موضع‌گیری قاطع هند برای ادامه مراودات با ایران

مقامات ارشد هندی که در چند ماه اخیر، بار‌ها در قبال اعمال تحریم‌های یکجانبه آمریکا و اروپا علیه ایران واکنش نشان داده‌اند، به تازگی به موضع قاطع خود برای ادامه مراودات اقتصادی و تجاری با ایران تأکید کردند. سفیر این کشور در آمریکا و وزیر امور خارجه هند دوباره تصمیم هند برای ادامه مراودات با ایران را اعلام کردند.

به گزارش «تابناک»، سفیر هند در آمریکا، در مصاحبه‌ای و در پاسخ به پرسشی درباره ادامه واردات نفت هند از ایران گفته است: متأسفانه باید بگویم تلاش‌هایی ـ با هر دلیل‌ ـ برای بدبین ساختن هند نسبت به ایران انجام گرفته است.

نیروپاما رائو در این زمینه گفته است: هند در قبال شرکای تأمین کننده منابع انرژی خود، خط مشی شفاف و روشنی دارد.

وی همچنین گفته است: هند به ‌هیچ وجه، تلاشی در پنهان کردن واردات نفت از ایران نمی‌کند و همواره در این موضوع صادق بوده و با همه شرکایش رک و بی‌پروا گفت‌وگو کرده است.

هرچند وی اذعان کرده که هند کاهشی در واردات نفت از سوی ایران داشته و میزان نفت وارداتی هند از ایران، از رقم ۱۶ درصد در سال ۲۰۰۸- ۹ به میزان ۱۰ درصد در ۲۰۱۱ – ۱۲ رسیده است، به این مطلب نیز اشاره کرده که: ایران یکی از قدیمی‌ترین تأمین کنندگان نفت هند است و بسیاری از پالایشگاه‌های ما به گونه‌ای طراحی شده‌اند که بر پایه خواص فیزیکی و شیمیایی نفت ایران باشند.

وی همچنین در سخنان خود تأکید کرده است: ایران حق استفاده صلح‌آمیز از انرژی هسته‌ای را داراست و باید همزمان و به شکلی جدی به تعهدات خود در قبال معاهداتی که به آن پیوسته، پایبند باشد.

وی همچنین عنوان کرده که هند همچنان به تحریم‌های صادره علیه ایران از سوی سازمان ملل متحد پایبند است.

از سوی دیگر، وزیر امور خارجه هند، اعلام کرده است که تحریم‌های یکجانبه نمی‌تواند تأثیری بر مراودات تجاری قانونی هند با ایران داشته باشد.

کریشنا پس از دیدار خود با علی اکبر صالحی گفته که ایران همچنان به عنوان تأمین کننده بخشی از تقاضای نفتی هند باقی خواهد ماند.

وی در پاسخ به پرسشی درباره عملکرد هند در قبال تحریم‌های آمریکا علیه ایران گفته است: هند همواره متعهد به مصوبات شورای امنیت سازمان ملل متحد در این زمینه است و اشاره نموده که سایر تحریم‌های دیگر بر بازار جهانی تأثیر خواهند داشت و هند از این امر آگاه است.

کریشنا تأکید کرده است که: نهادهای تجاری ما از این امر آگاهند و این اقدامات نباید تأثیری بر مراودات قانونی ما داشته باشد.

کریشنا همچنین خاطرنشان کرده است: ایران یک همسایه مهم و شریک تجاری با اهمیت برای هند تلقی می‌شود که همچنین حجم بالایی از نیاز ما به منابع انرژی را تأمین می‌کند.

وی افزود: ایران همچنین دروازه هند برای ارتباط با آسیای میانه است.

بنا بر این گزارش، این سخنان در حالی است که در اردیبهشت ماه سال جاری، یک هیأت بلندپایه آمریکایی ـ که در رأس آن هیلاری کلینتون است ـ برای متقاعد کردن مقامات هندی در قطع مراودات تجاری و نفتی با ایران، وارد خاک این کشور شدند. پس از این دیدار‌ها، هرچند هند میزان واردات نفت خود از ایران را کاهش داد، هنوز به عنوان یکی از مشتریان نفتی ایران در جایگاه مهمی است.

البته باید اشاره کرد که ادامه مراودات تجاری و نفتی هند با ایران در اوضاع کنونی برای اقتصاد هند بسیار پر سود است. همچنین بر اثر تحریم‌های اعمالی آمریکا بر مؤسسات مالی کشور، در یک راهکار جدید، مبادلات ایران با هند و چین به روپیه و یوان صورت می‌گیرد.

به گفته یحیی آل اسحاق، رئیس اتاق بازرگانی تهران، در دیداری که همزمان با سفر کلینتون به هند، با مقامات هندی داشت، هم‌اکنون یکصد قلم کالا از هند وارد کشور می‌شود و وی در همان حال از انحصار ارائه خدمات بانکی به بازرگانان ایرانی تنها توسط یک بانک و بروکراسی طولانی در هند انتقاد کرده است؛ وی همچنین پیشنهاد انجام مبادلات بین ایران و هند با روپیه و دلار را مطرح کرده بود.

همچنین در این دیدار‌ها، دبیرکل اتاق تهران به کالاهای مبادلاتی بین دو کشور اشاره داشت و کالاهایی از قبیل گندم، برنج، ذرت، شکر خام، کنجاله و سویا را از اقلام عمده‌ای خواند که ایران از هند وارد می‌کند.

محمدمهدی راسخ، واردات بیش از یک میلیون تن برنج و به همین میزان شکرخام و همچنین ذرت برای خوراک دام را از اقلامی پرمصرف در ایران دانست که واردات آن نیز از هند، مشکل خاصی ندارد.

با توجه به همه این‌ها، ولی باید اشاره کرد، هرچند اعلام مواضع قاطع هند برای ادامه مراودات تجاری و نفتی با ایران، امری قابل توجه برای اقتصاد کشور است، همزمان باید توجه داشت که کشور به دلیل شرایط اقتصادی خاصی که در آن قرار گرفته، در مسیری گام برندارد که در ‌‌پایان، منجر به وابستگی یکطرفه به کشوری خاص مثل هند یا چین شود.

گفتنی است، لزوم مدیریت درست در انجام مبادلات و مراودات در این میان و سیاستگذاری دقیق برای ادامه مراودات ضمن رعایت منافع و مصالح ملی، مسأله‌ای است که باید به شدت مورد توجه قرار بگیرد.