«نگاه شما»: و شمالی که همین نزدیکی است

تعطیلات که می‌رسد برخی تهرانی‌ها گویا شرطی می‌شوند. ماشین روشن که می‌شود پس از طی چند باره مسیر، خود به خود راه می‌پیمایند، ماشین خود به خود راه را می‌پیماید چرا که گویا برخی تهرانی‌ها راهی جز شمال را نمی‌دانند و تمامی تعطیلات مملو می‌شود از خودروهایی که عزم شمال کرده‌اند. از مسافران مانده در ترافیک می‌توان پرسید چرا شمال؟ می‌گویند: نزدیکی، شاید هم دریا.

شاید این مسافران نزدیک طلب را پیشنهادی بتوان داد. یک بار به جای شمال، راه شرق را در پیش گیرید و 4 یا 5 ساعت راه را بر خود هموار کنید تا شهری را ببینیدکه نشانی از شمال دارد و نشانی از جنوب. اگرچه دریا ندارد طبیعتش برای بسیاری کنار دریا بودن را تداعی می‌کند. خودشان سرزمین 72 اقلیم می‌خوانندش، در نگاه اول شاید باور نکرد اغراق را، چه شاید گفت هیچ کس بد خود نخواهد گفت.

با چند کیلومتری سفر اما می‌توان مفهوم این 72 اقلیم را فهمید. زمانی که در عرض چند دقیقه می‌توانی از گرمای کویری به سرمای زمستانی پناه بری. باور کنید در شهری که همین نزدیکی است، تمامی 72 اقلیم را می‌توان یک جا دید. آری به شاهرود بروید و لمس کنید از نزدیک تا باورش برایتان راحت تر باشد.

آبشار مجن
همه گردشگری شاهرود در جنگل ابر و ابرهایش خلاصه می‌شود، اما پیشنهاد دیگری را می‌توان آبشار مجن دانست. تصور یخ زدن در گرمای تابستان برای تهرانی‌ها شاید سخت باشد اما لحظه‌ای را می‌توان تصور کرد که سرما توان عکسبرداری از دوربین‌ها را نیز سلب می‌کند. برای دیدن آبشار مجن اما باید کمی رانندگی در جاده خاکی را تحمل کرد. پس از خروج از شاهرود به بسطام از یک فرعی وارد جاده مجن می‌شوید و پس از طی سی و چند کیلومتر جاده آسفالته به یک جاده خاکی می‌رسید. جاده‌ای که زراعت در آن پایدار است و بوی محصولات کشاورزی مشامتان را نوازش می‌دهد.

آب‌های روان هوس ایستادن و خوردن چای و یا هندوانه‌ای را در دلتان زنده می‌کند اما در این جا چندان نمی‌توان نشانی از قهوه خانه یا یک پذیرایی یافت. در میانه راه اما قهوه خانه‌ای تازه به هوستان پاسخ می‌گوید. صرف چای که در ظروف خاص درست می‌شود آن هم در جام‌های خاص نکته متفاوت این قهوه خانه است. محلی‌ها در میانه راه به شما خبر می‌دهند که ممکن است آبشار بسته باشد اما بسته بودن عجیب می‌نماید مگر می‌توان آبشار را نیز بست؟ پس از طی چند کیلومتر جاده خاکی می‌توان به جایی رسید که ورودی آبشار است. محلی که ماشین‌های سنگین مشغول فعالیت برای ایجاد سدی جدید هستند و مسافران در روزهای معمولی می‌توانند وارد مسیر آبشار شوند.

نزدیک آبشار که می‌شوی صدای جیغی می‌شنوی گویا مسافران تازه رسیده آبشار نمی‌توانند شوق خود را از دیدن عظمت آن پنهان کنند. آبشاری که توسط دو کوه تخت مهار شده است. گردشگران بی خیال تمیزی لباس‌های خود می‌شوند تا سردی آب را حس کنند. سرما اما چنان است که می‌تواند توان حرکت را سلب کند. پس از تحمل سرما می‌توان به نقطه اصلی آبشار رسید. نقطه‌ای که تمامی گردشگران بی اختیار فریاد سر می‌دهند.

ارتفاع و مسیر آبشار به گونه‌ای است که احساس می‌کنی آب‌ها پودر شده و ذره‌هایی از آن به سمتت حرکت می‌کند. سرما به گونه‌ای است که نه تنها می‌تواند بدن آدمیان را بی حس کند بلکه دوربین عکاسی نیز قفل می‌شود و توان ثبت این لحظه‌ها را ندارد. جذابیت آبشار به گونه‌ای است که کسی تمایل به ترک محل ندارد اما چه می‌توان کرد که بدن انسان را توانی محدود است.

در بیرون آبشار گردشگران می‌ایستند و تمایلی به ترک آبشار ندارند. کمی آن طرف تر مناظری است که خاطر را می‌آزارد. گویا دست دشمنان طبیعت به این جا هم کشیده شده است و ظروف پلاستیکی و زباله‌های ریخته شده بر زمین در این جا نیز کمی باب شده است. آبشار مجن برای کوهنوردان نیز گویا جذابیتی خاص دارد. راهنمای محلی توضیح می‌دهد که برخی کوهنوردان به این جا می‌آیند و از این جا مسیر خود را به دامغان ادامه می‌دهند. محلی‌ها توضیح می‌دهند که نام این آبشار تنگه داستان است به گفته آنان این تنگه در اثر زلزله‌ای که در سال‌های بسیار دور رخ داده ایجاد شده و رودخانه منتهی به آبشار از این تنگه می‌گذرد. طول تنگه در حدود دو کیلومتر و عرض تقریبی پنج متر است که کف تنگه به طور کامل با آب رودخانه اشغال شده است. در مسیر رودخانه آبشارهایی با ارتفاع 5 تا 10 متر دیده می‌شود. در این راه رفت اشتیاق دیدن آبشار مجالی برای دیدن شهر مجن بر جای نگذاشته است.

ماسوله کویر
در راه بازگشت می‌توان گشتی نیز در شهر زد. شهری که نشانی دارد از ماسوله و کندوان. آن را ماسوله کویر می‌نامند. به مدد آسفالت می‌توان سربالایی را با ماشین رفت و در نقطه‌ای ایستاد و به مانند بام شهر همه جا را دید. بخش‌هایی از شهر بافت قدیمی خود را همچنان حفظ کرده است. بافت قدیمی این شهر که بر بلندای کوهی قرار گرفته مانند روستای ماسوله گیلان به گونه‌ای ساخته شده که بام هر خانه حیاط خانه فوقانی است. این شهر از شمال و شمال غرب به استان گلستان و از جنوب شرق به شهرستان شاهرود محدود می‌شود.

بزرگترها و ریش سفیدان شهر نام مجن را برگرفته از جنت می‌دانند و این نامگذاری به دلیل وجود درختان سر به فلک کشیده بوده به گونه‌ای که نور خورشید به علت انبوه درختان به زمین نمی‌رسیده است. از نظر قدمت تاریخی وجود آثار و قلعه‌هایی در اطراف شهر و سفالینه‌هایی که در تپه‌های اطراف باقی مانده است و نیز وجود دو درخت کهنسال اورس که در منطقه به نام "سرو" مشهور است، نشانگر این است که از زمان جاری شدن چشمه‌های آب، زندگی نیز حضور خود را در این منطقه خوش آب و هوا آغاز کرده است. کوچه‌های تنگ و پر پیچ و خم و شیب دار آن با شیوه ساخت منازل مسکونی چشم انداز بافت را زیبا تر کرده‌اند. در این شهر که در دامنه جنوبی رشته کوه البرز آرمیده است، می‌توان چهار فصل را به خوبی احساس کرد. با آمدن فصل بهار و رویش انواع گل‌های وحشی، سبزی‌های صحرایی و گونه‌های دارویی نوروز طبیعت را نوید می‌دهند. موقعیت اقیمی خاص منطقه شرایط را برای رشد گونه‌های مختلف گیاهی از قبیل شنگی‌های صحرایی، پونه، سرشو، ریواس، کما، گون و زرشک فراهم کرده است.

زیرساخت‌های گردشگری
در طول رانندگی جاده خاکی در مسیر بازگشت از آبشار برای گردشگری که از تهران این راه را بر خود هموار کرده است این سئوال پیش می‌آید که چرا جاده خاکی؟ آبشاری به این زیبایی چرا نباید جاده آسفالته‌ای برای گردشگران داشته باشد؟ آنانی که تخریب طبیعت توسط گردشگران غیر مسئول خاطرشان را می‌آزارد اما گویا خاکی بودن این جاده را غنیمت می‌دانند تا این سد، لختی از دست گردشگران غیر مسئول در امان بماند. حصارهایی که به واسطه احداث سد ایجاد شده نیز این امیدواری را از برای آنان فراهم کرده است که بتوان در آینده نیز ورود و خروج گردشگران را مدیریت کرد تا این آبشار به وضعیت دیگر نقاط طبیعی دچار نشود. سایه جنگل ابر نیز گویا همچنان بر سر دیگر نقاط طبیعی شاهرود سنگینی می‌کند و بسیاری از گردشگران اطلاعی از این جاذبه طبیعی ندارند و شاید بسیاری به صورت اتفاقی از در حین سفر به شاهرود نشانی از این آبشار می‌یابند.

زیرساخت‌های گردشگری در مسیر این جاده نیز گویا هنوز زمان بسیاری را می‌طلبد چرا که بخش خصوصی محلی تازه سرمایه گذاری در گردشگری این آبشار را برای خود مناسب یافته است. به هر تقدید برای گردشگران تهرانی که کمتر اجازه تجربه مسیرهای جدید جز شمال را به خود می‌دهند آبشار و شهر مجن می‌تواند نقطه‌ای جدید باشد. هر چند این منطقه به مانند نقاط شمالی هنوز تجربه پذیرش و پذیرایی گردشگران در حجم انبوه را ندارد. اما نزدیکی به شاهرود می‌تواند جایگزینی برای گردشگرانی باشد که هنوز به زیر ساخت‌های گردشگری و مراکز اقامتی این شهر مطمئن نیستند.

نویسنده: محرابی

عکاس و فرستنده: علیرضا اسلام پناه

«تابناک» مطالب اختصاصی و گردآوری شده توسط خوانندگان محترم را در قالب جدیدی با عنوان « نگاه شما» منتشر خواهد کرد.

مخاطبان محترم می توانند مطالب دلخواه خود را در موضوعات مختلف، به آدرس negaheshoma@tabnak.ir ارسال نمایند.

مخاطبان محترم برای ارسال مطالب خود باید چند نکته  را در نظر داشته باشند:

1. این قالب جدید برای ارائه و معرفی «نگاه بییندگان به تمام موضوعات» می باشد.

2.مطالب اختصاصی یا گردآوری شده می تواند در قالب: ایده ، فیلم، عکس، گزارش تحلیلی، گزارش خبری، کاریکاتور و... باشد.

3. مطالب ارسال شده حتی الامکان با ذکر نام و نام خانوادگی فرستنده باشد.

4. موارد ارسالی مغایرتی با اصول اخلاقی و قوانین جاری نداشته باشد.

5. مطالب ارسالی به زبان و فونت فارسی باشد.

6.مطالب ارسال شده حتی الامکان حاوی اطلاعات دقیق باشد.

مشخصات فنی

1. از ارسال تصاویر در متن فایلهای word خودداری شود.

2. حجم فایل تصویری ارسالی( به صورت gif یا jpg ) بیشتر از 5 مگابایت نباشد.

3. حداکثر حجم فایل صوتی یا ویدیو پنجاه مگابایت باشد. (نوع فایل: wmv,  flv, wav, mp3, wma)