نسخه‌ای كه دولت برای ازدواج می‌پيچد!

مهديه تقوی راد
کد خبر: ۲۲۹۳۱۹
| |
2012 بازدید
لطفا يك فلش بك بزنيد و به چند سال قبل بازگرديد. ابتداي دهه 80 مراكزي در كشور به راه افتاد كه نام مراكز همسريابي را يدك مي‌كشيدند. اين مراكز قرار بود جايي براي آشنايي دختران و پسران و نهايتا ازدواج بين دو نفر باشند اما عملكرد نامناسب اين مراكز كه اكثرشان داراي مجوز نيز نبودند باعث شد تا ديدگاه خوبي نسبت به فعاليتشان در بين شهروندان وجود نداشته باشد. كارشناسان نيز با عملكرد مراكز همسريابي موافق نبودند چرا كه آشنايي‌هايي كه در اين مراكز صورت مي‌گرفت در اكثر مواقع به ازدواج منجر نمي‌شد و يا در صورت ازدواج، دوام چنداني نداشت.

بعد از گذشت نزديك به يك دهه از فعاليت اين مراكز غير قانوني كه به صورت رسمي هم در شبكه‌هاي مجازي و با ذكر شماره تلفن و آدرس تبليغ مي‌كردند، وزارت ورزش و جوانان به فكر قانوني كردن اين مراكز افتاد و طرح راه‌اندازي مراكز همسر يابي مجوز دار را ارائه كرد، طرحي كه هنوز اجرا نشده با مخالفت‌هاي بسياري روبه‌رو شده است. قرار است كه مراكز همسر يابي كه در چند سال گذشته كاركردشان به شدت كانون خانواده‌هاي ايراني را تهديد كرده و با ساختارهاي اجتماعي ما ناسازگارند، رنگ دولتي و رسمي به خود بگيرند.

سيد باقر پيشنمازي، معاون امور فرهنگی و تربیتی وزارت ورزش و جوانان چندي پيش از راه‌اندازي 200 مركز رسمي همسريابي در كشور با مجوز اين وزارتخانه خبر داده بود.

اما رسانه‌اي شدن اين تصميم، واكنشهاي متفاوتي را در جامعه در پي داشت.

مراكز همسر يابي كنترل نمي‌شوند

دكتر مجيد ابهري، آسيب‌شناس اجتماعي در خصوص فعاليت مراكز همسر يابي، مي‌گويد:‌ «بررسي‌ها نشان مي‌دهد كه فقط يك تا دو درصد موسسات همسر يابي مجوز قانوني دارند و تحت نظارت سازمان‌هاي مختلف فعاليت مي‌كنند، اما هيچ كنترل و نظارتي از سوي سازمان‌ها و نهادهاي مرتبط در مورد صلاحيت علمي و تخصصي افرادي كه به عنوان مجري در اينگونه موسسات فعال هستند، وجود ندارد.» به گفته وي: «برخي از اين موسسات با در اختيار داشتن يك يا دو اتاق، تشكيلاتي شبه اداري به راه انداخته‌اند و اطلاعات داوطلبان را در اختيار مراجعه كنندگان قرار مي‌دهند.»

مراكز همسريابي بايد تخصصي باشد

دكتر سيما فردوسي پور، روانشناس نيز مي‌گويد:‌ «‌راه‌اندازي اين مراكز بايد در سطح تخصصي باشد، در غير اين صورت مي‌تواند پيامدهاي بدي براي جامعه و خانواده به همراه داشته باشد.»

به عقيده وي‌: «مراجعه افراد سودجو و فرصت طلب به اين مراكز و انجام رفتارهاي نا بجا در اين مراكز مي‌تواند مشكلاتي را در جامعه به وجود بياورد.» اين روانشناس با اشاره به اين نكته كه مسئولاني كه اين طرح‌ها را ارائه مي‌دهند بايد براي ثبت‌نام در اين مراكز شرط بگذارند و يكي از اين شرط‌ها مي‌تواند مراجعه فرد به اين مراكز همراه با خانواده و حضور خانواده در همه مراحل از آشنايي تا ازدواج باشد.

وي با تاكيد به حضور خانواده به همراه جوانان در اين مراكز مي‌گويد:‌ «اگر خانواده در همه مراحل حضور داشته باشد مشكلي به وجود نمي‌آيد، در غير اين صورت خانم‌ها و دختراني كه در اين مراكز ثبت‌نام مي‌كنند دچار مشكلات متعددي مي‌شوند.»

حضور مشاوران و روانشناسان موضوع ديگري ‌است كه فردوسي پور به آن اشاره كرده و مي‌گويد:‌ «در اين مراكز بايد مشاوران و روانشناسان وجود داشته باشند كه از لحاظ علمي موضوع را بررسي كنند و ببينند دو نفري كه قرار است با هم ازدواج كنند صلاحيت ازدواج با هم را دارند يا نه؟»

وي در عين حال تصريح مي‌كند: «رسیدن به بلوغ دینی، فكری، اجتماعی و فرهنگی لازمه یك ازدواج مناسب و آگاهانه است،‌ انجام مدیریت مناسب در زندگی خانوادگی از طرف زن و مرد و قبول مسئولیت‌های زندگی از طرف آنها یكی از علائم بلوغ برای ازدواج است.»

به عقيده اين استاد دانشگاه: «زيباترين نوع ازدواج ازدواج‌هاي سنتي است اما در سال‌هاي اخير ازدواج‌هاي غير سنتي در جامعه رواج پيدا كرده و گاهي فرزندان بدون كسب اجازه از والدين اقدام به تشكيل خانواده مي‌كنند كه مطمئنا اين ازدواج‌ها خيلي زود به جدايي منجر مي‌شود.»

مخالفت خانواده‌ها با مراكز همسريابي

دكتر غلامرضا استيفا، آسيب‌شناس اجتماعي نيز ضمن مخالفت با ايجاد مراكز همسر يابي به تهران امروز مي‌گويد: «همسر گزيني از طريق مراكز همسر يابي بر خلاف سنت‌هاي خانواده ايراني است و مراكز همسر يابي نيز هيچ گاه در اين زمينه موفق عمل نكرده‌اند.

وي در عين حال تاكيد مي‌كند: «اين مراكز مي‌توانند براي خانم‌هاي مطلقه و بيوه كه در سنين ميانسالي هستند و يا مردان ميانسال كه دنبال شخص مناسبي براي ازدواج مي‌گردند مناسب باشند. اما براي پسران و دختران جوان محل مناسبي براي پيدا كردن همسر نيست.»

منبع: تهران امروز
اشتراک گذاری
گزارش خطا
وب گردی