عبادات ما خود از گناهان کبیره است!

تمام کارهای ما برای لذات نفسانی و برای اداره کردن بطن و فرج است.ما شکم پرست و شهوت پرستیم.

ترک لذت برای لذت بزرگتر می کنیم.وجهه ی نظر و قبله ی آمال ما، راه انداختن بساط شهوت است. نماز که معراج قرب الهی است، ما به جا می آوریم برای قرب به زن های بهشت.ربطی به تقرب حق ندارد.

مربوط به اطاعت امر نیست. با رضای خدا هزاران فرسنگ دور است.

ای بیچاره بی خبر از معارف الهیه که جز اداره شهوت و غضب خود،چیز دیگر نمی فهمی.

تو مقدس(مواظب) به ذکر و ورد و مستحبات و واجبات و تارک مکروهات و محرمات و متخلق به اخلاق حسنه و متجنب از سیئات اخلاق در ترازوی انصاف بگذار کارهایی را می کنی از برای رسیدن به شهوات نفسانی و نشستن بر تخت های زمردین و هم آغوش شدن با لعبت های شوخ و شنگ بهشتی و پوشیدن لباس های حریر و استبرق و سکنا کردن در قصرهای نیکو منظر و رسیدن به آرزوهای نفسانی.

آیا باید این ها را که تمام برای خودخواهی و پرستش نفس است، به خدا نسبت داد و پرستش حق دانست؟

...

ای عزیز نمازی که برای خاطرخواهی زن باشد-چه زن دنیایی یا بهشتی-این نماز خدا نیست.

نمازی که برای رسیدن به آمال دنیا باشد یا آمال آخرت،به خدا ارتباط ندارد.

پس چرا این قدر ناز و غمزه فروشی می کنی،و عشوه و غنج و دلال می کنی، به بندگان خدا به نظر حقارت نگاه می کنی، خود را از خاصان درگاه حق محسوب می داری؟

بیچاره تو با همین نماز، مستحق عذابی و مستوجب زنجیر هفتاد ذراعی هستی.

فرازهایی از کتاب چهل حدیث امام خمینی(ره)

این متن یکی از سخنان بسیار تامل برانگیزه حضرت امامه. اینو واسه من و تو گفته که مثلا اسم بچه مسجدی و بچه حزب اللهی رو داریم یدک میکشیم.

مایی که عباداتمون به قول مولا علی(ع) مثل عبادت برده هاست...اونا که اهل نماز و عبادت نیستن بحثشون جداست امام خطابش به ماست.مایی که بعد از دو رکعت نماز دست و پا شکسته ای که میخونیم انتظار داریم بهمون وحی نازل بشه...خدایا تا دیر نشده ما رو بخودمون بیار

الهی! خوشا آنان که همواره بر بساط قرب تو آرمیده اند.

شهید چمران:

خدایا! عذر می‏خواهم از این که در مقابل تو می‏ ایستم و از خود سخن می‏گویم و خود را چیزی به

حساب می‏ آورم که تو را شکر کند و در مقابل تو بایستد و خود را طرف مقابل به حساب آورد!

خدایا! عذر می‏خواهم از این که، به خود اجازه می‏دهم که با تو راز و نیاز کنم، عذر می‏ خوهم که

ادعاهای زیاد دارم، در مقابل تو اظهار وجود می‏کنم، درحالی که خوب می‏دانم وجود من زاییده

اراده من نیست، و بدون خواسته تو هیچ و پوچم.

سفیر / وبلاگ لوءلوء مکنون