سكوت در زندگی مشترك؛ مثل شمشیر دولبه

یك روانشناس به زوجين هشدار داد كه سكوت زوجين در مسائل مختلف زندگي مي‌تواند هم پيامد مثبت و هم پيامد منفي داشته باشد كه بايد به عملكرد آن در شرايط مختلف توجه ويژه‌اي داشت.

فاطمه طاهري اظهار كرد: پس از تشکيل زندگي مشترک، با بروز مشکلات مختلف براي زوجين به خوبي آشکار مي‌شود که زندگي هميشه به يک روال نبوده و پستي و بلندي‌هاي فراواني دارد، براي رفع اين چالش‌ها بايد از مهارت‌هاي ارتباطي برخوردار بود، گاهي زوج‌ها، ناتوان از حل مشکلات ارتباطي خود، سکوت در پيش مي‌گيرند و تلاش مي‌کنند با مسکوت گذاشتن موضوع و حرف نزدن درباره آن، چالش را پشت سر بگذارند.

وي با تاكيد بر اينكه زندگي مشترک فراز و نشيب فراواني دارد، ابراز كرد: سکوت ممکن است گاهي راهکار خوبي باشد، اما بدون شک در بسياري از موارد آسيب زننده است، چرا كه حاکم شدن سکوت در فضاي يک خانواده در بيشتر موارد ناشي از طلاق عاطفي است.

وي ادامه داد: زوجيني که همواره در مقابل هم سکوت پيشه مي‌کنند، در واقع عواطفشان را سرکوب کرده‌اند، سکوت در اين حالت نوعي از بي‌توجهي محسوب مي‌شود، زيرا روح و روان انسان را آزار داده و فرد را به نحوي بي‌سلاح مي‌کند و وي ديگر نمي‌تواند از خودش دفاع کند كه اين نوع آزار بسيار خطرناک و فرساينده است.

اين روانشناس با اشاره به اينكه زنان براي برقراري ارتباط صحبت كرده، اما مردان اغلب زماني حرف مي‌زنند که مي‌خواهند مشکلي را حل کنند، اذعان كرد: اگر زوجين منظور خود را از حرف‌هاي يكديگر ندانند، قادر نخواهند بود با وي ارتباط سالمي برقرار کنند، بنابراين زوج‌هايي که مهارت برقراري ارتباط را نياموخته باشند، در طول زمان ممکن است به‌دليل سکوت کردن با‌هم به توافق پنهان برسند، در چنين مواردي ممکن است سکوت طولاني به طلاق عاطفي منجر شود، يعني مرحله‌اي که زن و مرد از پيدا کردن راه‌حل براي مشکل خود ناتوان مي‌شوند و براي برقراري ارتباط با يکديگر تلاشي نمي‌کنند.

وي با اشاره به اينکه نمي‌توان سکوت را همواره منفي تلقي کرد، تصريح كرد: يک رفتار به خودي خود نمي‌تواند خوب يا بد باشد، بلکه با توجه به موقعيت، شرايط و معاني متفاوتي که دارد بايد مورد ارزيابي قرار گيرد، گاهي همين سکوت که در زندگي مشترک بسيار آزاردهنده و مخرب است، مي‌تواند بسيار مفيد و سازنده باشد، يکي از مواردي که سکوت کردن به منزله هنر است، سکوت به هنگام خشم است.

طاهري، درباره سکوت همسران در مقابل پرخاشگري يکديگر گفت: نمي‌توان اين نوع سکوت را هميشه توصيه کرد، زيرا ممکن است طرف مقابل سکوت را ناشي از ترس فرض کند و اين رفتار را ادامه بدهد، سکوت در مقابل زورگويي، پرخاشگري بي‌دليل و رفتارهاي غيرمنطقي همسر توصيه نمي‌شود، زيرا به حل مشکل کمک نمي‌کند.

وي اظهار كرد: در صورت پرخاشگري يكي از زوجين، بايد آن را به گفتگو دعوت كرد تا درباره رفتار، احساس و انتظاراتش و تأثيري که آن رفتار بر اطرافيان داشته است، توضيح دهد، رها کردن اين موضوع، ناديده گرفتن پرخاشگري و همواره سکوت کردن در چنين مواردي، در دراز مدت به روابط بين فردي لطمه مي‌زند.

منبع: ایسنا