آنجا خانم‌ها رئیس جمهور می‌شوند اما اینجا!

 من هم وقتی دیدم ادامه ی کار به نوعی با تحقیر و کوچک شدن شخصیتم همراه است، دوام نیاوردم!

به گزارش جهان نیوز : شاید کمتر کسی گمان می کرد روزی برسد که یک بانو به عنوان آنالیزور پای به عرصه فوتبال ایران بگذارد و مسابقات را زیر ذره بین قرار دهد اما با پیشرفت علم و فرهنگ در کشورمان این امر میسر شده است و امروز نه تنها در بخش آنالیز که در سایر زمینه های فوتبالی شاهد حضور فعال بانوان این سرزمین هستیم اما....

* اشاره: اصلیتی خوزستانی دارد و این حس فوتبال دوستی راهم مدیون همین خطه می داند که عشق به فوتبال در خون خوزستانی ها جاریست. متولد 8  آذرماه سال 1365 است اما چون پدر و مادرش علاقه فراوانی به تسریع در علم آموزی فرزندشان داشتند کمی زودتر برایش شناسنامه گرفتند و براین اساس او بر حسب شناسنامه اش شد متولد 30 شهریورماه 1365، البته به قول خودش اگر فوتبالیست بود شاید این تغییر برایش دردسرهای فراوانی ایجاد می کرد!

در دوران کودکی به همراه خانواده و در جمع صمیمی فوتبال اروپا و البته جام جهانی را دنبال می کرد اما بعدها که بزرگتر شد به فوتبال ایران هم علاقه نشان داد. در همان سنین طرفدار لیورپول بود و درحال حاضر نیز در کنار لیورپول طرفدار بارسلونا و آث میلان است.

می گوید وقتی 13 سال داشت یک روز از طریق رسانه متوجه سرمربیگری یک خانم در لیگ دسته 2 مردان ایتالیا می شود و از همان روز در رویاهای کودکی اش روزی را می بیند که یک آنالیزور موفق شده و در یک تیم  بزرگ کار می کند.

حالا سالها از آن زمان می گذرد و به گفته ی این بانوی با اراده، لطف خداوند شامل حال وی شده و مسیر زندگی فوتبالی او را تغییر داده است. البته در کنار رشد و شکوفایی وی شخصیت های شناخته شده ای چون مجید جلالی و عبدالله ویسی حضور داشته اند که علی رغم  تمام  مشکلات و فشارهایی که  برای حضور یک خانم در دنیای فوتبال وجود داشته او را وارد دنیای حرفه ای فوتبال کرده اند...

می‌خواهم با «عشق به فوتبال» زندگی کنم...

به بهانه مصاحبه ای فوتبالی پای صحبت ها و شاید بهتر است بگویم درد دل های خانم مینا امینی نشستیم. از آرزوهایش گفت و از حسرت هایش و البته از ای کاش هایی که فوتبال ما آنها را بوجود آورده است!

جالب است بدانید یکی از آرزوهای او رفتن به استادیوم و تماشای مسابقه  است. وقتی این را می گوید ناخودآگاه یاد بازی مقدماتی جام جهانی 2006 ایران - بحرین می افتم که هنرپیشه ها و بازیگران خانم سینما در آن بازی بعنوان میهمان ویژه حاضر بودند و در جایگاه  اختصاصی حضور داشتند. آیا واقعا یک هنرپیشه -که شاید دلیل خاصی به حضورش نباشد- در ورزشگاه جای دارد اما جایی برای یک خانم آنالیزور پیدا نشود؟! آیا واقعا حق یک هنرپیشه زن که شاید هیچ علاقه ای هم به فوتبال نداشته باشد و در طول زندگی اش یک بازی فوتبال را هم تماشا نکرده باید بیش از مینا امینی باشد که عمرش را پای فوتبال گذاشته و کمترین سهم را برده است؟!

جالب تر اینکه مینا امینی می گوید به خاطر مشکلات و فشارهای موجود چندی پیش تصمیم به خداحافظی گرفته اما بازهم حمایت ها و پشتیبانی های استادش یعنی مجید جلالی باعث بازگشت او به عرصه فوتبال شده است.

گفتگوی خبرنگار ما با خانم مینا امینی ، یگانه آنالیزور فوتبال ایران پر است از نکات جالب توجهی که شاید از عمده ترین دغدغه بانوان علاقمند به فوتبال در کشورمان باشد. پیشنهاد می کنیم این مصاحبه مفصل و مفید را از دست ندهید و در ادامه بخوانید.

- سوال: خانم امینی بعنوان اولین سوال بفرمایید از چه زمان احساس کردید به فوتبال علاقه مند هستید؟

* علاقه به فوتبال از دوران کودکی وجود داشت و این ناشی از حال و هوای فوتبالی خطه خوزستان و حس فوتبال دوستی مردم  این دیار بود. ضمن اینکه من هم در یک خانواده خوزستانی بزرگ شده بودم، پدرم یک زمانی فوتبالیست بوده و تحت تاثیر این قضیه و این علاقه مندی بودم. حتی قبل ازاینکه اولین مدرک مربیگری را بگیرم  فیلم خیلی از بازی ها را ضبط  و به تحلیل آن می پرداختم.

- مدرک ورزشی و مربیگری فعلی تان چیست؟

فارغ التحصیل کارشناسی علوم ورزش و تربیت بدنی هستم و همچنین مدرک مربیگری "ب" کنفدراسیون فوتبال آسیا را نیز دارم.

-  چطور شد آنالیزوری فوتبال را انتخاب کردید؟

همان طور که گفتم فیلم بازی ها را ضبط  می کردم و بعد یک بازیکن خاص در یک پست مثلا دفاع را تجزیه تحلیل می کردم. این که چطور یک  دفاع می تواند به بازی سرعت داده یا از سرعت آن بکاهد. در ادامه ی همین روند چون این کار را روی یک تیم  خوزستانی انجام می دادم با عبدالله ویسی آشنا شدم و این زمان مصادف بود با سرمربی شدن ایشان در تیم فولاد خوزستان. در طی  صحبت هایی که  با ایشان انجام دادم تحلیل های بنده به نظرشان جالب آمد.

اولین بازی عبدالله  ویسی با تیم مس کرمان بود که ایشان از من خواستند این تیم را آنالیز کنم. بنده هم این کار را انجام  دادم.

درآن زمان رسول کربکندی سرمربی ذوب آهن بودند و مدتی قبل با تیم مس بازی کرده بودند. آقای ویسی از ایشان مشورت گرفته بودند و گفته های این مربی بزرگ شبیه گفته های من بود که آقای ویسی گفتند از همین حالا دعوت می کنم در این  زمینه  فعالیت کنید و این  استارت  کار من و باعث افتخار بنده بود. از همان  موقع سعی کردم دقیق و درست کار کنم چون کار کردن با یک مربی در لیگ برتر آقایان درآن زمان برای من افتخار بزرگی بود.

- و در ادامه چطور با مجید جلالی آشنا شدید؟

دوره ی مربی گری آقای ویسی خیلی طول نکشید. اما من از مدت ها قبل در اصفهان به خاطر کارهای تحقیقاتی که انجام می دادم با تیم سپاهان در ارتباط  بودم و قول گرفته  بودم اگر کلاس آنالیز برگزار کردند من هم در این کلاس ها شرکت کنم. به طور اتفاقی 2 روز قبل از شروع این کلاس متوجه تشکیل آن شدم و در این کلاس شرکت کردم. مربی این کلاس آقای جلالی بودند وهنوز مربیگری تیمی را نپذیرفته بودند. بعد از کلاس ارتباط من با ایشان حفظ و منجر به انجام کارهای تحقیقاتی با کمک ایشان شد تا زمانیکه آقای جلالی به استقلال اهواز آمدند و کار رسمی من با این مربی از همان جا شروع شد.

- وارد شدن به این حرفه در ابتدا برای شما سخت نبود؟

خیلی  سخت! بیشتر از حد تصور اما خدا قسمت کرد و من با آقای جلالی آشنا شدم.

و هر چه بود از لطف دوستان  بود. من همیشه گفتم ورود من با کمک آقای ویسی بود اما در ادامه این آقای جلالی بودند که همیشه حامی و پشتیبان بنده بودند. کمترمربی ای پیدا می شود که به یک خانم اعتماد کند. لطف آقای جلالی همیشه شامل حال من بوده است. ایشان  تحت فشار زیادی بودند که مثلا چرا یک خانم  را وارد این کار کرده اید و خیلی مسائل  دیگر. اما ایشان در تمام مراحل هم از من حمایت  می کردند و هم  مجبور بودند تمام  فشارها را تحمل  کنند. من  در آن زمان سن کمی داشتم و به الطبع ظرفیت کمتری برای تحمل این گونه مشکلات اما برایم خیلی مسرت بخش و انرژی زا بود که یک  فرد بزرگ از من حمایت می کردند. و این  برای من یک  موهبت بزرگ بود که آقای جلالی در مسیر زندگی ام قرار گرفتند. شاید هر کسی جای ایشان بود با خودش می گفت با وجود این همه مشکل ارزش ندارد از یک خانم  حمایت  کنم!

من همیشه  بدون اغراق می گویم که مدیون ایشان هستم و حتی در مقطعی  که تصمیم به خداحافظی گرفتم بازهم صحبت ها و دل گرمی های ایشان  بود که من را از این تصمیم منصرف کرد.

- علت  تصمیم شما برای خداحافظی و کناره گیری از دنیای فوتبال چه مساله ای بود؟

 

من به  این دلیل تصمیم  به خداحافظی گرفتم  که شرایط  خیلی سنگین بود. وقتی یک سال یا دو سال تحت فشار باشی شاید بتوانی تحمل کنی اما وقتی 4-5 سال تحت فشار باشی هر چقدر هم که عاشق آن کار باشی تحمل شرایط  سخت می شود. من هم وقتی دیدم ادامه ی کار به نوعی با تحقیر و کوچک شدن شخصیتم همراه است، دوام نیاوردم! تا اوایل  این فصل از فوتبال دور بودم. الان 2 هفته ی کاری  است که دوباره برگشته ام و دلیل آن هم صحبت ها و امیدواری های آقای جلالی بود که به  قول معروف باعث ادامه کارم شدند.

الان انرژی  و انگیزه ی بیشتری هم پیدا کرده ام و علت دیگر این بود که با خودم فکر می کردم شاید خیلی از خانم ها با توانایی من شرایطی را نداشته اند که به اینجا برسند. پس من باید بمانم تا شرایط  کمی تلطیف شود که خانم ها هم بتوانند در کنار آقایان در این زمینه  فعالیت سالمی داشته باشند.

- نظرتان راجع به مربیگری آقای جلالی چیست؟

من برای  تمامی مربی ها احترام قائلم. وقتی کار آنالیز می کردم برای اینکه  کار مربی ها را ببینم و یاد بگیرم سر تمرین ها می رفتم و شاهد تمرین خیلی از مربی ها مثل بوناچیچ - ویسی- کاظمی و...بودم. با چند مربی هم مذاکره داشتم.

بدون اغراق می گویم آقای جلالی مربی ای هستند که به شخصیت -سلامت- و خود فوتبال فکر می کنند و  بیشتر از آن چیزی که باید وقت می گذارند. تمام فکر و ذکرشان درگیر کاری  است که  به آن ایمان دارند. سعی می کنند دنبال کوچک ترین حاشیه ای نباشند. خیلی از مسائل را رعایت می کنند و به دنبال یک فوتبال پاک و سلامت هستند.

گذشته  از زمینه های کاری همیشه پیرو یک سری منش ها و روش هایی هستند که همه  را تحت تاثیر قرار می دهند.

معدود کسی مثل ایشان پیدا می شود که تا این حد به شخصیت خود بازیکن اهمیت دهد. ایشان به کوچک ترین موارد و مشکلات روحی و جسمی و تکنیکی بازیکنان اهمیت می دهند و وقت زیادی  را برای آنها صرف می کنند. برای ایشان خیلی مهم است که بازیکنان از تصمیمات و برنامه های ایشان باخبر باشند و در کل  احترام خیلی  زیادی برای همه  قائل هستند. برای هر کاری که انجام می دهند حتما دلیل محکمی  دارند.

من همیشه می گویم  بیش از آنچه  که من به آقای جلالی کمک  کرده باشم  ایشان به من کمک  کرده اند. امیدوارم  بتوانم  مثمر ثمر باشم و به ایشان  کمک کنم هرچند ناچیز و اندک. برای من باعث افتخار است که در کنار ایشان باشم.

- درکدام تیم ها فعالیت داشته اید؟

اول در استقلال اهواز در خدمت آقای جلالی  بودم. در یک مقطع  کوتاه به عنوان  سرمربی فوتبال  بانوان  در تیم  پاس همدان حضور داشتم اما به دلیل حواشی که وجود داشت آنجا نماندم چون آن حواشی بر روی  نوع  برخورد و اتفاقات  تاثیر گذاشته بود.

من با فولاد قرارداد رسمی ندارم و همکاری ام با آقای جلالی است.

از چند روز پیش وارد یک کار جدید شده ام. علی رغم میل  باطنی ام برای حضور در فوتبال بانوان (به علت اینکه  مشکلات  در فوتبال بانوان خیلی خیلی بیشتر از فوتبال  آقایان  است) با یک تیم جدید وارد مذاکرات شده ام که درصورت توافق با این تیم به عنوان سرمربی همکاری خواهم کرد.

- روند کاری شما درحال حاضر به چه صورتی است؟

ما بر طبق  وظایفی که آقای جلالی به ما می دهند و اطلاعاتی که می خواهند فعالیت می کنیم. روند کاری سابق آقای جلالی این بود که خصوصیات  فردی تک تک  بازیکنان تیمی که قرار بود با آن بازی داشته باشیم را تحلیل می کردیم. ویژگی هایی مثل خصوصیات  انفرادی  بازیکنان - سبک بازی - سیستم های حمله و دفاع - نقاط  ضعف و قوت تیم مقابل و.... که این ها مربوط به قبل بازی بود اما درحال حاضر بیشتر تمرکز بر روی تیم خودمان هست. این بستگی به اطلاعاتی دارد که هر مربی می خواهد. بعضی از مربی ها حساسیت خاصی نسبت  به یک  موضوع  دارند. من هم براساس دیدگاه آقای جلالی آنالیز می کنم.

- به طور حضوری برای فولاد بازیها را آنالیز می کنید؟

خیر بنده چون ساکن شاهین شهر هستم از طریق فکس آنالیزها را برای ایشان ارسال می کنم. هر وقت نیاز باشد به من اطلاع می دهند و من هم کار را انجام می دهم. در بعضی موارد اگر احتیاج به بحث بیشتری باشد یا نکته ی خاصی وجود داشته باشد تلفنی صحبت می کنیم.

اما از آنجایی که خودم خوزستانی هستم گاه به گاه که فرصتی دست بدهد و به خوزستان برویم به ملاقات  ایشان  می روم و انرژی 2 باره ای برای کارم می گیرم. چون اعتقاد دارم حتی دیدار با آقای جلالی هم انرژی بخش است.

- تا به حال برای آنالیز مسابقات به استادیوم رفته اید؟

خیلی  زیاد. اکثر اوقات از در می روم و زمانیکه اجازه ی ورود نمی دهند، از پنجره می روم!!(با خنده تلخی این را می گوید) خیلی  مشکلات عدیده ای در این راه وجود دارد و من همیشه حسرت این قضیه را می خورم که خیلی از همکاران من می توانند به راحتی در ورزشگاه حضور پیدا کنند و همراه تیم باشند و گاهی هم که نتوانند روی نیمکت ذخیره ها بنشینند در وی آی پی  ورزشگاه مستقر می شوند اما متاسفانه این شرایط  برای من وجود نداشته  است. اگر شرایطی هم بوده که حاضر شدم با حاشیه های زیادی همراه بوده است و البته در بازی های خاص دوستانه نه بازی های خیلی رسمی و مهم  این اتفاق صورت گرفته است. بازی هایی که در کمپ خود تیم ها برگزار می شده است. مثلا بازی سپاهان- ابومسلم   فجر- سپاهان و....

- در ورزشگاه آزادی چطور؟

نه اصلا ! 3-4  سال پیش خیلی برای این  قضیه  تلاش کردم. نامه ای هم نوشتم  که  آقای جلالی هم پایین آن تائیدیه ای نوشتند و امضا کردند. این نامه را به سه ارگان رسمی فرستادم. ریاست  محترم جمهور، رییس  سازمان تربیت بدنی و ریاست  محترم فدراسیون فوتبال که در آن ذکر کردم ادامه ی روند پیشرفت کاری من بستگی به حضور من در میادین  دارد اما هر چقدر پیگیری کردم به نتیجه ای نرسید. حتی چون  ساکن  تهران نبودم به شیوه ی تلفنی هم اقدام کردم اما متاسفانه جواب قاطعی نگرفتم.

- تا به حال سازمان ها و مراکز ورزشی از شما حمایت کرده اند؟

متاسفانه خیر. حتی در بعضی موارد  درخواست  من نتیجه ی عکس  داد و مشکل ساز شد. در مورد همان نامه هم این گونه  قضیه را توجیه  کردند که بنده  بخاطر خانم بودن امکان حضور در میادین  را ندارم. در مواردی هم  که شرایط خاصی پیش آمد و بنده حاضر شدم این حضور مقطعی هم حاشیه های زیادی را به همراه داشت. باز هم خدا را شاکرم که آقای جلالی تمام این فشارها را تحمل  کردند و من غیر ازحمایت های شخصی آقای جلالی و البته یاری خداوند پشتیبان دیگری نداشتم.

-به نظر شما برای ورود به امور ورزشی تفاوتی بین خانم ها و آقایان وجود دارد؟

خیر. من  تفاوتی احساس نمی کنم. این یک قضیه ی ثابت شده است که خانم ها در مواردی دید ظریف تری نسبت به آقایان دارند و این کمک  زیادی می کند که در مواردی حضور پیدا کرده و خیلی مفید باشند. درکشورهای دیگر مواردی  را داریم که حتی رئیس جمهور آن کشور خانم است. به نظر من حداقل در موارد فکری خانم ها تفاوتی ندارند. باید یک سری حساسیت ها و وسواس ها را کنار بگذاریم. هرچند که در کشور ما مسائل عرفی و شرعی و دینی وجود دارد و ما ملزم به رعایت آن هستیم و تا به حال هم رعایت کرده و می کنیم اما با ایجاد یک فضای مناسب خانم ها هم می توانند در کنار آقایان در این زمینه  فعالیت کنند همان طور که در خیلی از اداره ها و مراکز دولتی خانم ها هم حضور فعالی دارند.

- نظر شما راجع به حضور بانوان به عنوان تماشاگر در ورزشگاه ها چیست؟

اگر بخواهم حقیقت  را بگویم با شرایط فعلی امکان پذیر نیست اما وقتی تمهیداتی در نظر گرفته شود مثل اختصاص 2 یا 3  سکوی ویژه برای بانوان با مسیرهای ورود و خروج کاملا مجزا، سازمان دهی گارد و یگان های ویژه به راحتی می توانیم  شاهد حضور بانوان هم باشیم که مطمئنا جو کل ورزشگاه با حضور خانم ها و تحت تاثیر لطافت وجودی آن ها عوض می شود و فرهنگ  تماشاچی ها بالا می رود.

الان تماشاگران خیلی در شرایط  ایده آلی نیستند و ما مرتب شاهد انواع  جریمه مثل بازی بدون  تماشاگر و... هستیم.

مسئولین  می توانند  یک بار هم این  قضیه  یعنی حضور خانم ها را امتحان کنند. فقط  یک  کمی شجاعت می خواهد. البته  قطعا نیازمند وضع  قوانین  خاص- برنامه ریزی جامع  و دقیق-  است. من خیلی رویایی هم فکر نمی کنم  که از لیگ برتر شروع  کنند. از لیگ  دسته 1 یا 2 و در یک  شهر خاص. حتی بعد از آن یک تیم  تحقیقاتی این مساله  را مورد بررسی قرار دهند و تاثیرات آن را ببینند بعد آن را اجرا کنند.

- در حال حاضر به جز شما خانم دیگری هم کار آنالیز فوتبال انجام می دهد؟

من خیلی دوست  داشتم  شاهد حضور خانم ها باشم. در کلاس اخیر آقای جلالی یک سری از دوستان  خانم حضور داشتند. دوست داشتم  وارد این حیطه بشوند اما خوب هنوز کسی که هم علاقه  داشته  باشد و هم 100% مشکلات  این کار را بپذیرد وجود ندارد.

من اعتقاد دارم در این زمینه  مشکلات  زیادی برای خانم ها وجود  دارد اما خود ما باید کنار هم باشیم. جمع شویم و همدیگر را در این مسیر تنها نگذاریم چرا که خیلی از خانم ها از پتانسیل کافی برای حضور در این راه برخوردار هستند .و مشکلات موجود نباید باعث شود کنار بکشیم. امیدوارم  روزی  شرایط  خیلی خوبی مهیا بشود.

 

- در پایان اگر صحبت خاصی برای مخاطبان دارید لطفا بفرمایید...

 

مشکلات برای فعالیت بانوان در فوتبال زیاد است. واقعا بیش از حد انتظار! اما خیلی از شما تشکر می کنم. جای تقدیر دارد که گاهی دوستانی مثل شما از ما یاد می کنند و ما را تنها نمی گذارند. واقعا ممنونم، مسئولان که خیلی وقت ها صدای ما را نشنیدند شاید نوشتن این حرف ها بهانه ای برای شنیده شدن حرف های من باشد. من چشم داشتی از کسی ندارم. فقط می خواهم با فوتبال که عشقم است باشم و زندگی کنم.

در اینجا لازم می دانم از پدرم تشکر کنم که با وجود کسالت شان همیشه خواهان پیشرفت من بوده اند و کمکم  می کنند و البته از مادرم سپاسگزارم  که وقتی من در منزل نبودم فیلم بازی ها را برای من ضبط می کردند و زحمات فراوانی در راحت پیشرفتم کشیدند. همچنین از آقای عبدالله ویسی ممنونم که به من کمک کردند که وارد این حرفه شوم و در نهایت بازهم از آقای جلالی تشکر ویژه ای دارم که در تمام این سال ها همچون پدر پا به پای من آمدند و تمام مشکلات  را تحمل  کردند. بازهم از شما و تمام دوستانی که از من حمایت می کنند کمال تشکر و قدردانی را دارم.

 ریحـانه آشتیـانی