نگاه شما: باور کنید گردوخاک کشنده است!

درددلی برای جناب آقای رئیس

نمی‌دانم مسئول محترمی که زیر کولر و تصفیه هوای خارجی دفتر لوکس خود از غیرکشنده بودن ذرات معلق گرد و غبار خوزستان دم می‌زند، چه تصوری از آن دارد. خوزستان سرزمینی که در سال‌های نه چندان دور، آنچنان «آبادان» بود که وصف امکاناتش به قدری برای ساکنان دیگر مناطق غیر باور بود که به کنایه آن‌ها را «لاف زن» می‌خواندند.

تاریخ گذشت و در گذر روزگار، این سرزمین بناگاه مورد هجمه مردمانی قرار گرفت که سال‌ها در حسرت این «خرم شهر» بودند. به هر سو با ایستادگی مردم، دیکتاتور عراق حسرت الحاق خوزستان را به گور برد؛ اما گویی مام وطن فرزند خود را دیگر فراموش کرده بود. پیکر زخمی خوزستان خسته از جنگ هر بار مورد بی‌مهری تازه‌ای قرار می‌گرفت. ویرانی‌های جنگ هنوز پابرجا بود که به قیمت محروم کردن مردم بومی از نوشیدن آب سالم، آب کارون سخاوتمندانه به نقطه‌ای دیگر منتقل شد.

خوزستانی‌های نجیب که پیشتر هم غیر از دود و آلودگی، از نفت هم سهمی نگرفته بودند، این بار هم به دلیل دستاویز قرار نگرفتن این موضوع توسط دشمنان انقلاب نوپای ایران، توسعه و آبادانی را به دیگر مناطق هدیه دادند. اما این پایان راه نبود. خوزستانی که بر سر ویرانه‌های جنگ در عطش جرعه‌ای آب سالم بود، باز هم پدیده جدیدی را تجربه کرد.

گویا مصائب همسایه غربی را پایانی نبود... و این بار گرد و خاک. گرمای سوزان و بی‌آبی کم بود که دست تقدیر این بار خاک را میهمان ریه‌های مردم صبور خوزستان کرد. «اکسیژن غنی شده با خاک» گویی علاوه بر مسئولان، طبیعت هم میانه خوبی با خوزستان نداشت. بدین ترتیب در سایه سکوت مسئولان با هر نفس اجباراً درصدی خاک وارد ریه‌های خشکیده مردم شد و روح و روان مردم را درگیر خود کرد و کار را به آنجا رساند که در اوضاع کنونی به جرأت می‌توان گفت درصدی از بدن هر خوزستانی را خاک سرزمین‌های عربی تشکیل داده است.

به هر سو، خوزستان نجیب این بار هم دم نزد و غریبانه درصدد تسکین دردهای خود برآمد. اما این داستان تا کی ادامه خواهد داشت؟

آیا سزاوار است خوزستانی که با منابع غنی خود سهم بسیاری در توسعه کل کشور را به عهده دارد، اینچنین مورد بی‌مهری قرار گیرد؟
آیا زیبنده حکومت جمهوری اسلامی است خوزستانی که مردانه در مقابل تجاوز دشمنان انقلاب ایستاد را اینچنین نحیف و رنجور‌‌ رها کند؟
آیا مردمان این منطقه با ساکنان دیگر مناطق متفاوتند؟
مردم تا کی باید تاوان سوءمدیریت دیگران را بدهند؟

آقای رئیس گرد و خاک امان مردم را بریده، شیوع انواع بیماری‌های شناخته شده و ناشناخته در شهر بیداد می‌کند. آمار بیماری‌های قلبی، ریوی و چشمی به شدت افزایش پیدا کرده و هزاران مسأله ریز و درشت دیگر که به سبب آن زندگی مردم مختل شده است.

آقای رئیس شاید اطلاعات نادرست به شما می‌دهند، لطفا به خوزستان بروید تا از نزدیک شاهد سختی‌های مردم در مصاف با این پدیده شوم باشید. شاید آنگاه نظرتان عرض شد؛ ایران، تنها تهران نیست!

فرستنده: سید عبدالمجید زواری

---