برجسازي پزشکان از سر ناچاري!
تهران امروز نوشت:
«هدفمندي يارانهها» شده بهانهاي براي هرگونه گراني يا اشكالتراشي و تازهترين نمونه آن سخنان دكتر ايرج خسرونيا، رئيس جامعه پزشكان متخصص داخلي ايران است كه مدعي شده مشكلات پزشكان در زمينه تامين مطب پس از هدفمندي يارانهها موجب شده تا گروهي از پزشكان به سراغ ساختمانسازي، موبايلفروشي و گاهي مسافركشي بروند. ابتدا ذكر يك نكته خالي از لطف نيست و اينكه جناب دكتر خسرونيا! چگونه است پزشكي كه خالي از پول و ثروت است و حتي نان شب ندارد به برجسازي و ساختمانسازي روي ميآورد. يا وارد بازار موبايل ميشود؟ و اما در اين باره ذكر چند نكته ضروري است:
1ـ پزشكي كه برجسازي و ساختمانسازي ميكند، حتي اگر يك مطب عالي در بهترين نقاط شهر به او بدهند حاضر نيست دست از شغل نان و آبدار ساختمانسازي بكشد و در مطب بنشيند.
2ـ پزشكي كه موبايل فروشي ميكند نيز حاضر نيست به مطب بازگردد چرا كه ارزش افزوده خريد و فروش موبايل بسيار بيشتر از مطبنشيني است.
3 - اما پزشكي كه مسافركشي ميكند، قطعا پزشك متخصص نيست. احتمالا پزشك عمومي است و بايد به ياد داشت كه شغل شريف پزشكي تنها در تهران نيست كه مشتري دارد در بسياري از شهرستانها و مناطق محروم، مردم از كمبود پزشك (حتي عمومي) رنج ميبرند و كافي است اين پزشكان مسافركش سري به اين مناطق محروم بزنند تا دريابند كه چقدر به كار و تخصص آنان نياز هست.
دكتر خسرونيا اين را هم گفته كه از 60 هزار پزشك عمومي تنها 10 هزار نفر به طور كامل فعال هستند. اگر گفته دكتر خسرونيا را درست بدانيم، وضعيت پيشآمده ناشي از عدم تناسب ورودي و خارجي دانشجويان پزشكي به نسبت جمعيت است. شايد 60 هزار پزشك عمومي هم براي كشور كم باشد، براي آن هم بايد سراغ دستگاههايي رفت كه وظيفه مديريت بهداشت و درمان جامعه را برعهده دارند.
بايد از آنان پرسيد كه چرا از ظرفيتهاي بدون استفاده مانده، بهرهگيري مناسب نميشود. چنين بهنظر ميرسد كه نقد ساختار بهداشت و درمان كشور ضروري است، عدم كارآمدي و نادرستي توزيع نيروي متخصص در زمينه بهداشت و درمان، بايد جزو اولويتها قرار گيرد.
پذيرفتن اين ادعاي دكتر خسرونيا كه 50 درصد پزشكان اگر مطب نداشته باشند به نان شب محتاج خواهند بود، سخت و غيرقابل باور به نظر ميرسد اما بايد بر اين واقعيت تاكيد شود كه بسياري از دانشآموختگان پزشكي، شغلي به جز پزشكي را انتخاب كردهاند و چهبسا دلايل ديگري غير از نداشتن مطب يا كمبود درآمد، موجب چنين رفتاري شده باشد. اين سخن بدين معنا نيست كه پزشكان نياز به حمايت ندارند اما توزيع عادلانه حمايت را نيز نبايد از پيش چشم دور داشت.
خوب به قول شما دکتری که به ساختمان سازی رو آورده دست از این کار نون و آبدار که نمیکشه،در رابطه با اون مسافرکشان عزیز هم باید بگم وقتی اینقد دکتر عمومی از دانشگاه آزاد و دولتی ریخته توی جامعه و هیچکدومشون هم حاضر به رفتن مناطق محروم نیستن،دولت یا هرجای دیگه باید چیکار کنه؟برای یه سرماخوردگی رفتم دکتر عمومی اصلا خوب نشدم که بدتر هم شدم رفتم یه پزشک عمومی دیگه بازم خوب نشدم سه روز هم استراحت مطلق داشتم تا اینکه رفتم پیش یه متخصص داخلی با یه نسخه خوب شدم،تازه استراحت هم نداشتم،یه مقدار تقصیر خودشون هم هست،یکم متخصص تر بشین الهی بمیرم برای پزشکها که ماهی خدا تومن از بیمارا میگیرن بسشون نیست! برج سازی رو از سر ناچاری انجام میدن! به عنوان فردی که بسیاری از مناطق و روستاهای محروم این کشور رادیده ام توصیه میکنم وزارت بهداشت از هر کسی که در رشته های پزشکی پذیرفته میشود مانند رشته های بورسیه و آموزش و پرورش تعهد قرص و محکمی اخذ کند تا با نظر این وزارتخانه در نقاط محروم خدمت کنند. بله ایشان درست گفته اند پزشک عمومی که میخواهد در تهران مطب داشته باشد و نتواند به شغلهای دیگر رو می آورد. البته پزشکانی را دیده ام که با جان و دل برای رضای خدا با حداقل امکانات در مناطق محروم خدمت می کنند. متاسفانه سیاست گذاری اشتباه در سالهای گذشته باعث شده تعداد پزشکان متخصص با رشد جمعیت و نیاز کشور هماهنگی لازم را نداشته باشد به همین دلیل پزشکان متخصصی که قبلا کمترین مراجعه کننده را داشته اند حالا نوبت های چندماه بعد انها نیز پر می باشد و در ابتدای هرسال فارغ از اعتراضات ارگانهای ذیربط نرخ ویزیتشان را افزایش می دهند . و این به غیر از مبالغی است که به صورت زیر میزی دریافت میکنند ( البته سوتفاهم نشود نه همه پزشکان محترم بلکه اکثریت شان) .تنها راه برون رفت از این وضعیت افزایش پذیرش دوره دستیاری و یا جذب پزشک متخصص از سایر کشورها می باشد با سلامدر خصوص خبر اعلام شده بایستی این نکته را متذکر شوم همیشه وقتی سخن از پزشکی و پزشکان عمومی می شود بافاصله گفته می شود مناطق محروم نیاز دارد و مناطق محروم هم از همه چیز محروم است چه که حتی یک پزشک عمومی شاغل در تهران با توجه به آن درآمد کم نسبت به طول زمان تحصیل با بیشتر از پزشک مناطق محروم درآمد دارد ویزیت بیشتری می گیرد و در بیگاری وزارت بهداشت هم نیست اما مناطق محروم هم حقوق کمتر امکانات کمتر و شرایط بدتری را باید بپذیرد چون پزشک عمومی شده است و این می شود که در مناطق محروم و غیر محروم رفاه و امکانات یک شغل دیگر مانند مسافركشي و فروشندگی سبزیجات بسیار درآمد بالاتری از در آمد یک پزشک عمومی چه در تهران و چه در مناطق محروم دارد
پس تو خود حدیث مفصل بخوان از این مجمل
تابناک با اینکه خوشم نمیاد ازت ولی اینو خوب اومدی بخصوص که خودم هم از خوندن حرفهای آین آقا اعصابم خرد شده بود آخی ! دلم برای این پزشکای مستضعف و فقیر برج ساز میسوزه خداوند انشالله بهشون کمک کنه!!