فضای انتخابات فدراسیون فوتبال چگونه است؟

سرویس ورزشی ـ با رویدادها و جبهه‌‌گیری‌هایی که در مجمع فوق‌العاده فدراسیون فوتبال در چهار دی ماه رخ داد، از هم اکنون می‌توان در انتظار یک انتخابات پر التهاب و احتمالا جنجالی در اسفند ماه باشیم، چه اینکه گویا ریاست بر پردرآمدترین رشته ورزشی در ایران و حتی آسیا بدجوری به مذاق برخی خوش آمده و همه تلاش‌ها از هم اکنون و حتی از ماه‌ها پیش برای ادامه ریاست عالی‌جنابان انجام گرفته است.

به گزارش «تابناک»، فدراسیونی که یک دوره بسیار پر افت‌وخیز و کم موفقیت را با این همه دبدبه و کبکبه برای فوتبال ملی و باشگاهی ایران در همه رده‌ها طی چهار سال اخیر رقم زد و آقایان آنچنان پسرفتی را نصیب این رشته ورزشی پرطرفدار کردند که امروز فوتبال ما به یک فوتبال درجه دو در آسیا تنزل پیدا کرده است.

نکته جالب در روند گذرانده شده چهار سال اخیر و آنچه بر فوتبال ما گذشت، نموداری تاریک و بسیار ناامید کننده را روبه‌روی ما می‌گشاید؛ بنابراین، باید این پرسش را امروز مطرح کنیم که آیا واقعا منظور فیفا از استقرار این سیستم اداری بر فوتبال ایران همین بوده یا اینکه فیفا برای پیشرفت در فوتبال پای خود را به کشورها باز می‌کند و می‌خواهد راهی را پیش روی فدراسیون‌های عضو گذارد که فوتبال در همه جهات و در همه نقاط دنیا هم عرض پیشرفت کند.

متأسفانه باید خدمت متولیان فیفا عرض کنیم که نظارت و دخالت شما بر فوتبال ایران، تنها برای افزودن برخی آدم‌های فرصت‌طلب به سیستم اداری فوتبال بسیار خوب بوده، وگرنه از لحاظ کیفی، بدجور فوتبال ما را به قهقرا برده است.

مقایسه کنید، اوضاع امروز فوتبال ایران با  سی سال گذشته را و ببینید تا پیش از دوره کنونی ـ که فیفا دخالتی در فوتبال ایران نکرده بود ـ ما همواره رو به جلو و رو به پیشرفت بوده‌ایم، ولی متأسفانه در این چهار سال در بهترین حالت درجا زده‌ایم و در بسیاری از موارد، پسرفت شدید و تندی را تجربه کرده‌ایم.

از سوی دیگر، امروز فوتبال ما با دست آویختن به اساسنامه فیفا، چند جزیره‌ای شده و هر جزیره برای خود تشکیلات جداگانه راه انداخته و ساز خود و منافع خود را کوک می‌کند.

در این باره باید گفت، بی‌گمان متولیان فیفا، این مطلب را خواهند خواند و یا برایشان ترجمه خواهند کرد که امیدواریم این گونه شود و اگر گذرشان به مطلب افتاد، بدانند که از سر دلسوزی برای فوتبال کشوری این مطلب نوشته می‌شود که خمیرمایه پیشرفت همه جانبه در فوتبال دنیا و مطرح شدن در دنیا را دارد، ولی با این اوضاعی که ما در این چهار سال دیده‌ایم، با ادامه این روند، هیچ امیدی به آینده نخواهد بود.

بله؛ آش آنقدر شور شده که بسیاری از بازیکنان ما که در همین آشفته بازار پول‌های کلانی هم می‌گیرند، از ادامه این روند خسته شده و بارها به زبان آورده‌اند که از این روند در جا زدن و تکراری فوتبال باشگاهی به ستوه آمده‌اند.

فوتبال باشگاهی ما تنها پیشرفتی که داشته در بخش پرداخت‌های کلان و باز شدن دست دلالان در آن بوده؛ افزون بر اینکه به لحاظ برنامه و نظم و انضباط دارای یک سیستم خوب و منظم شده است، وگرنه به لحاظ کیفی، آنچنان عقبگرد کرده‌ایم که برای جدایی بازیکن 38 ساله‌ای به نام فرهاد مجیدی هم باشگاهش ماتم می‌گیرد و هم علاقه‌مندان به فوتبال و اگر کریمی و چند بازیکن انگشت‌شمار پا به سن گذاشته را از این فوتبال جدا کنیم، می‌بینیم که هیچ حرفی برای گفتن نداریم.

اما خدمت وزیر ورزش هم عرض می‌کنیم که یارگیری‌ها برای انتخابات فدراسیون فوتبال آغاز شده و باید مراقب بود که در زد و بندهای احتمالی، حق آنهایی که واقعا شایستگی ورود به مدیریت فوتبال را دارند، ضایع نشود که با این اوضاع و احوال بعید است کاندیداهای کاربلد به انتخابات فدراسیون فوتبال راه یابند، چرا که می‌دانند ورود آنها به بهای خراب شدن شان تمام می‌شود؛ بنابراین، فوتبال برای چهار سال دیگر، باز هم در اختیار همان گروهی خواهد بود که چهار سال ما را در همه زمینه‌ها عقب راندند.

حال آنکه ممکن است، دعوای اصلی بین گروه کنونی حاکم برفدراسیون باشد و آنها هستند که برای از میدان به در کردن رقیب داخلی، سخت در تلاشند  و اگر نگاهی به همین رأی‌گیری نصفه و نیمه اصلاح اساسنامه داشته باشید، خواهید دید که زور و سمبه کدام طرف بیشتر و چربتر است.

بنابراین، خیلی نگران فیفا نباشید، چرا که فیفا تنها مراقب است که فوتبال در کشورهای عضو دچار درگیری‌های دولتی نشود، وگرنه حق مسلم وزارت ورزش است که نگران سرنوشت فوتبال باشد و وزیر ورزش به عنوان بالاترین مرجع ورزش کشور، می‌تواند در چهارچوب همان قوانین فیفا به سود فوتبال به انتخابات ورود کند و راه را برای انتخاب فردی اصلح در رأس فدراسیون فوتبال هموار کند.