چرا مسئولان جودو، شهامت پاسخگویی ندارند؟

سرویس ورزشی ـ در راستای رسالت خود که همانا اطلاع‌رسانی دقیق رویدادهای ورزشی و همچنین کارشناسی رخدادها و مسائل جاری در ورزش کشور است، در نظر دارد که هر ماه با دعوت از کارشناسان، اصحاب رسانه و مسئولان فدراسیون‌ها، زمینه‌هایی را فراهم کند تا اندیشه‌ها و سلایق گوناگون به بحث و تبادل نظر با هم بپردازند و سرانجام از برایند این گفت‌وگوها، راهکارهای اساسی و اصولی برای موضوعات ورزشی اندیشیده شود.

به گزارش «تابناک»، با شرایطی که‌این روزها بر جودوی ایران حاکم است، نخستین قرعه به نام فدراسیون جودو درآمد؛ بنابراین، با تماس و نامه‌نگاری که با مسئولان این فدراسیون صورت گرفت، قرار بر این شد که رئیس فدراسیون جودو یا نماینده‌ایشان در این جلسه حاضر شوند که متأسفانه در لحظه پایانی، مسئولان فدراسیون جودو با این بهانه که نامه دعوت دیر به دستشان رسیده است، از حضور در جلسه انصراف دادند.

به هر روی، نشست بررسی مسائل روز جودوی ایران با حضور قهرمانان و کارشناسانی همچون آرش میراسماعیلی، قهرمان جودوی جهان، درخشنده و همچنین رزمی نویسان سایت‌ها و نشریات برگزار شد.

در این نشست، نمایندگان و خبرنگاران خبرگزاری‌ها، سایتها، روزنامه‌های ورزشی و نشریات رزمی (خبرگزاری مهر، خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا)، رزم نیوز، سایت کمیته ملی المپیک، روزنامه‌های خبر ورزشی، ابرار ورزشی، نود، نشریات رزمی، رزم آور، قهرمان و مجله دنیای ورزش) حضور داشتند.

برآیند گفت‌وگوهای دو ساعته کارشناسان جودو و اهالی مطبوعات به شرح زیر است:

تعریف موفقیت چیست؟
برای موفقیت یک مجموعه می‌بایست چه پارامترهایی را در نظر بگیریم؟ برگزاری مناسب لیگ، پشتوانه سازی، اهمیت به مسائل اخلاقی، مدال ‌آوری و کامیابی در  مسابقات قهرمانی و مسائلی از این دست، می‌تواند در موفقیت یک مجموعه کارساز باشد، ولی پرسش اینجاست که آیا در جودو به ‌این پیروزی‌ها رسیده‌ایم؟

شهامت پاسخگویی داشته باشیم

شاید رئیس فدراسیون جودو، حضور در کنار اهالی مطبوعات، به ویژه رزمی نویسان را درشأن خود نمی‌دانستند که در این جمع شرکت نکردند و حتی نماینده‌ای را به جای خود نفرستادند! ای کاش، ایشان می‌آمدند و به ‌این پرسش‌های فراوان پاسخ قانع کننده می‌دادند. معلوم نیست چرا در جودو، شهامت پاسخگویی نداریم و از واقعیتها فرار می‌کنیم؟

نزدیک به بیست مسابقه خارجی رفتیم اما یک سهمیه نگرفتیم!

پس از روی کار آمدن امینی به عنوان رئیس فدراسیون، تیم ملی نزدیک به بیست تورنمنت جهانی و معتبر را تجربه کرده است؛ از مسابقات تایوان گرفته تا تورنمنت بین‌المللی چین.

اما متأسفانه تا کنون یک سهمیه نیز برای المپیک لندن به دست نیامده است. جودوکاهای ما سه بار در جهانی حضور پیدا کردند که هیچ مدالی به دست نیامد. در مسابقات مسترز اصلا شرکت نکردیم! دو تا سه بار در گرند اسلم‌ها حاضر شدیم که باز هم توفیقی حاصل نشد. پنج یا شش بار نیز در گرند پریکسها و ورلد کاپها که پایین ترین سطح مسابقات بین المللی را شامل می‌شود، حضور پیدا کردیم که در این رقابتها نسبتا موفق بوده‌ایم.

با این همه پتانسیل و همچنین با این میران مسابقاتی که جودو در آن شرکت داشته، اگر نتوانیم سهمیه‌ای برای المپیک لندن به دست آوریم، فاجعه است! هر چند اگر سهمیه‌ای هم بگیریم در المپیک لندن دوباره فاجعه رخ خواهد داد. ملی پوشان اگر بتواند خود را به رده 22 رنکینگ جهانی برسانند و کسب سهمیه کنند، در لندن با نفرات اول و دوم این رنکینگ چه می‌کنند؟

جودو بالاترین سهمیه را در المپیک دارد

در تکواندو بیشترین سهمیه برای هر کشور چهار نفر است؛ دو نفر برای بانوان و دو نفر برای آقایان، اما در جودو هر کشور می‌تواند چهارده سهمیه داشته باشد؛ هفت نفر برای آقایان و هفت نفر برای بانوان. ما که برای بانوان کاری نکرده‌ایم. در قسمت آقایان نیز آنقدر بد کار کرده‌ایم که دیگر انگیزه‌ای باقی نمانده و گویا باخت و شکست عادت اصلی جودوکاهای ما شده است.

پشتوانه سازی نکردیم

باید بپذیریم که نه در گذشته و نه در حال، کاری برای پشتوانه سازی نکرده‌ایم و تنها شعار می‌دهیم و دم از المپیک 2016 می‌زنیم؛ اما برای جهانی نوجوانان دو نفر  برای جهانی جوانان سه نفر را می‌فرستیم. پس این جوانان و نوجوانان باید کجا محک بخورند و میدان ببینند؟

مربی ژاپنی باستانی کار شد!

فلسفه استفاده از مربیان خارجی را بلد نیستیم. تومیتای ژاپنی را به ‌ایران آوردیم اما به جای اینکه ما از او استفاده کنیم، او از فرصت در ایران بهره برد و با یادگیری ورزش زورخانه‌ای و باستانی این ورزش را به ژاپن برد و نشر داد!

جیرو، مربی خوبی است؛ اما نه برای سرمربیگری، بلکه برای آموزش. باید از جیرو در رده‌های نوجوانان و جوانان استفاده می‌کردیم اما با فرصت کمی که به او دادیم کاری کردیم که ‌این روزها حتی مربیان علیه او سخن می‌گویند و جبهه می‌گیرند.

کوراش به جودو لطمه می‌زند

جودوی ما از دست رفته است، ولی آقایان به موفقیت کوراش دلخوش هستند. کوراش به جودوی ما لطمه می‌زند. ما رشته‌ای که چهارده مدال المپیک دارد، رها کرده‌ایم و به یک رشته معمولی چسبیده‌ایم. کوراش باید از جودو جدا شود و مستقل کار کند و رئیس فدراسیون می‌بایست همه وقت و توان خود را معطوف به جودو کند.

کی بود کی بود؟ من نبودم!

طرح شورایی اداره کردن تیم ملی جودو، نسخه‌ای بود که در دکان هیچ عطاری پیدا نمی‌شد! این طرح در هیچ کشوری آزمایش نشده و در ایران نیز نه جیرو، نه قهرمانان و نه کارشناسان و رزمی نویسان هیچ کدام آن را پیشنهاد ندادند، بلکه ‌ایده اصلی این طرح نخست در سایت فدراسیون جودوی ایران نمایان شد. حال آقایان مثل همیشه منکر همه چیز می‌شوند و می‌گویند این ایده ما نبوده است!

مدال‌های جهانی جودو دسترنج مربی کره‌ای است؟

آقایان که دم از حضور موثرشان در دوران طلایی جودو می‌زنند، فراموش کرده‌اند که همیشه پشت سر مدال‌های قهرمانانی چون میراسماعیلی، میران و ... پنهان می‌شدند. مربی کره‌ای که دو سال به عنوان مربی شخصی برای میراسماعیلی زحمت کشید، نفر مستقیمی بود که در به دست آوردن مدالهای جهانی میراسماعیلی، نقش پررنگ داشت. همچنین اگر این موفقیت حاصل زحمات آقایان است، پس سبب اصلی ناکامی‌ها کیست؟

چه بر سر قمی و امثال وی آورده‌ایم؟

قمی در جنوب تهران و با سرمایه خود، دهها نوجوان و جوان جودوکا را از زیر پر و بال خود گرفته است؛ اما به جای اینکه از وی حمایت کنیم، به دلایل گوناگون، در سر راهش سنگ می‌اندازیم و با تهدید و شکایت، زمینه بسته شدن باشگاهش را فراهم کردیم. ما مثل قمی در این جودو کم نداریم که با برخوردهای نامناسب، عطای حضور در جودو را به لقایش بخشیده‌اند.

قحط الرجال در جودو!

مگر در جودو قحط الرجال است که تنها از حاج یوسف زاده استفاده می‌شود؟
مربی بزرگسالان و جوانان، مدیر فنی، مربی کلاس استعدادیابی اسلامشهر و ... آیا جز ایشان مربی دیگری در جودوی کشورمان نیست که همیشه از او استفاده می‌شود؟ آیا نباید به مربیان دیگری فرصت داد تا توانمندی‌های خود را به نمایش بگذارند؟

برخورد چکشی با منتقدان

چرا به جای پاسخ درست به پرسش‌های منتقدان با آنها برخورد چکشی می‌کنیم؟ چرا باید این روزها امثال میراسماعیلی، میران، فلاح و... از جودو منزوی شوند؟ چرا آستانه تحمل ما پایین آمده است؟

خروجی لیگ چه بوده؟

این همه سال لیگ جودو برگزار می‌شود، ولی خروجی آن چه بوده است؟ سال به سال دریغ از پارسال! هر سال کیفیت و کمیت در لیگ افت می‌کند. متأسفانه هر باشگاهی قصد سرمایه‌گذاری در لیگ را داشته، از آمدنش پشیمان شده است. تیمهایی چون پارس جنوبی و... از برخوردهای نامناسبی که شد، از حضور در لیگ جودو انصراف دادند.

اداره کرده‌ایم نه مدیریت!

ضعف اصلی جودو، مدیریت است، چون متأسفانه دوستان در فدراسیون مدیریت نکرده اند بلکه تنها برای اداره کردن وقت گذاشته‌اند. با این شیوه اشتباه و نادرست، شکست‌ها و ناکامی‌های فراوان نصیب جودوی ایران شده است.

مردم، بهترین قضاوت کننده‌ها هستند

این روزها فارغ از خبرنگاران حتی مردم عادی نیز از به دست آوردن نتایج ضعیف جودو شگفت‌زده هستند و پرسش‌های فراوانی نسبت به عملکرد ناکارآمد مسئولان دارند؛ اما کسی نیست تا به آنها پاسخ درست بدهد. بسیار ناپسند است که پس از این ناکامی‌ها در تلویزیون حاضر شویم و از موفقیت‌ها بگوییم؛ البته مردم خودشان بهتر می‌فهمند که در جودو چه می‌گذرد  چون آنها بهترین قاضی هستند.

آیا همه مشکل دارند؟

می‌گویند فلان سایت با ما مشکل دارد؛ بنابراین، علیه ما مغرضانه می‌نویسند، ولی انگاری دوستان ما در فدراسیون جودو در ماه‌های اخیر نظری به دیگر سایت‌ها و نشریات نینداخته‌اند؟ آیا هم‌اکنون خبرنگاران همه سایت‌ها و نشریات نیز با شما مشکل دارند و مغرضانه قلم می‌زنند؟ گاه باید بپذیریم که پذیرفتن اشتباهات عین شجاعت است.

بازی با مهره‌ها

در فدراسیون جودو، تنها با مهره‌ها بازی می‌شود؛ با میراسماعیلی دست یا علی می‌دهند، ولی شرایط کناره‌گیری او را فراهم می‌کنند. بعد میران را می‌آورند، تنها برای اینکه اعتراضها را خاموش کنند و بعد میران را کنار می‌گذارند و سرانجام برای جودو دست به دامان مربی ایتالیایی می‌شوند؛ آن هم نه برای موفقیت، تنها برای اینکه از او به عنوان سپر بلا استفاده کنند!

درباره جیرو ابهامات فراوانی است!

درباره آمدن جیرو و در پایان، کنار گذاشتن او از سمت سرمربیگری تیم ملی ابهامات فراوانی هست. هنگامی که او را آوردند با کمیته فنی هیچ گونه هماهنگی صورت ندادند و هنگامی که او را برکنار کردند، باز نیز از اعضای کمیته فنی نظری نخواستند. به قول معروف خودشان بریدند و دوختند. جالب اینجاست حال مدعی می‌شوند که جبرو برنامه ندارد! آیا در هنگام بستن قرارداد با وی نباید از او برنامه می‌خواستند؟

با افکار عمومی بازی نکنیم

باید صداقت داشته باشیم و نباید در جودو با افکار عمومی بازی کنیم. شنیده می‌شود، چهار نفر از ملی پوشان اردو را ترک کرده‌اند، ولی مسئولان و مربیان توجیه می‌کنند که یکی آسیب دیده، یکی خسته شده و از دیگری آگاهی ندارند!

چون پرده برافتد، نه تومانی و نه من!

اهالی جودو به ویژه ملی پوشان، رازهای سر به مهری در گنجینه سینه‌شان دارند که اگر روزی آشکار شوند،‌جنجال‌های فراوان پدید خواهد آورد.
در ابوظبی و هنگام مسابقات قهرمانی آسیا، ملی پوشان حتی یک تی شرت هماهنگ برای پوشیدن نداشتند و در مسابقات جهانی برزیل ... .

بسیاری از ناگفتنی‌ها نزد ملی پوشان است که به قول معروف، «چون پرده برافتد نه تومانی و نه من»!

کار از نسخه گذشته! جودو به جراحی نیاز دارد

جودوی ایران بسان بیمار بد حالی است که دیگر کارش از نسخه و دارو گذشته و نیاز به یک جراحی اصولی و اساسی دارد. جودوی ایران از لحاظ فنی و ساختاری دچار مشکلات عدیده است و به نظر جمع حاضر، این جودو نیاز به خون تازه دارد.

افراد تحصیل کرده و با دانش در جودوی ما فراونند و باید زمینه حضور آنها در فدراسیون فراهم شود. باید مربیانمان را با علم روز جودوی دنیا آشنا کنیم. برای پیشتوانه سازی می‌بایست به همه استان‌ها سرک بکشیم و چهره‌های مستعد جودو را تحت حمایت فدراسیون دربیاوریم و باید ... .

منبع: ایپنا