حل مشكل امنيت، موجب حل معضل اشتغال ميشود
سيدباقر حسيني*
کد خبر: ۲۵۲۵۴۰
| | 4359 بازدید
حل دو مشكل اصلي منطقه زابل و زهك و هيرمند كه بهم گرهخورده، مسئله امنيت منطقه و اشتغال است.
از روزي كه مرز بين ايران و افغانستان با ديوار كشي به نوعي بسته شد، به مسئله ناامني نيز بيشتر دامن زده شد. مرزي كه ميبايست فرصت باشد به تهديد تبديل شد. همه ميدانيم كه ناامني در منطقه سيستان زياد است از اين روست كه بايد براي ايجاد امنيت به رفع مشكل بيكاري بپردازيم و اين مهم، ميسر نميشود تا وقتي كه ناامني حاكم است. از اين روست كه
معتقدم حل اين دو معضل به هم گره خورده.
خوشبختانه منطقه زابل و زهك، پتانسيل لازم براي ايجاد اشتغال مردم خودش را دارد ولي متأسفانه عدماجراي مصوبات دولتي، حل مشكلات را به تعويق مياندازد. 5سال از مصوبه منطقه ويژه اقتصادي اين حوزه ميگذرد اما معلوم نيست چرا اين دست مصوبات اجرايي نميشوند. چرا به راستي دولتمردان به اين گوشه از كشور توجه لازم را ندارند. البته بهطور جد، پيگير اجرايي شدن مصوبات زمين مانده دولت هستيم تا وضعيت اشتغال منطقه سروسامان بگيرد.
يكي از مواردي كه بايد مورد توجه قرار گيرد، فعال كردن شهركهاي صنعتي، كارخانهها و كارگاههاي توليدياي است كه همه در سالهاي اخير تعطيل شدهاند. با توجه به بودجهاي كه دولت اختصاص داده و با جذب اعتبارات لازم بايد به بخش صنعت زابل كمك كرد تا خود را احيا كند.
از سوي ديگر سعي دارم تا از طريق كميسيون امنيت ملي مجلس براي تامين امنيت منطقه، فعاليتهاي مثمري ثمري صورت پذيرد. متأسفانه تصميمات گرفته شده براي امنيت منطقه، سنجيده و كارشناسي نبوده است، چرا كه در جمع تصميمگيران، كسي آشنا به منطقه نبوده است.
مسئولان هنوز اطلاع ندارند كه چقدر از اراضي ما آن سوي ديوار مرز مانده. حدود 3هزار هكتار از زمينهاي مرغوب شهرستان هيرمند و زهك، آن سوي ديوار مانده كه عملا امكان استفاده از آنها نيست. آيا 3هزار هكتار از زمينهاي مرغوب كه در دهانه رود هيرمند قرار دارد كم ارزش است؟ در 8سال دفاع مقدس، يك وجب از خاك خود را به دشمن نداديم اما اكنون 3هزار هكتار از اراضي مملكت را به راحتي ناديده گرفتهايم. افغانيها هم مدعي شدهاند كه هرچه زمين درآن سوي ديوار مانده، مال آنهاست و اين تأسفآور است.
همچنين در راستاي ايجاد اشتغال بايد بحث منطقه ويژه اقتصادي رامشار جدي گرفته شود. ناگفته نماند كه اجرايي شدن طرح و برنامهها به اعتبار نياز دارد كه لازم است در اين خصوص دولت توجه ويژه داشته باشد. متأسفانه بخشي از پروژه رامشار كه با صرف هزينه بسياري از بيتالمال شروع شده، نيمه كاره و به امان خدا رها شده است. شايسته نيست عدهاي براي منافع شخصي خود، منافع مردم را ناديده بگيرند. مشكلات خاصي وجود دارد كه گفتن همه آنها صلاح نيست. درخصوص رامشار هم اينگونه است. سؤال اين جاست كه چرا 8 ماه است رامشار مديرعامل ندارد؟ آيا در كشور قحط الرجال است؟
يك نمونه ديگر نيز اشاره ميكنم و آن اينكه از وقتي واردات دام در انحصار برخي از مسئولان قرار گرفت كشتارگاه زابل تعطيل و در نتيجه حدود 150 نفر بيكار شدند. لذا شايسته نيست به محروميت بيشتر اين خطه دامن زده شود.
ولي با تمام مشكلات به مردم زابل اين اعتماد را ميدهم كه با همه توان براي رفع مشكلات پيگيريهاي لازم را خواهم داشت و در زمان مقرر نتايج پيگيريهاي خود را منتشر خواهم كرد.
* نماينده مردم زابل، زهك و هيرمند
از روزي كه مرز بين ايران و افغانستان با ديوار كشي به نوعي بسته شد، به مسئله ناامني نيز بيشتر دامن زده شد. مرزي كه ميبايست فرصت باشد به تهديد تبديل شد. همه ميدانيم كه ناامني در منطقه سيستان زياد است از اين روست كه بايد براي ايجاد امنيت به رفع مشكل بيكاري بپردازيم و اين مهم، ميسر نميشود تا وقتي كه ناامني حاكم است. از اين روست كه
معتقدم حل اين دو معضل به هم گره خورده.
خوشبختانه منطقه زابل و زهك، پتانسيل لازم براي ايجاد اشتغال مردم خودش را دارد ولي متأسفانه عدماجراي مصوبات دولتي، حل مشكلات را به تعويق مياندازد. 5سال از مصوبه منطقه ويژه اقتصادي اين حوزه ميگذرد اما معلوم نيست چرا اين دست مصوبات اجرايي نميشوند. چرا به راستي دولتمردان به اين گوشه از كشور توجه لازم را ندارند. البته بهطور جد، پيگير اجرايي شدن مصوبات زمين مانده دولت هستيم تا وضعيت اشتغال منطقه سروسامان بگيرد.
يكي از مواردي كه بايد مورد توجه قرار گيرد، فعال كردن شهركهاي صنعتي، كارخانهها و كارگاههاي توليدياي است كه همه در سالهاي اخير تعطيل شدهاند. با توجه به بودجهاي كه دولت اختصاص داده و با جذب اعتبارات لازم بايد به بخش صنعت زابل كمك كرد تا خود را احيا كند.
از سوي ديگر سعي دارم تا از طريق كميسيون امنيت ملي مجلس براي تامين امنيت منطقه، فعاليتهاي مثمري ثمري صورت پذيرد. متأسفانه تصميمات گرفته شده براي امنيت منطقه، سنجيده و كارشناسي نبوده است، چرا كه در جمع تصميمگيران، كسي آشنا به منطقه نبوده است.
مسئولان هنوز اطلاع ندارند كه چقدر از اراضي ما آن سوي ديوار مرز مانده. حدود 3هزار هكتار از زمينهاي مرغوب شهرستان هيرمند و زهك، آن سوي ديوار مانده كه عملا امكان استفاده از آنها نيست. آيا 3هزار هكتار از زمينهاي مرغوب كه در دهانه رود هيرمند قرار دارد كم ارزش است؟ در 8سال دفاع مقدس، يك وجب از خاك خود را به دشمن نداديم اما اكنون 3هزار هكتار از اراضي مملكت را به راحتي ناديده گرفتهايم. افغانيها هم مدعي شدهاند كه هرچه زمين درآن سوي ديوار مانده، مال آنهاست و اين تأسفآور است.
همچنين در راستاي ايجاد اشتغال بايد بحث منطقه ويژه اقتصادي رامشار جدي گرفته شود. ناگفته نماند كه اجرايي شدن طرح و برنامهها به اعتبار نياز دارد كه لازم است در اين خصوص دولت توجه ويژه داشته باشد. متأسفانه بخشي از پروژه رامشار كه با صرف هزينه بسياري از بيتالمال شروع شده، نيمه كاره و به امان خدا رها شده است. شايسته نيست عدهاي براي منافع شخصي خود، منافع مردم را ناديده بگيرند. مشكلات خاصي وجود دارد كه گفتن همه آنها صلاح نيست. درخصوص رامشار هم اينگونه است. سؤال اين جاست كه چرا 8 ماه است رامشار مديرعامل ندارد؟ آيا در كشور قحط الرجال است؟
يك نمونه ديگر نيز اشاره ميكنم و آن اينكه از وقتي واردات دام در انحصار برخي از مسئولان قرار گرفت كشتارگاه زابل تعطيل و در نتيجه حدود 150 نفر بيكار شدند. لذا شايسته نيست به محروميت بيشتر اين خطه دامن زده شود.
ولي با تمام مشكلات به مردم زابل اين اعتماد را ميدهم كه با همه توان براي رفع مشكلات پيگيريهاي لازم را خواهم داشت و در زمان مقرر نتايج پيگيريهاي خود را منتشر خواهم كرد.
* نماينده مردم زابل، زهك و هيرمند
گزارش خطا
نظرسنجی
آیا جام جهانی میتواند مانع جنگ آمریکا با ایران شود؟