چوبه دار در انتظار زني که صاحبخانه را کشت

ديوان عالي کشور پس از ۲بار تجديدنظر سرانجام حکم قصاص زني را که در سال ۸۳ صاحبخانه اش را در مشهد به قتل رسانده است، تاييد کرد.

 به گزارش خراسان در آخرين روزهاي بهمن سال ۸۳ فردي با مراجعه به يکي از کلانتري هاي مشهد اعلام کرد، برادرش ۲ روز قبل منزل را ترک کرده و تاکنون بازنگشته است.

با اعلام اين شکايت و بازشدن پرونده ناپديد شدن اين مرد، تحقيقات از نزديکان وي آغاز شد. اعضاي خانواده فرد گمشده در جريان تحقيقات اظهار داشتند که به زني به نام «ش» و همسر موقت وي به نام «ع» مظنون هستند. اين زن ۵۵ساله آخرين کسي بوده که مرد گمشده را ديده است. با فراخواندن «ش» به اداره آگاهي، اين زن منکر هرگونه اطلاع از سرنوشت صاحبخانه اش شد و سپس با قرار کفالت به طور موقت آزاد شد. اين درحالي بود که نتايج بررسي هاي ماموران پليس نشان داد که اين زن در روز حادثه بيش از ۲۰بار با همسر موقت خود «ع» تماس داشته است.

نبش قبر حقيقت

در آخرين روز سال ۸۳ جسد سوخته مجهول الهويه اي در نزديکي شهرستان فريمان کشف شد که با توجه به شناسايي نشدن جسد دفن شد. در اين راستا به دستور قاضي عمليات نبش قبر و شناسايي جسد آغاز شد. ۸ماه پس از اين ماجرا و با انجام تحقيقات و معاينه هاي متفاوت و مطالعه روي دندان هاي متوفي سرانجام مشخص شد که جسد متعلق به مرد گمشده است.با آغاز دور جديد تحقيقات سرانجام «ع» در اداره آگاهي پرده از حقيقت ماجرا برداشت. اين مرد اظهار داشت که «ش» مرتکب قتل شده است و جسد را باهم به بيابان برده اند و پس از سوزاندن در يک سوله متروکه رها کرده اند. «ش» نيز در اعترافات خود گفت: مقتول به دليل خوردن مشروب حالت متعادلي نداشت و قصد آزار من را داشت و من به دليل اين که مي خواستم او را بيهوش کنم و تا صبح از آزارش درامان باشم مقداري ترياک در چاي وي حل کردم و به وي خوراندم. وي ادامه داد: مقتول در همان حال مرا دنبال کرد اما ناگهان در پارکينگ منزلم به زمين افتاد و ديگر بلند نشد.اين زن در ادامه اعترافات خود افزود: صبح با «ع» تماس گرفتم و گفتم به منزلم بيايد. هنگامي که «ع» رسيد به او گفتم که مقتول قصد آزار مرا داشت که به اين حالت درآمد. متهم درباره سوزاندن جسد نيز گفت: جنازه را با ماشين «ع» در بيابان خارج از شهر برديم و من يک ۴ليتري بنزين روي جسد ريختم و آن را آتش زدم. وي ادامه داد: روز بعد «ع» تماس گرفت و گفت جنازه اي که آتش زدي هنوز قابل تشخيص است به همين دليل دوباره به محل جنازه رفتيم و آن را در کيسه اي که از قبل تهيه کرده بودم گذاشتيم و به يک سوله در نزديکي فريمان منتقل کرديم. در آنجا من مقداري گازوئيل داخل کيسه ريختم و آتش زدم.

پرونده اين جنايت به شعبه سوم دادگاه کيفري استان خراسان رضوي ارسال شد که اين دادگاه پس از بررسي شواهد و اظهارات متهم، اين زن را به اتهام قتل عمد به قصاص نفس محکوم کرد و «ع» نيز به اتهام مخفي کردن جسد و ادله جرم به پرداخت جريمه محکوم شد.

 با توجه به درخواست تجديد نظر از سوي متهم، شعبه ۲۸ ديوان عالي کشور در فروردين سال ۸۶ با توجه به وجود دليلي که از موجبات نقص حکم بود، پرونده را براي اعاده دادرسي به شعبه ۷دادگاه کيفري خراسان رضوي ارجاع داد.جلسه محاکمه بعدي در شعبه ۷ دادگاه کيفري خراسان رضوي با حضور متهم و وکلاي طرفين برپا شد. در اين جلسه با توجه به اين که متهم در تمامي مراحل تحقيق و دادرسي منکر قتل عمد بود و هيچ گونه قصدي براي ارتکاب قتل نداشت و خوراندن ترياک به مقتول به انگيزه بيهوش کردن و نه کشتن وي صورت گرفته بود و اين که دليل ديگري براي انتساب قتل به متهم وجود نداشت، دادگاه اتهام قتل عمد را به دليل فقدان دلايل کافي محرز و مسلم ندانست و متهم را از اتهام قتل تبرئه کرد. قاضي و مستشاران وي، متهم را به دليل خوراندن ترياک به مقتول درحالي که مي دانست ترياک پس از خوردن مشروب وي را بيهوش مي کند، هرچند وي قصد کشتن مقتول را نداشت اما به دليل بي مبالاتي باعث مرگ يک نفرشد و پس از فوت صاحبخانه اش جسد را به بيابان برد و سوزاند، به پرداخت ديه و تحمل زندان محکوم کرد.اين حکم اين بار از سوي وکيل اولياي دم مورد اعتراض قرار گرفت.

با توجه به درخواست تجديدنظر از جانب وي پرونده به ديوان عالي کشور ارجاع شد که در آنجا نيز ضمن پذيرش اعتراض پرونده براي رسيدگي مجدد به شعبه ۵ دادگاه کيفري استان ارجاع شد.

ماجرا به روايت تنها شاهد پرونده

شعبه ۵ دادگاه کيفري جلسات متعددي را براي رسيدگي به اين پرونده برگزار کرد که در يکي از آنها از «ع» خواسته شد تا اطلاعات و مشاهداتش را نقل کند. وي در حضور قاضي اظهار داشت: «ش» در روز حادثه چندين بار با من تماس گرفت و خواست به منزلش بروم اما من مخالفت کردم و سرانجام به دليل اصرار فراوان وي، به منزلش رفتم. حدود ساعت ۹ شب بود که در را باز کردم و وارد منزل شدم. وي افزود: «ش» به من گفت که صاحبخانه اش به منزل وي آمده و قصد آزارش را داشته و «ش» او را کشته است. من باور نکردم اما وقتي جسد طناب پيچ را گوشه پارکينگ ديدم غش کردم و به زمين افتادم. پس از اين که «ش» چند بار به صورتم آب زد، به خود آمدم. وي با بيان اين که در مقابل عمل انجام شده قرار گرفته بود، ابراز داشت: به درخواست «ش» جسد را داخل خودرو گذاشتيم و به بيابان اطراف شهر برديم و درحالي که من دورتر ايستاده بودم متهم روي جسد بنزين ريخت و آن را به آتش کشيد. اين مرد با بيان اين که روز بعد به محل جسد رفتيم، افزود: از آنجا که جسد قابل شناسايي بود به دنبال «ش» رفتم و باهم دوباره به سمت جسد حرکت کرديم. در راه «ش» از فروشگاهي در بولوار مصلي يک گوني خريد. وي ادامه داد: وقتي به آنجا رسيديم. «ش» جسد را داخل کيسه کرد و آن را به سوله اي متروکه برديم. چون دست و پايم مي لرزيد، به من گفت پياده نشو و خودش گازوئيل داخل کيسه ريخت و آن را به آتش کشيد.

در اواخر ارديبهشت سال گذشته جلسه دادگاه اين پرونده در شعبه ۵ دادگاه کيفري خراسان رضوي تشکيل شد.

 متهم پس از تفهيم اتهام در آخرين دفاع گفت: من قاتل نيستم و حتي جرات کشتن يک مورچه را هم ندارم. من براي دفاع از ناموسم اين کار را کردم.اين زن در ادامه محاکمه گفت: اگر «ع» بگويد که من در تماس تلفني به وي گفته ام که مرحوم را کشته ام اتهام قتل را قبول مي کنم. در اين لحظه «ع» گفت: مطالب همان است که گفته ام و «ش» به من گفت مرحوم را چون مي خواست آزارم دهد کشتم. «ش» با شنيدن اين صحبت ها گفت: سروکار «ع» با خداست و من حرفي ندارم. جلسه دادگاه با صدور قرار بازداشت موقت «ش» خاتمه يافت. دادگاه در دادنامه اي که نيمه خرداد صادر کرد بيان داشت با توجه به باسوادبودن خانم «ش» و

اين که متهم به دليل گذراندن دوره هاي ابتدايي فوريت هاي پزشکي به وجود يا نبود علايم حياتي آشنا بوده و نيز اين که قرار بوده فرداي روز حادثه منزل مقتول را تخليه کند و همين امر مي توانست منشاء اختلافاتي باشد وهمچنين پذيرش اين نکته که عاقلانه نيست زني با اين شخصيت و اطلاعات به دليل اين که صاحبخانه در منزلش بيهوش شده است، جسد او را بسوزاند و با توجه به اين که متهم تنها هنگامي که همسر موقتش اعتراف کرد مجبور به بيان موضوع شد و حتي با بيان کردن ماجراي ترياک سعي داشت خود را بي گناه جلوه دهد اين شواهد نشان مي دهد که ارتکاب قتل عمدي بوده است.

 در پايان جلسه، دادگاه با توجه به تقاضاي اولياي دم، متهم را به اعدام با طناب محکوم کرد. اين بار نيز راي مورد اعتراض وکلاي متهم قرارگرفت و تقاضاي تجديدنظر خواهي آنان به ديوان عالي کشور ارسال شد که در آنجا حکم قصاص تاييد شد.