عكاسي از دختران با چه مجوزی؟
مهدي افروزمنش
کد خبر: ۲۴۶۱۸۱
| | 7358 بازدید
به اين تصاوير نگاه كنيد! اينها نه زن خياباني هستند و نه فروشندگان
موادمخدر يا سارق، اين زنان و دختران حتي مجرم يا متهم هم نيستند. تنها
قرار است آنها پس از دقايقي «تذكر» و «ارشاد» در مورد وضعيت حجابشان به
خانه بازگردند.
به تعبيري اغلب اين دختران پوشاك خود را از فروشگاههايي خريداری كردهاند كه به قانونيترين شكل ممكن و با پرداخت ماليات دولت و عوارض شهرداري و ساير وجوهات قانوني كالای خود را فروختهاند. پليس اما اعتقاد ديگري دارد و به منظور آنچه سلامت رواني جامعه ميخواند، قصد «ارشاد» اين دختران و گاهي اوقات پسران را دارد. تا اينجاي كار اقدام پليس هر چند مخالفانی دارد اما واجد هيچ عمل غيرقانوني نيست. پليس با مجوز مجلس و شوراي انقلاب فرهنگي متولي برخورد با بدحجابي يا آنچه «مانكنها در خيابان» ناميده ميشود، است.
ايراد اما در نقطهاي وارد است كه پليس به عكاسان اجازه ميدهد به سادگي از چهره اين دختران عكاسي كنند. پليس حتي خود، اين عكاسان را همراهي ميكند تا عملياتشان را مستندسازي كنند اما آيا در اين ميان حريم خصوصي افراد رعايت ميشود؟ پاسخ قطعا منفي است. پرسش اينجاست كه پليس به چه منظوري به عكاسان اجازه ميدهد داخل گشتهاي خود تصوير دختران را ثبت كنند؟ گذشته از حريم خصوصي بودن چهره افراد كه اين اجازه را نميدهد، عكاسان به سادگي از آنها عكاسي كرده و منتشر كنند، اين امر واجد يك اشكال اخلاقي نيز هست.
چرا بايد تصوير «من» نوعي در حالي كه به هر دليلي براي دقايقي در اختيار پليس بودهام در اختيار كساني قرار بگيرد كه هيچ تواني در نظارت بر آنها ندارم. پليس و عكاسان ممكن است بگويند مطابق قانون، چهره تمامي اين افراد در هنگام انتشار عمومي پوشانده شده و شناسايي آنها غيرممكن است اما در اين ميان نكته ديگري نيز هست كه پاسخي براي آن وجود ندارد. تصوير واضح و روشن اين دختران در آرشيو عكاسان است و آنها ميتوانند هر لحظه از آنها استفاده كنند يا اينكه فرض كنيم اين آرشيو براساس يك اتفاق به دست غير بيفتد. تصور كنيد در اين شرايط چه اتفاقي ممكن است رخ دهد.
اين فرض را با در نظر داشتن هشدارهاي پليس مبني بر موارد مكرر سوءاستفاده از تصاوير دختران در اينترنت تكميل كنيد تا به عمق اشتباه در حال انجام پي ببريد. اين مساله بهخصوص زماني حادتر ميشود كه با تماشاي تصاوير متوجه حساسيتهاي اين دختران در پوشاندن چهره خود به هر وسيله ممكن ميشويد. اين دختران راضي به عكاسي از خود در داخل ماشین يا هنگام ورود و خروج به ماشينهاي پليس نيستند اما كاري هم از دستشان برنميآيد، چراكه عكاسان خبري با مجوز و همراهي پليس اقدام به عكاسي ميكنند.
اين عكاسان پس از اتمام برنامه هر يك به مسير خود ميروند و اين تنها چهره و تصوير دختران است كه بدون اجازه آنها در كيف و دوربين عكاسان در شهري به بزرگي تهران جابهجا ميشود، ممكن است كه هيچگاه ديگر اين تصاوير منتشر نشود و كسي اين دختران را در خودرو پليس نبيند يا نشناسد اما به همان ميزان هم ممكن است به هر دليلي از اين تصاوير سوءاستفاده شود و تصوير بدون روتوش دختران در ماشينهاي پليس منتشر شود، در اين صورت است كه هر انگ ناشايست و ناروايي به اين دختران ميتواند زده شود. پليس بايد به محدوده قانوني خود بازگردد و اجازه عكاسي را از عكاسان خبري سلب كند.
منبع: شرق
به تعبيري اغلب اين دختران پوشاك خود را از فروشگاههايي خريداری كردهاند كه به قانونيترين شكل ممكن و با پرداخت ماليات دولت و عوارض شهرداري و ساير وجوهات قانوني كالای خود را فروختهاند. پليس اما اعتقاد ديگري دارد و به منظور آنچه سلامت رواني جامعه ميخواند، قصد «ارشاد» اين دختران و گاهي اوقات پسران را دارد. تا اينجاي كار اقدام پليس هر چند مخالفانی دارد اما واجد هيچ عمل غيرقانوني نيست. پليس با مجوز مجلس و شوراي انقلاب فرهنگي متولي برخورد با بدحجابي يا آنچه «مانكنها در خيابان» ناميده ميشود، است.
ايراد اما در نقطهاي وارد است كه پليس به عكاسان اجازه ميدهد به سادگي از چهره اين دختران عكاسي كنند. پليس حتي خود، اين عكاسان را همراهي ميكند تا عملياتشان را مستندسازي كنند اما آيا در اين ميان حريم خصوصي افراد رعايت ميشود؟ پاسخ قطعا منفي است. پرسش اينجاست كه پليس به چه منظوري به عكاسان اجازه ميدهد داخل گشتهاي خود تصوير دختران را ثبت كنند؟ گذشته از حريم خصوصي بودن چهره افراد كه اين اجازه را نميدهد، عكاسان به سادگي از آنها عكاسي كرده و منتشر كنند، اين امر واجد يك اشكال اخلاقي نيز هست.
چرا بايد تصوير «من» نوعي در حالي كه به هر دليلي براي دقايقي در اختيار پليس بودهام در اختيار كساني قرار بگيرد كه هيچ تواني در نظارت بر آنها ندارم. پليس و عكاسان ممكن است بگويند مطابق قانون، چهره تمامي اين افراد در هنگام انتشار عمومي پوشانده شده و شناسايي آنها غيرممكن است اما در اين ميان نكته ديگري نيز هست كه پاسخي براي آن وجود ندارد. تصوير واضح و روشن اين دختران در آرشيو عكاسان است و آنها ميتوانند هر لحظه از آنها استفاده كنند يا اينكه فرض كنيم اين آرشيو براساس يك اتفاق به دست غير بيفتد. تصور كنيد در اين شرايط چه اتفاقي ممكن است رخ دهد.
اين فرض را با در نظر داشتن هشدارهاي پليس مبني بر موارد مكرر سوءاستفاده از تصاوير دختران در اينترنت تكميل كنيد تا به عمق اشتباه در حال انجام پي ببريد. اين مساله بهخصوص زماني حادتر ميشود كه با تماشاي تصاوير متوجه حساسيتهاي اين دختران در پوشاندن چهره خود به هر وسيله ممكن ميشويد. اين دختران راضي به عكاسي از خود در داخل ماشین يا هنگام ورود و خروج به ماشينهاي پليس نيستند اما كاري هم از دستشان برنميآيد، چراكه عكاسان خبري با مجوز و همراهي پليس اقدام به عكاسي ميكنند.
اين عكاسان پس از اتمام برنامه هر يك به مسير خود ميروند و اين تنها چهره و تصوير دختران است كه بدون اجازه آنها در كيف و دوربين عكاسان در شهري به بزرگي تهران جابهجا ميشود، ممكن است كه هيچگاه ديگر اين تصاوير منتشر نشود و كسي اين دختران را در خودرو پليس نبيند يا نشناسد اما به همان ميزان هم ممكن است به هر دليلي از اين تصاوير سوءاستفاده شود و تصوير بدون روتوش دختران در ماشينهاي پليس منتشر شود، در اين صورت است كه هر انگ ناشايست و ناروايي به اين دختران ميتواند زده شود. پليس بايد به محدوده قانوني خود بازگردد و اجازه عكاسي را از عكاسان خبري سلب كند.
منبع: شرق
گزارش خطا
نظرسنجی
پیش بینی شما از نتیجه مذاکرات و توافق چیست؟


