت معافیت صادر شده باشد، حدود ۴ میلیون نفر خواهند بود که دارای کارت معافیت قدیمی هستند که می‌بایست تعویض شود، لیکن تنها ۷۰۰ هزار نفر برای تعویض کارت مراجعه داشته‌اند یعنی حتی ۲۰ درصد از افرادی که کارت معافیت دارند نیز تعویض کارت معافیت برایشان اهمیت نداشته است، این در حالی است که تنها برای انجام آن نیاز بوده است اندکی وقت و هزینه صرف کنند، منتها چنان درگیر زندگی روزمره هستند که اصلا به این چیز‌ها فکر نمی‌کنند، بسیاری ۱۵ یا ۲۰ سال است که کارت معافی دارند ولی کوچک‌ترین استفاده‌ای از آن نکرده‌اند و به این خاطر است که کمترین هزینه نیز برای تعویض آن برایشان بدون توجیه است.

شاید اگر بررسی شود این ۷۰۰ هزار نفری که به منظور تعویض کارت مراجعه داشته‌اند، اغلب کمتر از ۳۰ سال باشند که کارت در زندگی آن‌ها موثر است، توجه شود که این ۴ میلیون را که ذکر کردیم حداقل تعدادی می‌باشد که کارت معافیت قدیمی دارند و سنشان کمتر از ۴۵ نیز می‌باشد، در طی دو دهه اخیر معافیت سنی سال ۸۲ و فروش سربازی دهه ۷۰ را داشتیم که تعداد زیادی از افراد مشمول را معاف کرد. حالا می‌خواهیم ببینیم وقتی که استقبال معاف شده‌ها برای تعویض کارتشان ۲۰ درصد هم نمی‌باشد آیا می‌توان تصور کرد مشمول غایب بالای ۳۰ سال با مشغله زندگی تصمیم بگیرد به خدمت سربازی برود و ۲ سال با سن بالا خدمت کند و همه شیرازه زندگی‌اش را نابود نماید؟؟ وقتی که کارت معافی برای ۸۰ درصد مردمی که دارای آن هستند حتی ارزش صرف چند ساعت وقت و چند هزار تومان هزینه را ندارد دیگر چه می‌خواهیم از مشمولین غایب؟

گاهی می‌گوییم چرا این ۳ میلیون مشمول غایب هیچ نمی‌گویند و حتی یک درصد آن‌ها هم پیگیر موضوع خدمت سربازی نیستند، ولی از این حقیقت دور هستیم که اصلا موضوع برای آن‌ها منتفی است، اصلا به این موضوع فکر نمی‌کنند، چه رسد به اینکه نگران آن باشند، فردا هم اگر معافیت سنی دهند باز ممکن است ۵۰ درصد یا بیشتر از همین مشمولین غایب حتی برای گرفتن کارت معافی نیز مراجعه نکنند، این مثل میوه‌ای می‌ماند که دیگر خریداری ندارد، تا تازه بوده فروشنده در آن طمع داشته است و حالا دیگر هیچ عایدی نخواهد داشت و تازه باری است بر دوش فروشنده، مشمولین غایب هم اینگونه هستند، اکنون صحبت از وجود مشمول غایب بالای ۳۰ سال است که سربازی برو نیست، ۵ سال دیگر اگر به همین منوال باشد صحبت از مشمولین بالای ۴۰ سال خواهد بود که موضوعیست بیسابقه که حامل نابهنجاریهای اجتماعی خاص خودش می‌باشد.

ادریس پویا / وبلاگ سربازان غایب