مامايی؛ حرفهای مهجور
هيچ كس نميداند قدمت حرفه مامايي به شكل تجربي يا به قول قديميها قابلگي به چند هزار سال ميرسد، اما مسلما از همان آغاز آفرينش نياز به اين حرفه حس شده است.
با اين قدمت و در كنار همه پيشرفتهاي علمي و پزشكي، سازمان جهاني بهداشت همچنان بر اهميت اين حرفه تاكيد ميكند تا جايي كه شعار روز جهاني ماما (امروز) از سال 2006 تاكنون «جهان بيش از هر زمان ديگري به ماما نياز دارد» انتخاب شده است.
در ايران مامايي به عنوان يك رشته تحصيلي نسبت به بسياري از رشتهها نيز قدمت قابل ملاحظهاي دارد.
اولين بار سال 1298 شمسي، زماني كه دارالمعلمات تاسيس شد، 10 نفر از شاگردان اين مدرسه هفتهاي سه روز تحت آموزش درس «قابلگي و درمان امراض آن» قرار گرفتند و اين اقدام، پايههاي آموزش مامايي در ايران است.
با اين تفاسير، برخلاف انتظار، حرفه مامايي مهجور واقع شده است. در حال حاضر بر اساس اعلام انجمن مامايي حدود ۵۰ هزار فارغالتحصيل مامايي در كشور وجود دارد كه به طور تقريبي حدود 20 هزار نفرشان در تيمهاي سلامت و پزشك خانواده و مراكز بهداشتي و درماني مشغول فعاليت هستند و ۳۰ هزار نفر باقيمانده يا در حرفههاي غيرمرتبط كار ميكنند يا بيكار هستند.
گره مهجور ماندن اين رشته علل مختلفي دارد كه بيترديد باز كردن آن تنها با تدبير وزارت بهداشت ميسر است؛ تدبيري كه دست كم در سالهاي اخير وجود نداشته است.
بيتوجهي به اهميت نقش ماما در بهداشت باروري، آموزش تنظيم خانواده، مباحث بلوغ و مراقبت از مادران باردار ، در كنار تداخل كاري با متخصصان زنان و زايمان و بيتوجهي به زايمان طبيعي و بالا بودن غيراصولي آمار سزارين، سبب كمرنگ شدن نقش ماماها شده است.
تدبير وزارت بهداشت براي بهره بردن از نقش ماماها نهتنها ميتواند به فارغالتحصيلان اين رشته كمك كند، بلكه براي سلامت جامعه اهميت دو چندان دارد.
براساس برنامه پنجم توسعه قرار است، ميزان مرگومير مادران كه در حال حاضر از هر 100 هزار تولد زنده حدود 22 مادر است، تا پايان اين برنامه به 15 نفر برسد.
بر اين اساس، توجه به نقش و جايگاه ماماها در نظام مراقبت از زنان باردار در ارتقاي سلامت مادران و نوزادان نيز گامي بزرگ محسوب ميشود.
منبع: جام جم
