ليگ برتر، پول و ديگر هيچ

باشگاه‌هاي فوتبال ايران به لحاظ ساختاري ضعيف‌ شده‌اند و حتي بزرگ‌ترين تيم‌ها، استاديوم ندارند. باشگاه‌هاي ما نه فرهنگي‌اند و نه ورزشي. آنها فقط تيم داري مي‌كنند و فقط هم تيم اول باشگاه برايشان اهميت زيادي دارد. البته باشگاهي مثل سپاهان اصفهان كمي حرفه‌اي‌تر است و اما در بقيه باشگاه‌ها، عنوان فرهنگي، ورزشي را قبول ندارم. تزريق بودجه دولت به باشگاه‌ها باعث شده تا مديران خودشان مديريت نكنند. بسياري از اين مديران به هيچ وجه مدير نيستند و شرح وظايف مجمع، هيات مديره و حتي تداركاتچي را هم نمي‌دانند. به هر حال اين‌ها اثر مستقيمي روي سطح فني ليگ مي‌گذارد. مديراني مثل رحيمي در سپاهان از بطن ورزش آمده‌اند و كمك زيادي را به فوتبالمان مي‌كنند. اين يعني اگر مديري ورزشي باشد، مثمرثمر خواهد بود. فيفا هم روي اين موضوع تاكيد دارد و مي‌گويد يا خود مديران ورزشي باشند يا اين كه اطرافيان و مشاورانش تجربه كافي را دارا باشند. 

در سال 1998 كه باشگاه‌ها نام حرفه‌اي نداشتند و فقط تيم‌داري مي‌كردند، بهترين تيم ملي را در دو دهه گذشته به جام جهاني فرستاديم. بازيكناني مثل علي دايي، مهدي مهدوي‌كيا و خداداد عزيزي بودند كه پولي نمي‌گرفتند، اما رفتند و در جام جهاني آمريكا را شكست دادند و بازي خوبي هم به نمايش گذاشتند. از آن زمان به بعد بود كه دولت پول زيادي را در فوتبال خرج كرد. اين باعث شد همه دنبال پول بدوند. الان از عكاس پشت دروازه‌ گرفته تا من پيشكسوت تا همه دنبال پول هستند. اين مسائل باعث شد تا تعداد بازيكنان جوان در تيم‌هاي ليگ برتري امسال به تعداد انگشت‌هاي دست هم نرسد. اين در حالي‌است كه هميشه بايد در رگ‌هاي فوتبال خون جواني جريان داشته باشد. تيمي كه ميانگين سني 27 ـ 28 داشته باشد، پير است. بازيكني مثل علي كريمي در پرسپوليس لازم است، اما نه اين كه هشت بازيكن هم سن و سال او را هم بياوريم تا در كنارش بازي كنند. اگر اين تيم ملي ما به جام جهاني برود، همه بازيكنانش 30 ـ 40 ساله خواهند بود و بعد از جام جهاني ديگر بازيكن جوان نخواهيم داشت. پس ما از حالا بايد به فكر جام جهاني بعدي باشيم تا ميانگين سني بازيكنان بالا نباشد. وقفه‌هايي كه طي فصل به وجود آمد در هيچ جاي دنيا نبود. سطح فني فوتبال دنيا آنقدر بالا رفته كه بازيكنانش مي‌توانند در دو روز خودشان را به آمادگي لازم برسانند. تيم‌هاي ملي خوب دنيا همين كار را مي‌كنند و براي انجام يك بازي دوستانه، يك هفته‌ ليگ را تعطيل نمي‌كنند. شما دژاگه را ببينيد كه با يك جلسه تمرين آمد و دو گل براي ايران به ثمر رساند. بازيكنان حرفه‌اي امروزه به يك درك و شعوري رسيده‌اند كه براي هماهنگي با تيم نياز به دو ماه تمرين ندارند. بنابراين اين تعطيلات باعث شد لطمه‌هايي به سطح كيفي ليگ وارد شود. به اعتقاد من حضور تماشاگران در استاديوم‌ها مهم‌ترين نقطه قوت ليگ فصل گذشته بود. مردم هر وقت ببينند فوتبال ايران اوج گرفته، به ورزشگاه مي‌آيند و حمايت مي‌كنند. بنابراين اگر سطح فني بازي‌ها بالا باشد، پتانسيل تماشاگران هم بالا خواهد بود. اين چيزي است كه عرب‌ها آرزويش را دارند.