تصاویری از اعتراف به گناه و اتاق آن در کلیسا

اسلام فقط اعتراف پیش خداوند را قبول دارد. پیامبر اسلام وقتی کسی میخواست به گناهی اعتراف کند سعی میکردجلوی او بگیرد.داستانهایی در باره اقرار به زنا در پیش ایشان شنیده ایم. البته اقرار به خرم و جنایت و بعضی مسائل فرق داردم.

بیان گناه بدلیل اشاعه و از بین رفتن قبح آن درست نیست

اعتراف تو همه گرایشات مسیحیت وجود نداره. اگه تو کلیسای وانک در اصفهان رفته باشید می‌بینید که این اتاق وجود نداره و راهنمای کلیسا هم گفت که ما تو این گرایش اعتراف گیری نداریم.

دوست عزیز در ادیان تحریف شده هست ولی در اسلام اینطور نیست. ممکنه یک دستوری با منطق فردی من یا شما جور در نیاد ولی اگر در اون موضوع تحقیق کنید و به حرف عوام اکتفا نکنید حتما جوابش رو پیدا میکنید

من فکر می کنم این کار کاملا هم منطقی هست. حتی از نظر علمی هم قابل توجیه باشه. شما اولاً وقتی گناهی را برای بار اول انجام بدی و بعد اعتراف کنی مهمترین مساله پذیرفتن اشتباه است. بنابراین سعی می کنی کمتر مرتکب گناه بشی. در غیر این صورت قبح گناه زودتر کم می شه. از همه اینها که بگذریم مثل رفتن پیش مشاور هست. شاید بعضیا فکر کنن که چرا باید مسائل خصوصی رو پیش مشاور گفت اما خودشون دچار مشکلات بیشتری خواهند شد.

اون پسر بچه اعتراف میکنه که از کیف مامانش یک 500 تومنی ورداشته رفته مغازه فقط یک پفک بهش دادن

هموطن عزیزکافی است وقتی از استرالیا برگشتیدیک پنجشنبه بعداز نماز مغرب وعشا در یکی ازمساجد دردعای کمیل شرکت کنید؛ خواهیددیدکه هموطنان ایرانی شمانیزبحد کافی "مقربالذنوب"هستندواهل اعتراف واشک ریختن برگناهان وگذشته خود میباشند.

اولا این امر نه تنها باعث خالی شدن نمیشه بلکه در بسیاری از موارد کشیشهای فاسدی هم هستند که از این امر سوء استفاده میکنن.
ثانیا چطور یک بشر نزد یک بشر دیگه که اونهم مثل خودشه اعتراف کنه سبک میشه؟ برای من خیلی عجیبه. شما حاضری مقابل یک آدم مثل خودت اعتراف به گناه کنی؟

اگر نمازخوان بودی می فهمیدی که برای اعتراف کجا می روند.