دخالت وزارت ورزش به سود فوتبال نیست

به گزارش «تابناک»، بحثی که می‌خواهیم مطرح کنیم، به جار و جنجال‌ها و پیش داوری‌هایی برمی‌گردد که از مدت‌ها پیش آغاز شده و هر روز که می‌گذرد، داغتر می‌شود و البته این هم از ویژگی‌های رشته ورزشی فوتبال است که این گونه کانون توجه قرار می‌گیرد، وگرنه انتخابات بسیاری در رشته‌های گوناگون برگزار شده و می‌شود، ولی رسانه‌ها خیلی همت کنند، در حد همان خبر انتخاب رؤسای آن فدراسیون‌ها اقدام می‌کنند؛ اما ببینید درباره فدراسیون فوتبال این همه سر و صدا از چه هنگام آغاز شده و تا چه هنگام ادامه خواهد داشت.

در حالی که در همین انتخابات اخیر دوومیدانی، شاهد یکی از جنجالی‌ترین انتخابات بودیم و آن قدر پر حاشیه این مجمع برگزار شد که اگر رسانه‌ها خبردار می‌شدند، کلی سوژه تا مدت‌ها دستگیرشان شده بود.

برمی‌گردیم به فوتبال و پرسش‌هایی که در اذهان عمومی و رسانه‌ها پیرامون نفرات نام‌نویسی کرده و نفرات مورد تأیید و حمایت دستگاه‌های دولتی برقرار است.

نخست اینکه گویا، یک جنگ تمام عیار داخلی بین اداره کنندگان کنونی فدراسیون در گرفته؛ به این گونه که دو گروه عمده در درون فدراسیون در برابر هم صف‌آرایی کرده‌اند و هر یک به فکر از میدان به در کردن دیگری است.

یکی از گروه‌ها در دقیقه نود محوریت خود را تغییر داد و به یکباره نام عزیز محمدی را به عنوان نامزد ریاست معرفی کرد، در حالی که تا پیش از این، حکایت دیگر و قرار بود یک نفر دیگر کاندیدای ریاست شود و عزیز محمدی هم در جبهه همان نفر به عنوان نایب رییس باقی بماند، ولی از آنجا که این گروه احساس کردند، ممکن است نفر مورد نظر، خیلی مورد تأیید و وثوق جامعه فوتبال و دستگاه ورزش نباشد، تغییر مسیر دادند و عزیز محمدی را به عنوان نامزد ریاست معرفی کردند.

گروه دوم که محوریت آنها همچنان علی کفاشیان است، سفت و محکم ایستاده و براین باورند که اگر انتخابات عادلانه باشد، حتما آنها رأی خواهند آورد.

ناگفته نماند که درباره عملکرد هر دو گروه، نیازی به بیان کارکرد آنها نیست، چرا که کارنامه چهار سال اخیر فوتبال ایران که دستپخت نفرات هر دو گروه است، بیانگر همه واقعیت‌های فوتبال ماست.

اما از طرفی با ورود افرادی چون محمدحسین قریب که پس از سال‌ها دوری از فوتبال به یکباره در روزهای پایانی به این چرخه افزوده شد، داستان تغییر کرد و اکنون گمانه‌زنی‌ها، حکایت از تأیید و حمایت وزارت ورزش از مدیرعامل (موفق) اسبق استقلال دارد.

قریب که دیروز فرم نام‌نویسی را گرفت، اساسا از آن دست مدیرانی است که جار و جنجال نمی‌کند و در نهایت آرامش، کارش را انجام می‌دهد و این را در دوره مدیرعاملی‌اش بر استقلال به اثبات رساند.

اکنون نیز در حالی که گفته می‌شود، وی با چراغ سبز وزارت ورزش، وارد چرخه انتخابات شده با همان وقار و متانت آمده و در آینده هم کمتر از او موضع‌گیری یا جار و جنجال خواهیم دید.

اکنون می‌رسیم به اینجا که آیا اگر هم وزارت ورزش بخواهد از کاندیدایی حمایت کند، خوب است یا نه و موضوع بعدی، بحث دخالت وزارت ورزش است که حالا اینطرفی‌ها یعنی گروه حاکم بر فدراسیون فوتبال، نگران آن هستند و چه بسا در روزهای آینده، پای فیفا را هم به فوتبال ایران باز کنند که با توجه به اساسنامه فدراسیون فوتبال، فیفا دیگر دخالتی نمی‌تواند بکند و تنها احتمالا ناظری برای نظارت بر حسن انجام انتخابات خواهد فرستاد.

این گزارش می‌افزاید، مجمع فدراسیون فوتبال 74 عضو دارد که شامل رؤسای هیأت‌های استان‌ها، داوران، مربیان، بازیکنان، اتحادیه باشگاه‌ها و نمایندگان وزارتخانه‌های دولتی اعضای آن هستند و اکنون این پرسش مطرح می‌شود که آیا ممکن است وزارت ورزش همه این اعضا را بتواند مجاب کند که به فلان شخص رأی بدهند؟!

مورد بعدی اینکه بر فرض که چنین شود و به نوعی از یکایک اعضای مجمع بخواهند به فلان شخص رأی بدهید؛ اینجا می‌پرسیم که پس استقلال، عمل هر یک از اعضای مجمع به کجا می‌رود؟
تصور کنیم، هر یک از من و شما نماینده طیفی از گروه‌ها و اعضای مجمع انتخابات فدراسیون فوتبال هستیم. ما تشخیص می‌دهیم که کدام مدیر به درد فوتبال می‌خورد و بی‌گمان، اگر هم دستوری از مافوق صادر شود، باز هم اگر واقعا استقلال رأی داشته باشیم، همانی را بر می‌گزینیم که به گمان ما شایسته ترین است.

پس اگر فردا در انتخابات پانزدهم اسفند، نام نفری از صندوق درآمد که به زعم اعضای مجمع و کارشناسان شایستگی این مهم را ندارد، آنگاه شک نکنیم که ایراد از وزارت ورزش نیست و ایراد از خود اعضای مجمع خواهد بود.

اگر هم احساس می‌کنند، اعضای مجمع که در میان نام‌نویسی کننده‌ها فرد شایسته‌ای که بتواند این کشتی به گل نشسته را به حرکت درآورد، نیست، همین امروز شجاعت داشته باشند و بیایند اذعان کنند، نه اینکه فردای انتخابات بگویند ما چاره نداشتیم، چون از بین این دو نفر یا سه نفر، باید انتخاب بین بد و بدتر انجام می‌دادیم!

نکته پایانی اینکه با توجه به دولتی بودن 99 درصد فوتبال باشگاهی و ملی ما این حق طبیعی دولت و وزارت ورزش و جوانان است که فردی را در رأس امور فوتبال معرفی کند که مورد وثوق آنها باشد و دولت بتواند از طریق وی، چرخ فوتبال را به حرکت درآورد و به بهترین شکل ممکن هم از این تشکیلات حمایت کند.

از طرفی هماهنگی بین فدراسیون فوتبال و دستگاه ورزش، از جمله دغدغه‌های چهار سال گذشته فوتبال و ارکان ورزش بود؛ پس همان بهتر که فرد شایسته‌ای که مورد وثوق وزارت ورزش هم هست، به عنوان رییس فدراسیون در انتخابات پانزدهم اسفند ماه معرفی و برگزیده شود.