شكاف طبقاتی و آسيبهای اجتماعی
بايد فاصله ها و شكاف هاي طبقاتي و هدف ها و آرمانهاي مردم با واقعيات ،وسايل و امكاناتي كه در اختيار دارند منطبق شود تا شكاف ها كمتر شود. وجود شكاف ها باعث گرايش بيشتر به آسيب ها مي شود كه اين موضوع سرخوردگي و در نهايت خشونت را در پي خواهد داشت، به عبارتي ديگر مي توان گفت براي كاهش آسيب هاي اجتماعي در جامعه بايد ناهنجاري ها را تقليل داد.
ناسازگاري بين درآمد و خواسته هاي افراد
كمبود درآمد باعث بروز آسيب هاي اجتماعي نمي شود. آنچه باعث به وجود آمدن اين مشكلات است، شكاف بين تمنيات و اهداف افراد از يك طرف و وسايل وامكانات از طرف ديگر است، وقتي درآمد افراد با اهداف آنها سازگار نباشد و بضاعت مالي شهروندان پايين باشد، ميزان آسيبپذيري در جامعه با لا مي رود. خواسته هاي بالاتر از درآمد در جامعه باعث مي شود كه آسيب پذيري بيشتر شود.
آسيب هاي اجتماعي همگاني است
آسيب هاي اجتماعي مربوط به گروه خاصي در جامعه نيست، اين مشكل در بين تمام اقشار جامعه از كم درآمد ها تا يقه سفيد ها ديده مي شود، اما در اين ميان فقرا احساس تبعيض و بي عدالتي مي كنند و اين احساس باعث مي شود كه آسيب ها در ميان اين قشر نيز بروزپيدا كند.
اما نوع جرايم مرفهان به نسبت فقرا تفاوت دارد، اين افراد به دليل دسترسي به منابع قدرت و ثروت قانون را دور ميزنند و از پارتي بازي و امكانات استفاده مي كنند و تخلفات بزرگتر انجام مي دهند و كمتر به دام قانون مي افتند.
پايين آمدن سطح شادي و نشاط در جامعه
وقتي در جامعه شرايطي به وجود بيايد كه احساس سرخوردگي، ناشي از نا كامي هايي باشد كه مردم دارند باعث پايين آمدن سطح شادي و نشاط در جامعه مي شود و بستر براي گرايش به خشونت و انواع آسيب هاي اجتماعي فراهم مي شود. اگر جامعه نتواند راه هاي بهنجار براي ارضاي هيجان عمومي ايجاد كند افراد به سراغ نا هنجاري مي روند و زمانيكه شهروندان احساس كنند مسئولان نمي خواهند مردم شادي كنند، گرايش به آسيب ها به وجود مي آيد اما وقتي حساسيت به موضوعي كمتر شود گرايش مردم به آسيب هاي اجتماعي كمتر مي شود. اگر در جامعه حساسيت به وجود نيايد مردم در مسائل فرهنگي راه هاي عقلاني را انتخاب مي كنند .
دكتر علي انتظاري - مديرگروه جامعه شناسي دانشگاه علامه طباطبايي
منبع: تهران امروز
