جرقه پاياني تزارهاي روسيه

95 سال پيش در روز هشتم مارس 1917 ميلادي به مناسبت روز زن ، كارگران به طور مسالمت آميز در شهر پتروگراد (سنت پترزبورگ ) ، پايتخت روسيه تزاري راهپيمايي كردند.

مشكلات تامين مواد اوليه به دليل جنگ و نيز سرما موجب شد تا بخش اعظم كارگران كارخانه هاي پوتيلف ، بزرگترين مجتمع صنعتي شهر دست به اعتصاب زده و به صف راهپيمايان بپيوندند ،آنها درخواست نان ، صلح و جمهوري داشتند.

فريادهاي اعتراض بلند شدند و شعار «مرگ بر استبداد سلطنتي» در خيابانهاي پتروگراد طنين افكند.اين تظاهرات مسالمت آميز نشانه سر آغاز پايان براي تزار نيكلاي دوم بود.

تزار نيكلاي دوم غرق در دشواري هاي جنگ بزرگ (جنگ جهاني اول) بود كه از سه  سال پيش آغاز شده بود.در پايتخت روسيه ، تظاهرات به صورت روزمره درآمده و با گذشت روزها بر دامنه آنها افزوده مي شد.

در روز 11 مارس سال 1917 ميلادي ، نيروهاي ارتش در مقابل 200 هزار تظاهركننده در شهر پتروگراد صف كشيدند.افسران به سربازان دستور دادند «قلب را هدف بگيريد» ، و آن روز 40 نفر از تظاهركنندگان به قتل رسيدند.

اما در فرداي آن روز ، سربازان از اجراي دستور افسران سرپيچي كرده و به كارگران پيوستند و سوويت كارگران و سربازان پتروگراد (سنت پترزبورگ) را تشكيل دادند.نمايندگان سوسياليست مجلس دوما به پيروي از الكساندر كرنسكي وكيل محبوب به سوويت پتروگراد پيوستند.

در روز 15 مارس ، آنها دولت را به دست يك اشرافزاده آزادي خواه به نام پرنس لووف سپردند.

در شب آن روز ، تزار نيكلاي دوم از مقام خود استعفا داد.برادرش گراندوك ميخاييل علاقه اي نداشت جانشين او شود.اين نقطه پايان امپراتوري تزاري روسيه و سلسله رومانف ها بود.

به اين ترتيب ، در روز هشتم مارس سال 1917 ميلادي ، به مناسبت روز زن ، كارگران به طور مسالمت آميز در شهر سنت پترزبورگ راهپيمايي كردند.اما با پيوستن كارگران گرسنه و خسته از زورگويي مقامات تزاري ، اين تظاهرات گسترش يافت و فرياد جمهوري و شعار مرگ بر استبداد سلطنتي در پايتخت روسيه طنين افكند.

اين جرقه پاياني تزار نيكلاي دوم ، امپراتوري و سلسله رومانف ها در روسيه بود.براساس تقويم ژولين كه تا سال 1918 مبناي تاريخ روسيه بود اين تظاهرات در 28 ماه فوريه رخ داد و به همين مناسبت به انقلاب فوريه مشهور شد.