آبپاشي خيابانها براي محو ريزگردها در آسمان!
زهرا كشوری
کد خبر: ۲۴۷۷۴۴
| | 3874 بازدید
معاون عمراني استانداري تهران در تازهترين راهكارهاي خود براي حل ريزگردهايي كه زندگي در 22 استان كشور راسخت كرده ، از خيابانها سخن به ميان آورد. «عباس کارگر» مدیرکل دفترامور بیابان سازمان جنگلها، مراتع و آبخیزداری کشور درباره پيشنهاد «محمدرضا محمودي» ميگويد: «كه چه شود؟ پشت بامها را چه كنيم؟ آيا ماشينها را هم بايد شستوشو دهيم؟»
باز هم آبپاشي!
آب پاشي و باروركردن ابرها از جمله علايق تصميم گيران درحوزه محيطزيست در چند سال اخير بوده است. «محمدرضا محمودي» معاون عمراني استانداري تهران هم در تازهترين گفتوگوي رسانهاي خود رفع ريزگردها از سطح شهر از وظايف اصلي شهرداري دانسته و ميگويد: «نزديك 80 درصد از آلودگی هوا با آب پاشی در سطح خیابان از بین میرود. راهكار آب پاشي پيش از اين هم روي ميز دولتيها رفته بود.»
البته براي نخستين بار نيست كه راهكار آب پاشي روي ميز تصميم گيري ميرود. در سال گذشته هم كه آلودگي هوا و ريزگردها نفس پايتخت نشينها را گرفت، «محمدجواد محمدي زاده» رئيس سازمان حفاظت از محيطزيست 5 فروند هواپيماي سمپاش را برفراز تهران به پرواز درآورد تا 150 كيلومتر از 750 كيلومتر وسعت پايتخت را آب پاشي كنند. به گفته كارشناسان آشنا با اين حوزه، مردم تهران شانس آوردند كه حجم آبهايي كه روي سر آنها ريخته شده بود آنقدر زياد نبود تا با آلودگيها مخلوط شود و باران اسيدي براي تهرانيهايي كه سالانه 5 هزار نفر را به خاطر آلودگيها از دست ميدهند،سوغات بياورد. البته سال گذشته نيز رسول علی اشرفی پور مدیرکل حفاظت محیطزیست استان تهران از طرحي سه ساله به جاي طرح 10 ساله سخن بهميان آورد كه معضل آلودگيهاي ناشي از نقص خودروها و عدم كيفيت سوخت خودروها را حل كند.
هرچند محيطزيست در زمينه افزايش استاندارد، قوانين خوبي را به تصويب رساند اما بسياري از كارشناسان حل معضل آلودگيها ناشي از سوخت و توليد خودرو را گسترش مترو ميدانند اما سازمان حفاظت از محيطزيست هرگز با اين شبكه براي دريافت سهم دولت همراه نشد! اين مسئله به اعتراض مجلسيها از جمله «انوشيروان محسني بندپي» عضو فراكسيون محيطزيست بهارستان هم منجر شد. امروز هم محمودي ميگويد: «به شهرداری اعلام شده، برای کاهش آلودگی هوا و ریزگردهای معلق، اقدام به آبپاشی سطح خیابانهای شهر کنند که این ابلاغیه هنوز اجرایی نشدهاست.
ریزگردها روزانه در سطح خیابانهای شهر رسوب میکند و هنگام حرکت خودروها ریزگردها در فضای شهر معلق میشوند.براساس تحقیقات دانشگاه علوم پزشکی حدود 80 درصد آلودگی هوا با آبپاشی سطح خیابانها رفع میشود. شهرداری به وظایف خود عمل نمیکند و از به خطر افتادن جان میلیونها شهروند میگوید.» «يوسف رشيدي» مدیر عامل شرکت کنترل کیفیت هوای تهران هم ميگويد: «مگر منشا ریزگردهايهوای تهرانگرد و غبار روی زمین استکه با آبپاشی سطح زمین مشکل حل شود؟» به اعتقاد او به جای پیشنهاداتی مانند آبپاشی سطح خیابانها باید منابع ورود ریزگردها را کنترل کرد و مسئولیت این موضوع نیز با شهرداری تهران نیست. به گفته رشیدی برای جلوگیری از آلودگی هوا ناشی از ورود ریزگردها به کشور، انتظار می رود سازمان محیط زیست و وزارت امور خارجه موضوع را پیگیری کنند وخواستاراتخاذ تدابیری به منظور جلوگیری از انتشار ریزگردها از کشورهای همسایه شوند، همينطور كه بسياري از كارشناسان و نمايندگان مجلس از جمله قنبري نماينده مردم ايلام در مجلس شوراي اسلامي خواستار رايزني با نهادهاي بينالمللي چون «راپمي» شدهاند. رشيدي همچنين ميگويد: «باید کشورهای همسایه مجاب شوند که نسبت به کنترل منابع انتشار ریزگردها اقدام کنند و این چنین سلامتی و جان مردم ما را با خطر مواجه نسازند.»
از سوي ديگر محمودي درحالي از شستوشوي خيابانها براي حل معضل ريزگردها سخن به ميان ميآورد كه «عليرضا ارونگي» حل ريزگردها را وظيفه سازمان حفاظت از محيطزيست ميداند. اومي گويد: «محيطزيست اعتبار حل اين موضوع را دريافت كرده و به سازمان جنگلها اجازه ورود نميدهد.» سازمان حفاظت از محيطزيست و سازمان جنگلها يك برنامه 5 ساله براي حل ريزگردها در عراق تدوين كردند. هرچند بعدها «علي سلاجقه» آب پاكي را روي دست همگان ريخت واعلام كرد در يك دوره 10 ساله هم مسئله ريزگردها حل نميشود. اين طر ح پنج ساله تاكنون به سرانجامي نرسيده و عدم همكاري كشور عراق به گله گزاري محمديزاده در چند اجلاس جهاني منجرشدهاست. اما طرحي كه محمودي پس از اين همه كشمكش داده با واكنشهاي متفاوتي منجر شدهاست. از جمله برخي از كارشناسان ميگويند اگر واقعا معضل ريزگردها قابل حل است چرا كانونهاي اصلي ريزگردها در كشور عراق را آب پاشي نميكنند تا منشا اين ريزگردها از سرچشمه خشك شود؟
آب پاشي آسمان تهران سال گذشته هم چنين بازخوردهايي داشت. طرحي كه با گذشت کمتر از چند ساعت از اجرا، با انتقادات تند کارشناسان زیست محیطی روبه رو و از آن به عنوان طرحی غیرکارشناسی و تخيليذكرشد که خاطره آن هنوز هم در ذهن تهرانیها باقی مانده است. مسئولان آن روز هم از مطالعات بسيار زياد براي اين طرح سخن به ميان آوردند، هرچند هرگز مشخص نشد كه چنين طرحي را چه كساني به ساختمان سبز پرديسان بردهاند.
همچنين كارگر مديركل دفتر امور بيابان سازمان جنگلها ميگويد: «جلوي آب را بايد از سرچشمه گرفت. بايد بهدنبال علت و معلول بود. بايد به دنبال بحث كارشناسي بود.» البته او هم خيلي زود سر موضع رئيس سازمان جنگلها ميرود ومي گويد، «با توجه به مصوبه دولت كه مسئوليت دبيرخانه حل ريزگردها را به سازمان جنگلها واگذار كرده، شما بايد با سازمان محيطزيست گفتوگو كنيد.» در نهايت هم راضي ميشود تا به عنوان يك كارشناس گفتوگو كند.
او با توجه به سرمايه كارشناسان مرتبط با بيابان زدايي ميگويد: «كشور ايران در زمينه بيابان زدايي حرف اول را در منطقه ميزند. سوابق طولاني و كارشناسان قدري كه در سازمان جنگلها وجود دارند باعث شد تا سال گذشته كارشناسان اين سازمان به كارشناساني از كشورهاي استراليا، پاكستان، هند، عراق و تركيه تثبيت بيابان را آموزش دهند.»
او همچنين ميگويد: «سازمان جنگلها آماده هرگونه همكاري با دبيرخانه ريزگردها و سازمان محيطزيست است.» به گفته او ريزگردها با منشا داخلي بسيار كم است و سازمان جنگلها هم از نظر تكنولوژي در سطحي بسيار بالاست و ميتواند همكاري موثري با سازمان محيط زيست داشته باشد تا اين سوال پيش بيايد كه چرا دبيرخانه حل ريزگردها به رغم سرمايه كارشناسي به سازمان محيطزيست واگذار شده است. سوالي كه حتي قنبري نماينده مردم ايلام هم حاضر به پاسخگويي آن نيست.
كارگر هم ميگويد: «اين تصميم مصوبه دولت است.» از سوي ديگر محمودي هم ميگويد: «حل ريزگردها به شهرداري واگذار شده است.» تا باز يك سوال ديگر پيش بيايد كه اصولا چقدر بايد آب روي سطح خيابانها پاشيده شود كه در 24 ساعت ريزگردها را مرطوب نگه دارد تا دوباره در فضا معلق نشوند؟ با ريزگردهاي روز بعد چكار بايد كرد؟ ريزگردها چندين استان را طي ميكنند تا به تهران برسند. با ريزگردهايي كه در سطح جادهها قرار دارند چهكار بايد كرد؟ چرا در 10 سال گذشته با اين روش مردم شهر اهواز و ساير شهرهاي استان خوزستان را از اين ريزگردهاي مرگبار نجات ندادهايم؟ آيا دادن اين گونه طرحها به بحراني شدن مشكل نميانجامد؟
منبع: تهران امروز
باز هم آبپاشي!
آب پاشي و باروركردن ابرها از جمله علايق تصميم گيران درحوزه محيطزيست در چند سال اخير بوده است. «محمدرضا محمودي» معاون عمراني استانداري تهران هم در تازهترين گفتوگوي رسانهاي خود رفع ريزگردها از سطح شهر از وظايف اصلي شهرداري دانسته و ميگويد: «نزديك 80 درصد از آلودگی هوا با آب پاشی در سطح خیابان از بین میرود. راهكار آب پاشي پيش از اين هم روي ميز دولتيها رفته بود.»
البته براي نخستين بار نيست كه راهكار آب پاشي روي ميز تصميم گيري ميرود. در سال گذشته هم كه آلودگي هوا و ريزگردها نفس پايتخت نشينها را گرفت، «محمدجواد محمدي زاده» رئيس سازمان حفاظت از محيطزيست 5 فروند هواپيماي سمپاش را برفراز تهران به پرواز درآورد تا 150 كيلومتر از 750 كيلومتر وسعت پايتخت را آب پاشي كنند. به گفته كارشناسان آشنا با اين حوزه، مردم تهران شانس آوردند كه حجم آبهايي كه روي سر آنها ريخته شده بود آنقدر زياد نبود تا با آلودگيها مخلوط شود و باران اسيدي براي تهرانيهايي كه سالانه 5 هزار نفر را به خاطر آلودگيها از دست ميدهند،سوغات بياورد. البته سال گذشته نيز رسول علی اشرفی پور مدیرکل حفاظت محیطزیست استان تهران از طرحي سه ساله به جاي طرح 10 ساله سخن بهميان آورد كه معضل آلودگيهاي ناشي از نقص خودروها و عدم كيفيت سوخت خودروها را حل كند.
هرچند محيطزيست در زمينه افزايش استاندارد، قوانين خوبي را به تصويب رساند اما بسياري از كارشناسان حل معضل آلودگيها ناشي از سوخت و توليد خودرو را گسترش مترو ميدانند اما سازمان حفاظت از محيطزيست هرگز با اين شبكه براي دريافت سهم دولت همراه نشد! اين مسئله به اعتراض مجلسيها از جمله «انوشيروان محسني بندپي» عضو فراكسيون محيطزيست بهارستان هم منجر شد. امروز هم محمودي ميگويد: «به شهرداری اعلام شده، برای کاهش آلودگی هوا و ریزگردهای معلق، اقدام به آبپاشی سطح خیابانهای شهر کنند که این ابلاغیه هنوز اجرایی نشدهاست.
ریزگردها روزانه در سطح خیابانهای شهر رسوب میکند و هنگام حرکت خودروها ریزگردها در فضای شهر معلق میشوند.براساس تحقیقات دانشگاه علوم پزشکی حدود 80 درصد آلودگی هوا با آبپاشی سطح خیابانها رفع میشود. شهرداری به وظایف خود عمل نمیکند و از به خطر افتادن جان میلیونها شهروند میگوید.» «يوسف رشيدي» مدیر عامل شرکت کنترل کیفیت هوای تهران هم ميگويد: «مگر منشا ریزگردهايهوای تهرانگرد و غبار روی زمین استکه با آبپاشی سطح زمین مشکل حل شود؟» به اعتقاد او به جای پیشنهاداتی مانند آبپاشی سطح خیابانها باید منابع ورود ریزگردها را کنترل کرد و مسئولیت این موضوع نیز با شهرداری تهران نیست. به گفته رشیدی برای جلوگیری از آلودگی هوا ناشی از ورود ریزگردها به کشور، انتظار می رود سازمان محیط زیست و وزارت امور خارجه موضوع را پیگیری کنند وخواستاراتخاذ تدابیری به منظور جلوگیری از انتشار ریزگردها از کشورهای همسایه شوند، همينطور كه بسياري از كارشناسان و نمايندگان مجلس از جمله قنبري نماينده مردم ايلام در مجلس شوراي اسلامي خواستار رايزني با نهادهاي بينالمللي چون «راپمي» شدهاند. رشيدي همچنين ميگويد: «باید کشورهای همسایه مجاب شوند که نسبت به کنترل منابع انتشار ریزگردها اقدام کنند و این چنین سلامتی و جان مردم ما را با خطر مواجه نسازند.»
از سوي ديگر محمودي درحالي از شستوشوي خيابانها براي حل معضل ريزگردها سخن به ميان ميآورد كه «عليرضا ارونگي» حل ريزگردها را وظيفه سازمان حفاظت از محيطزيست ميداند. اومي گويد: «محيطزيست اعتبار حل اين موضوع را دريافت كرده و به سازمان جنگلها اجازه ورود نميدهد.» سازمان حفاظت از محيطزيست و سازمان جنگلها يك برنامه 5 ساله براي حل ريزگردها در عراق تدوين كردند. هرچند بعدها «علي سلاجقه» آب پاكي را روي دست همگان ريخت واعلام كرد در يك دوره 10 ساله هم مسئله ريزگردها حل نميشود. اين طر ح پنج ساله تاكنون به سرانجامي نرسيده و عدم همكاري كشور عراق به گله گزاري محمديزاده در چند اجلاس جهاني منجرشدهاست. اما طرحي كه محمودي پس از اين همه كشمكش داده با واكنشهاي متفاوتي منجر شدهاست. از جمله برخي از كارشناسان ميگويند اگر واقعا معضل ريزگردها قابل حل است چرا كانونهاي اصلي ريزگردها در كشور عراق را آب پاشي نميكنند تا منشا اين ريزگردها از سرچشمه خشك شود؟
آب پاشي آسمان تهران سال گذشته هم چنين بازخوردهايي داشت. طرحي كه با گذشت کمتر از چند ساعت از اجرا، با انتقادات تند کارشناسان زیست محیطی روبه رو و از آن به عنوان طرحی غیرکارشناسی و تخيليذكرشد که خاطره آن هنوز هم در ذهن تهرانیها باقی مانده است. مسئولان آن روز هم از مطالعات بسيار زياد براي اين طرح سخن به ميان آوردند، هرچند هرگز مشخص نشد كه چنين طرحي را چه كساني به ساختمان سبز پرديسان بردهاند.
همچنين كارگر مديركل دفتر امور بيابان سازمان جنگلها ميگويد: «جلوي آب را بايد از سرچشمه گرفت. بايد بهدنبال علت و معلول بود. بايد به دنبال بحث كارشناسي بود.» البته او هم خيلي زود سر موضع رئيس سازمان جنگلها ميرود ومي گويد، «با توجه به مصوبه دولت كه مسئوليت دبيرخانه حل ريزگردها را به سازمان جنگلها واگذار كرده، شما بايد با سازمان محيطزيست گفتوگو كنيد.» در نهايت هم راضي ميشود تا به عنوان يك كارشناس گفتوگو كند.
او با توجه به سرمايه كارشناسان مرتبط با بيابان زدايي ميگويد: «كشور ايران در زمينه بيابان زدايي حرف اول را در منطقه ميزند. سوابق طولاني و كارشناسان قدري كه در سازمان جنگلها وجود دارند باعث شد تا سال گذشته كارشناسان اين سازمان به كارشناساني از كشورهاي استراليا، پاكستان، هند، عراق و تركيه تثبيت بيابان را آموزش دهند.»
او همچنين ميگويد: «سازمان جنگلها آماده هرگونه همكاري با دبيرخانه ريزگردها و سازمان محيطزيست است.» به گفته او ريزگردها با منشا داخلي بسيار كم است و سازمان جنگلها هم از نظر تكنولوژي در سطحي بسيار بالاست و ميتواند همكاري موثري با سازمان محيط زيست داشته باشد تا اين سوال پيش بيايد كه چرا دبيرخانه حل ريزگردها به رغم سرمايه كارشناسي به سازمان محيطزيست واگذار شده است. سوالي كه حتي قنبري نماينده مردم ايلام هم حاضر به پاسخگويي آن نيست.
كارگر هم ميگويد: «اين تصميم مصوبه دولت است.» از سوي ديگر محمودي هم ميگويد: «حل ريزگردها به شهرداري واگذار شده است.» تا باز يك سوال ديگر پيش بيايد كه اصولا چقدر بايد آب روي سطح خيابانها پاشيده شود كه در 24 ساعت ريزگردها را مرطوب نگه دارد تا دوباره در فضا معلق نشوند؟ با ريزگردهاي روز بعد چكار بايد كرد؟ ريزگردها چندين استان را طي ميكنند تا به تهران برسند. با ريزگردهايي كه در سطح جادهها قرار دارند چهكار بايد كرد؟ چرا در 10 سال گذشته با اين روش مردم شهر اهواز و ساير شهرهاي استان خوزستان را از اين ريزگردهاي مرگبار نجات ندادهايم؟ آيا دادن اين گونه طرحها به بحراني شدن مشكل نميانجامد؟
منبع: تهران امروز
گزارش خطا
نظرسنجی
آیا جام جهانی میتواند مانع جنگ آمریکا با ایران شود؟