ريشه فوتبال ايران فاسد است

فوتبال يک صنعت است و اگر قرار باشد دولت فقط در آن هزينه کند و هيچ درآمدي نداشته باشد، ديگر صنعت معنا پيدا نمي‌کند. فوتبال بايد خرجش را خودش دربياورد نه اينکه دولت در آن هزينه کند. دلال‌ها چندين بازيکن پا به سن گذاشته را از اين باشگاه به باشگاه ديگر جابه‌جا مي‌کنند و اجازه بروز استعداد جوان‌ها را نمي‌دهند. شنيدم که يک بازيکن تا قراردادش را در هيات فوتبال ثبت کند، با شش باشگاه مذاکره کرده است. اين فاجعه است! در همه جاي دنيا بازيکن مدير برنامه رسمي دارد و طبق اصول و قواعد حرفه‌اي با باشگاهي قرارداد مي‌بندد و سهم باشگاه مبدا و فدراسيون فوتبال را مي‌پردازد،

 ولي اوضاع در ايران به قدري آشفته است که برخي بازيکنان تا لحظه آخر نمي‌دانند به کدام باشگاه خواهند رفت، چون دلال‌ها اجازه نمي‌دهند که بازار سروسامان بگيرد. برخي از ارقامي که پرداخت مي‌شود اصلا درست نيست و برخي بازيکنان در حد رقم‌هاي بالا نيستند. متاسفانه دلال‌ها به آشفته بازار نقل و انتقالات دامن مي‌زنند و برخي بازيکنان هم دانسته يا ندانسته در دام آن‌ها مي‌افتند. اين افراد پس از دوران بازي غالبا به سمت انحراف و اعتياد و مشکلات عديده ديگر سوق پيدا مي‌کنند و بيشتر آن‌ها به دليل مسائل غير اخلاقي در زندگي زناشويي خود شکست مي‌خورند. به فوتبال ايتاليا نگاه كنيد.

 ممکن بود فدراسيون فوتبال ايتاليا قيد حضور در مسابقه‌هاي يورو 2012 را بزند اما در اين جا برخي افراد که حتي نمي‌دانند فوتبال چيست به خاطر کسب درآمدهاي هنگفت وارد بازار مي‌شوند. ايران بالاترين استعدادها در کل آسيا را در اختيار دارد و بايد براي سازندگي اقدام کند. زماني که دلال‌بازي در فوتبال ايران نبود پديده‌هاي ما بسيار زياد بودند. ما بايد بهترين نوجوانان و جوانان فوتبال آسيا را داشته باشيم اما چرا اين گونه نيست و ما به المپيک صعود نمي‌کنيم؟ يک نوجوان علاقه‌مند به فوتبال در ايران، حتي اگر مانند«مسي» هم توانمند باشد براي ثبت‌نام در مدرسه فوتبال يک باشگاه بايد چند ده ميليون تومان پول بپردازد! متاسفانه ريشه فوتبال ما فاسد شده است. من نمي‌خواهم کسي را محکوم کنم اما به نظرم سازمان ليگ هيچ کاري در جهت بهبود ليگ ما نمي‌کند. به عنوان نمونه همين قانون سقف قراردادها که اجرايش هم کاري ندارد چرا اجرا نمي‌شود؟ قانون سقف قراردادها راحت عملي مي‌شود اما مافيا و دست‌هاي پشت پرده به خاطر منافع شخصي جلوي اجرايش را مي‌گيرند. حرف اين است که بازيکن، پولش را از باشگاه مي‌گيرد و باشگاه بودجه خود را از دولت دريافت مي‌کند، بنابراين به راحتي مي‌توان جلوي تخطي از قانون سقف قرارداد‌ها را بگيرند اما عواملي در کار هستند که دوست دارند بي‌نظمي در کار وجود داشته باشد. در حال حاضر بخش خصوصي بايد براي خرج کردن در فوتبال سنجيده‌تر عمل کند. اگر باشگاه‌هاي دولتي ما به بخش خصوصي واگذار شوند، جلوي انحراف‌ها، دزدي‌ها و کلاهبرداري در فوتبال گرفته مي‌شود و تيم ملي ما به سطح اول آسيا و جهان نزديک مي‌شود، چون باشگاه‌هاي خصوصي ناچار هستند در برابر سرمايه‌گذاران باشگاه پاسخگو باشند.