تربیت بدنی تهران شیر بی یال و سر و اشکم
مدیرکل تربیت بدنی استان تهران با تحکم می گوید آمده است تا ورزش تهران را متحول کند اما در ادامه، بارها ، خواسته و ناخواسته به این موضوع اشاره می کند که اختیار ورزشگاه های پایتخت در دست او نیست و بی ورزشگاه چطور می توان از دگرگونی در عرصه ورزش سخن گفت، سوالی است که او باید پاسخ آن را بدهد.
به گزارش مهر، علیرضا مددی اصلی ترین برنامه پیش روی تربیت بدنی استان تهران را برگزاری موفق دومین دوره بازی های همبستگی کشورهای اسلامی عنوان می کند و بر این باور است که زمان لازم برای اجرای موفق طرح ها را در اختیار دارد. او به جای تقی زاده بازنشسته بر این مسند نشسته تا به ورزش تهران جانی بخشد با این حال بخش اعظم توجه او به بازی های فوق معطوف می شود و کمتر زمانی در اختیارش باقی می ماند تا ورزش گسترده استان تهران را زیر ذره بین بگیرد. مخصوصا برای کسی که سابقه ورزشی در پیشینه کاری او به چشم نمی خورد.
"مددی" دارای مدرک تحصیلی فوق لیسانس روابط بین الملل و کارشناس صنایع مهمات سازی وزارت دفاع ، کارشناس معاونت بین الملل وزارت صنایع و معادن ، کارشناس ارتباطات مردمی دفتر رئیس جمهور، رئیس هیئت تخلفات اداری وزارت تعاون ، مشاور وزیر و مدیر کل حوزه وزارتی وزارت تعاون ، مشاور مدیرعامل شرکت سرمایه گذاری خانه سازی ایران ، مدیر عامل و عضو هیئت مدیره شرکت مهندسی خدمات ایران خودرو (ایساکو) و مدیر بازرسی ویژه داخلی گروه صنعتی ایران خودرو.
اینکه کسی سابقه ورزشی نداشته باشد دال بر این نیست که در این عرصه موفق نباشد کما اینکه عکس این قضیه هم صادق است. حبیب کاشانی سال گذشته بدون سابقه ورزشی تیم فوتبال پرسپولیس را به عنوان قهرمانی رساند در حالی که محمدحسن انصاری فرد با انبوهی از افتخارات ورزشی موفق به انجام این کار نشد.
اما در این مواقع باید به امکانات پیرامون مدیر هم نظر افکند. مددی در گفتگو با مهر به صراحت اعلام کرد که ورزشگاه های اصلی شهر در اختیار او نیستند و چطور می توان بی ابزار به کاری بس بزرگ دست زد؟ آیا همتایان او در دیگر ممالک آسیایی (پا را از آسیا فراتر نمی گذاریم)، سبقه ورزشی شان این همه اندک است و دیگر اینکه از حیث امکانات این همه در تنگنا هستند؟
تربیت بدنی تعاملات گسترده ای با شرکت تجهیز و دیگر شرکت های تابعه دارد و انتخاب کسی که دیدگاه ورزشی آنچنانی نداشته باشد، برگ برنده ای است برای مسئولان سازمان چرا که آنها را تحت فشار قرار نمی دهد. حال آنکه یک مدیر باسابقه ورزشی، برای پیشبرد اهداف خود اماکن ورزشی می خواهد و آزادی عملی که منجر به عملی شدن طرح هایش شود. مددی تا پیش از این در عرصه ورزش حضور نداشته و از این پس نیز کار چندانی برای پرمخاطب ترین استان ایران انجام نخواهد داد چون ابزاری در اختیار ندارد.
تربیت بدنی یکی از پرجمعیت ترین استان های جهان، نیاز به امکانات گسترده، یک مدیر دنیا دیده، امکانات عالی و البته برنامه ریزی بلندمدت دارد. وضعیت ورزش کشور ما به مردی می ماند که نزد خالکوب رفت و گفت بر روی بازویش شیر خالکوبی کند اما برای اینکه درد کمتری تحمل کند، گفت شیر او ، یال و سر و اشکم نداشته باشد. ورزش تهران نیز چون شیری است چنین:
« شیر بی یال و سر و اشکم که دید اینچنین شیری خدا کی آفرید »
