بوميگرايى به چه قيمت؟
چند سالى است که بحث بوميگرايى در تيمهاى شهرستانى مطرح شده و انگيزه اين دسته از تيمداران به بازى گرفتن بازيکنان شهر خودشان است. اين موضوع از دو جهت جاى بحث دارد.
به نوشته توپ ورزشي، اول اينکه چرا تيمهاى تهرانى به بازيکنان بومى خود ارج نميدهند و دوماً شهرستانيها اگر ميخواهند بازيکنان سوپرليگى داشته باشند بايد کار را از کانونهاى استعداديابى آغاز کنند نه از خود سوپرليگ. هماکنون اکثر مربيانى که در شهرستانها مشغول به کار هستند از وضعيت کنونى گلهمندند و ميتوان حق را به آنها داد.
زيرا به طور اجبار مديران باشگاهها بازيکنانى را به آنها تحميل ميکنند تا مربيان از اين بازيکنان در ترکيب خود استفاده کنند ولى غافل از آنکه اين افراد در حد سوپرليگ نيستند و تنها به خاطر اينکه تيم منتسب به شهر آنها است، بايد در ليست 12 نفره حاضر باشند.
بهتر است مديران و مربيان تيمهاى شهرستانى کانونها و باشگاههاى آموزش واليبال خود را قوى سازند و پس از آن توقع بازيکنان سوپرليگى داشته باشند.
اما ديگر مبحث بازيکنان تهرانى است. همانطور که گفتيم تيمها به بوميگرايى روى آوردند در صورتى که تمامى بازيکنان تيمهاى تهرانى را افراد غيرتهرانى تشکيل ميدهند. در اين ميان واليباليستهاى پايتختنشين از همه طرف ضربه ميخورند چراکه تيمهاى شهرهاى ديگر اولويت را به بوميهايشان ميدهند و تيم شهر خودشان هم از شهرستانيها تشکيل ميدهند. اميد است با کمى نظارت و تجديدنظر بيشتر بر اين مقوله در فصل آينده بحث بوميگرايى بهبود يابد.
