«نگاه شما»: مالیات و التهاب در بازار
سید محمد رضا مظفری در مطلب ارسالی برای «نگاه شما» نوشته است:
این روزها وضعیت اقتصادی مردم به هم ریخته است و همه به دنبال ایراد کار می گردند. بیشترین ایراد را بر دستوری بودن نرخ سود بانکی می گیرند و شاهد آن را کاهش قیمت طلا و ارز بعد از ابلاغ مصوبه ریاست محترم جمهور در نرخ جدید ارز می دانند. این درست است که کاهش سود بانکی سبب سرگردان شدن سرمایه های مردم شد ولی باید دید که هدف دولت محترم بر کاهش سود بانکی چه بود و چرا به این هدف نرسید.
چنانکه می دانیم سود بانکی در کشورهای صنعتی بسیار کم و نزدیک به صفر است و در بعضی از بانکها حتی منفی است . یعنی شما برای نگهداری پول خود به بانک هزینه پرداخت کنید. این امر غریب به نظر می رسد ولی ما هم برای حسابهای جاری هزینه به بانک پرداخت می کنیم. دلیل منفی بودن سود یا به عبارت دیگر پرداخت هزینه برای نگهداری پول در بعضی از بانکها به دلیل اعتبار و تضمین باز پرداخت اصل پول سپرده گزار در مواقع بحران است.
می دانیم دلیل کم بودن سود در بانکهای کشورهای صنعتی این است که مردم به سمت هزینه کردن و سرمایه گذاری حرکت کنند. بقای اقتصاد سرمایه داری در رقابت آزاد و گردش سرمایه است که این گردش سرمایه به صورت تولید- مصرف است . بنابراین سعی می شود که با تمهیداتی مردم سرمایه خود را مصرف ( هزینه ) نمایند و سرمایه داران سرمایه خودرا در تولید و شاخه های وابسته به آن به کار اندازند.
هدف دولت محترم نیز همین بود که مردم به سرمایه گذاری در تولید تشویق شوند . اگر نرخ سود بانکی 20 درصد باشد و شما بخواهید طرح کسب و کار برای یک امر تولیدی بنویسید می بینید که هزینه سرمایه ( در اینجا سود بانکی ) از سود شما بسیار فراتر می رود. این امر در کشاورزی و صنایع سنگین خودرا کاملا نشان می دهد. یک مثال عددی را در نظر بگیرید. فرض کنید شما یک کشاورز با زمینی به مساحت یک هکتار هستید . زمین کشاورزی دیگر کمتر از 20000 تومان در متر مربع پیدا نمی شود.
پس قیمت زمین 200 میلیون تومان است. فرض کنید که شما می توانید در سال 40 تن محصولی را که میدان داران از شما 1000 تومان می خرند تولید کنید . (این اعداد خیلی آرمانی است . هم 40 تن خیلی زیاد است و هم قیمت خرید خیلی کمتر از این عدد است!). با این فرض درآمد سالانه شما 40 میلیون تومان است. یک هکتار باغ حداقل 4 نفر نگهبان و کارگر می خواهد که هزینه این 4 نفر با در نظر گرفتن بیمه کمتر از 15 میلیون تومان در سال نیست. اگر هزینه های آب و برق مالیات ارزش افزوده را هم درنظر نگیریم ،سود سالانه 25 میلیون تومان می شود . اگر شما زمین را بفروشید و 200 میلیون تومان را در بانک با بهره 20 درصد بگذارید سالانه 40 میلیون تومان سود می گیرید یعنی 15 میلیون تومان بیش از حالت اول. یعنی شما با این همه دردسر ،از یک نفر که درخانه نشسته و ماهی یک بار به بانک می رود که سود خود را بگیرد سود کمتری به دست می آورید . تازه این در صورتی است که محصولتان یخ نزند یا خشک سالی نشود.
البته انسانهای عاشق تولید وجود دارند که حاضر شوند 200 میلیون تومان خود را در کشاورزی به کار اندازند ولی بسیار کم هستند.
در صنعت هم می توان مثال هایی را زد.
پس روشن است که سود زیاد سپرده ها جلوی رشد سرمایه گذاری تولیدی را می گیرد .
دولت محترم بر اساس این قانون بدیهی اقتصادی نرخ سود سپرده ها را کاهش داد ولی نتیجه چیز دیگری شد. سرمایه ها به جای تولید به سمت خرید و فروش ارز و طلا و هر چیز دیگر رفت. چرا ؟
چرا این مدل در آمریکا یا آلمان جواب می دهد ولی اینجا نه؟
دلیل آن وجود سیستم مالیاتی قوی در آن کشورها است.سیستمی که آنقدر قوی است که می تواند آل کاپون سرکرده مافیا دهه 30 آمریکا را که پلیس نمی توانست شواهدی بر جنایاتش پیدا کند محکوم به 26 سال زندان برای تخلف مالیاتی کرد .
حتما این را می دانید که تمام مردم مثلا در آلمان، آخر سال مالی باید لیست هزینه ها و درآمدهای خود را به دولت اعلام کنند وبر اساس آن بر مانده درآمد مالیاتهای کلان گرفته می شود. این امر سبب می شود که مردم به سمت هزینه کردن بروند و هزینه کردن یعنی نیاز به تولید بیشتر. از طرف دیگر شرکتهای تولیدی ( یا خدماتی ) برای فرار از مالیات مجبور به هزینه کردن به صورت سرمایه گذاری و گسترش تولید می شوند.
حتما این را هم می دانید که مردم آنجا نمی توانند مبالغ کلان را به صورت نقد جابجا کنند و حتما می خواهند که مبدا پول مشخص باشد زیرا اگر این کار را نکنند به صورت پول سیاه شناسایی شده و عواقب سنگینی را برای آنان خواهد داشت .
متاسفانه این مکانیزم در کشور ما وجود ندارد وبه راحتی از مالیات می گریزیم و به همین دلیل ساده مدل یاد شده جواب نداد. اگر مردم مجبور می شدند که در هر خرید و فروش سکه مالیات پرداخت کنند و یا اگر مجبور می شدند که بر سود خود مالیات سنگین بپردازند این اتفاقات نمی افتاد.
پس ببینیم چه کسانی مقصر هستند، اول یک سوزن به خودمان ، ما مردم مقصر هستیم که با احساس کوچکترین بحران به بازار می ریزیم و هرچه به دستمان می رسد می خریم ، به تقاضای ریاست جمهور محترم که از ما می خواهند که چند ماه به یارانه خود دست نزنیم اهمیتی نمی دهیم.
مجلس محترم مقصر است زیرا قوانینی برای استقرار نظام مالیاتی ایجاد نمی کند و اگر هست اجرای آن را پیگیری نمی کند.
قوه محترم قضایی مقصر است که با فراریان از مالیت برخورد نمی کند.
دولت محترم مقصر است زیرا پیش از اجرای طرحها آن ها را مدل نمی کند و عواقب آن را در نظر نمی گیرد.
اصحاب مطبوعات مقصرند زیرا به تحلیل مسائل با دیدگاه حل مشکل نمی پردازند.
مخاطبان محترم می توانند مطالب دلخواه خود را در موضوعات مختلف، به آدرس negaheshoma@tabnak.ir ارسال نمایند.
مخاطبان محترم برای ارسال مطالب خود باید چند نکته را در نظر داشته باشند:
1. این قالب جدید برای ارائه و معرفی «نگاه بییندگان به تمام موضوعات» می باشد.
2.مطالب اختصاصی یا گردآوری شده می تواند در قالب: ایده ، فیلم، عکس، گزارش تحلیلی، گزارش خبری، کاریکاتور و... باشد.
3. مطالب ارسال شده حتی الامکان با ذکر نام و نام خانوادگی فرستنده باشد.
4. موارد ارسالی مغایرتی با اصول اخلاقی و قوانین جاری نداشته باشد.
5. مطالب ارسالی به زبان و فونت فارسی باشد.
6.مطالب ارسال شده حتی الامکان حاوی اطلاعات دقیق باشد.
مشخصات فنی
1. از ارسال تصاویر در متن فایلهای word خودداری شود.
2. حجم فایل تصویری ارسالی( به صورت gif یا jpg ) بیشتر از 5 مگابایت نباشد.
3. حداکثر حجم فایل صوتی یا ویدیو پنجاه مگابایت باشد. (نوع فایل: wmv, flv, wav, mp3, wma)
2. آنها مثل ما نفت و گاز ندارن
3. چرا کشورهای عربی را مثال نمی زنین
البته ممکنه آدمهای بی ادب با عرض پوزش بگویند خیلی بی شعوری!! بازم میگم من معذرت میخوام.
البته پولی هم که میره تو بانکها حتی با سود بالا در چرخه تولید به جریان می افتد.



