داستان پتروس فداکار زیر سؤال رفت!
ظهر امروز سهشنبه ۲۳ اسفندماه دیدار پایان سال اهالی انتشارات سوره مهر با فعالان رسانهای حوزه کتاب برگزار شد که محمد حمزهزاده مدیرعامل سوره مهر، حیدر ایمنی مدیر روابط عمومی این انتشارات و دیگر دستاندرکاران آن حضور داشتند.
همچنین حبیب احمدزاده، نویسنده دفاع مقدسی نیز در میانه مراسم به جمع پیوست. وی در این مراسم گفت: ما مفهوم ارزشمندی به نام دفاع مقدس داریم که قدر آن را نمیدانیم؛ در حالی که همه جهان وقتی مفاهیم انسانی را که در این دفاع بود، میشنوند در برابر آن گاردشان باز میشود.
وی ادامه داد: حتی خاخامهای یهودی نیز در برابر این مفاهیم ابراز احترام میکنند. ما باید بیشتر به این ارزشها توجه کنیم و قدرشان را بدانیم.
به گزارش مهر این نویسنده درباره مسابقات کتابخوانی دفاع مقدس در زندانها نیز اشاره کرد: چند مسابقه کتابخوانی بر اساس کتابهای دفاع مقدسی در چند زندان زنان کشور برگزار شده است که متولی آنها هم فرهنگیترین زندانیان هستند. آنها آنقدر از این مسابقه استقبال کردهاند و تحتتاثیر آن قرار گرفتهاند که حالا دیگر زندانیان زندانبانان را نصیحت میکنند.
به گفته احمدزاده، اگر افرادی چون سیده زهرا حسینی راوی کتاب «دا» را داشتند به هر بهانهای او را مطرح میکردند.
وی همچنین به داستان پتروس فداکار انتقاد کرد و گفت: در کشور هلند کسی پتروس فداکار را نمیشناسد، ولی همه ما او را میشناسیم؛ چون از کتابهای دبستان درباره او آموختهایم؛ در حالی که درباره قهرمانهای خودمان هنوز به اندازه کافی کار نکردهایم. راستی چرا هیچوقت از خودمان نپرسیدیم چرا پتروس فداکار جای انگشتش یک چوب در سوراخ سد نگذاشت؟
در این مراسم همچنین فعالان رسانهای برخی نکاتی که برای بهبود روابط خبری سوره مهر با رسانهها تاثیرگذار است، مطرح کردند.
پتروس یک داستان جعلی و دروغی است که متاسفانه سالها در کتب ما بیان می شودآخه مگه میشه با انگشت آب سد رو نگه داشت؟!!؟
| 
اره داستان جعلی هست تو یه برنامه با کارشناس اون کشور صحبت کرد و گفت که همچین کسی وجود نداره ولی اونا از همین موضوع استفاده کردن و حتی مجسمه پتروس رو درست کردن...حالا ما اینجا .... 
خوب اگه چوب می ذاشت که نمی گفتند پطرس فداکار می گفتند: چوب فداکار!!!!نفس کار مهم بوده نه نحوه کار، آقای نویسنده!!!
| من با این داستان پترس از اول مشکل داشتمولی اینم مهمه چی میخوایین جایگزینش کنید؟
ما هم داستان آرش کمانگیر رو نمیدونیم و فقط اسمش برامون مونده
| آخه لب ساحل چوب کجا بوده؟ | بچه بوديم نمي دونستيم كه با اين داستان همه ما را سر كار گذاشتن آخه يك انگشت كوچك مي تواند مانع از خرابي سازه اي به آن عظمت شود طول اين انگشت مگه چند متر بود | آی کیو! اگه لب ساحل (!!!) چوب نیست، سد که حتما نیست!!! تابناک خوابی مثل اینکه این داستان دو سال پیش در اخبار سراسری با گزارش نجف زاده از پاریس زیر سئوال رفته. می تونه دلایل مختلفی داشته باشه :1- شب بود و پیدا کردن چوب سخت بود
2- هوا سرد بود و مردم همه چوبها را برای گرم گردن خود برده بودند
3-عقل پطروس به اندازه شما نبود
4-برای نجات شهر کوچکش با ثانیه ها معامله نکرد
ای بابا شاید اون دور و ور ها چوب نبوده ! به چه چیزهائی گیر میدید.چه اشکال داره شجاعت و فداکاری را در شکل های مختلف واز دیگر انسانها و ممالک دیگه بشناسیم؟ انوقت فداکار نمی شد فدا کاری یعنی از جان مایع گذاشتن وقتی از دیکران مایع بگذاری ان هم از یک چوب اینکه فدا کاری نمیشه این یعنی تفکر خلاق حالا چی شده که از پطرس فداکار انتقاد می شود پطروس دیگر کودک نیست او حالا پیرمردی شده که انگشت ندارد مهم فعل فداکاری است تازه تا اونجا که من یادمه این پطروس کوچولو اگه انگشتشو بیرون میاوردسوراخ بزرگتر میشدو آب سد بافشاربیشتر بیرون میزدو فاجعه بزرگتر بوجود میومد تواین هیرومیر باید دنبال چوب میگشت؟؟!! من هم میشه برایم این سوال مطرح بود که چرا پترس چیز دیگری برای بستن سوراخ انتخاب نکرد؟ یکی از جواب هایی که یافتم این بود که چون پترس بچه بوده است و بچه ها بیشتر کارهایشان بر اساس تقلید است حدس زدم که ممکن است پترس قبلا شخصی را دیده باشد که برای بستن سوراخ از انگشتش استفاده کرده باشد. مثلا ممکن است بشگه ای سوراخ شدده باشد و پدرش برای جلوگیری از هدر رفت محتویات درون آن انگشتش را درون آن فرو کرده باشد. فقط نمی دانم بر سر انگشت پترس چه آمد؟