افزايش افراد بي خانمان در آمريکا

پایگاه اینترنتی موستلی واتر mostlywater در گزارشی به قلم استفن لندمن درباره افزایش افراد بی خانمان و گرسنه در آمریکا نوشت: در حالی که نیمی از جمعیت آمریکا فقیر یا کم درآمد هستند، میلیونها آمریکایی مدتهاست که با شرایط نابسامان اقتصادی دست و پنجه نرم می کنند.

نرخ بیکاری در درازمدت در این کشور بی سابقه است و کمکهای فدرال نه تنها افزایش نیافته بلکه روز به روز کمتر می شود.

دو نهاد رسمی در آمریکا به تازگی گزارشهایی منتشر کرده اند که حاکی از مشکلات گسترده مردم به علت اوضاع نابسامان اقتصادی این کشور است، اما انتشار این گزارشها در رسانه های آمریکا بازتاب چندانی نداشته است.

بر اساس این دو بررسی، بسیاری از خانوارهای آمریکایی که تحت تاثیر پیامدهای بحران اقتصادی قرار گرفته اند، در گذشته از طبقه متوسط این کشور بودند، اما اکنون به علت بیکاری یا داشتن مشاغل پاره وقتی که درآمد چندانی ندارد، فقیر یا بسیار کم درآمد شده اند. سازمان «کنفرانس شهرداران آمریکا» ماه دسامبر گزارشی درباره شمار و وضعیت افراد بی خانمان و گرسنه در بیست و نه شهر این کشور منتشر کرد که یافته های موجود در آن را می توان مقیاسی برای پی بردن به شرایط افراد بی خانمان و گرسنه در دیگر شهرهای این کشور دانست.

بر اساس این بررسی که از یکم سپتامبر سال دو هزار و یازده(پارسال) تا سی و یکم اوت سال دو هزار و دوازده (امسال) انجام شد، تنها مسئولان چهار شهر اعلام کردند که پارسال کمکهای فوق العاده برای افراد بی خانمان و گرسنه درخواست نکرده اند.

در مجموع نیز، میزان درخواست کمک از مقامات فدرال در این بیست و نه شهر، پارسال تا پانزده ممیز پنج دهم درصد افزایش یافت. به موجب این گزارش، علل نیاز شهروندان به این کمکها، بیکاری، فقر، پایین بودن دستمزدها و بالا بودن اجاره بهای مسکن اعلام شده است.

مسئولان بیش از هفتاد درصد شهرهای تحت بررسی، از افزایش بودجه برای کمکهای غذایی به گرسنگان خبر دادند، هر چند که بیست و هفت درصد از شهروندانی که واقعاً به این مواد غذایی احتیاج داشتند، چیزی از آن دریافت نمی کردند.

حتی با وجود افزایش بودجه کمکهای غذایی، شمار گرسنگان چندان رو به افزایش بود که این بودجه پاسخگوی تقاضای آنها نبود.

در محلهایی نیز که برای عرضه مواد غذایی به گرسنگان و افراد بی خانمان مشخص شده بود، مسئولان مجبور بودند برای اینکه غذا به همه برسد، حجم کمتری غذا به هر نفر بدهند.

این در حالی است که هم اکنون بسیاری از گرسنگان به علت ازدحام جمعیت و صفهای طولانی مقابل محلهای توزیع کمکهای غذایی، بی آنکه غذایی نصیبشان شود، دست خالی بر می گردند.

مسئولان هیچ یک از شهرهای بررسی شده احتمال نمی دهند که درخواست کمکهای غذایی و دیگر کمکهای فوق العاده در شهرشان سال آینده میلادی کاهش یابد، بلکه همه آنها پیش بینی می کنند به علت شرایط وخیم اقتصادی، تقاضاها بیش از پیش افزایش یابد.

این در حالی است که مسئولان هفتاد و پنج درصد از این بیست و نه شهر نیز احتمال دادند کمکها سال آینده کاهش یابد. در این گزارش، افزایش تقاضا همزمان با کاهش کمکهای فدرال و کمکهای بلاعوض غذایی، بزرگترین چالش برای رسیدگی به گرسنگان در این شهرها ذکر شده است.

افزایش نرخ بیکاری و شرایط وخیم اقتصادی نیز زیانهای خود را در پی دارد. شمار افراد بی خانمان در این بیست و نه شهر آمریکا پارسال در مجموع تا شش درصد افزایش یافت.

شمار خانواده هایی که پارسال بی خانمان شدند، نیز تا شانزده درصد افزایش یافت.

بر اساس گزارش «کنفرانس شهرداران آمریکا »، از میان بزرگسالانی که پارسال در این بیست و نه شهر آواره شدند، بیست و شش درصد به شدت دچار بیماریهای روحی و روانی بودند، شانزده درصد معلول جسمی، پانزده درصد شاغل و سیزده درصد قربانی خشونتهای خانوادگی بودند.

همچنین سیزده درصد افراد بی خانمان، کهنه سربازان آمریکایی بودند.

به طور میانگین، هجده درصد از افراد بی خانمانی که نیاز به کمکهایی از قبیل دسترسی به سرپناه و رختخواب داشتند، هیچ کمکی دریافت نکردند.

مسئولان حدود دو سوم این شهرها پیش بینی می کنند شمار خانواده های بی خانمان سال آینده در این شهرها افزایش یابد. این در حالی است که قرار نیست بودجه سال آینده برای اسکان شمار بیشتری از افراد بی خانمان افزایش یابد.

گزارش دیگری که « مرکز ملی خانواده های بی خانمان» آمریکا ماه دسامبر درباره شمار کودکان بی خانمان این کشور منتشر کرد، نشان می دهد بیش از یک میلیون و ششصد هزار کودک آمریکایی( از هر چهل و پنج کودک، یک نفر) سرپناه ندارند که در مقایسه با سال دو هزار و هفت، سی و هشت درصد افزایش نشان می دهد.

در آن سال حدود پانصد هزار تن از کودکان آمریکایی خانه و کاشانه ای نداشتند.

در واقع این بررسی مؤید آن است که شمار افراد و کودکان بی خانمان در ایالتهای بزرگ آمریکا از جمله کالیفرنیا به علت تغییر روش جمع آوری اطلاعات و سرشماری کمتر از میزان واقعی اعلام شده است.

این کودکان در خیابانها، سرپناههای ویژه افراد بی خانمان، پارکها، خودروها، فضاهای عمومی، ساختمانهای متروکه و ایستگاههای اتوبوس و قطار زندگی می کنند.در نتیجه، با گرسنگی دست و پنجه نرم می کنند و از نظر بهداشت روحی و جسمی در شرایط نامطلوبی به سر می برند.

آنها از امکانات آموزشی و فرصتهای دیگر نیز محروم هستند.

بر اساس این بررسی که در خصوص کودکان بی خانمان در ایالتهای آمریکا به عمل آمد، شمار این کودکان از سال دو هزار و هفت تا دو هزار و ده، در بیست و پنج ایالت دو برابر شده است.

این در حالی است که مسئولان ایالتی کار چندانی برای کمک به کودکان بی خانمان انجام نمی دهند.

مسئولان شانزده ایالت هیچ طرحی برای ساماندهی آنها ندارند و فقط مسئولان هفت ایالت تدابیری در این خصوص اندیشیده اند. بر اساس گزارش« مرکز ملی خانواده های بی خانمان» آمریکا، نود و هفت درصد آمریکایی ها مجبورند سه بار در سال اسباب کشی کنند.

خانواده ها مجبورند برای اینکه از عهده هزینه های زندگی برآیند، جدا از هم زندگی کنند.

شرایط ناامن، شلوغ و پر سر و صدا نیز از ویژگیهای سرپناههایی است که به افراد بی خانمان اختصاص یافته است.

ابتلا به بیماریهای حاد و مزمن در کودکان بی خانمان بسیار شایع است و اغلب در گرسنگی به سر می برند.

مشکلات رفتاری و عاطفی این کودکان سه برابر کودکان دیگر است.

حدود چهل درصد کودکان بی خانمان یک یا چند بار در سال مدرسه خود را عوض می کنند.

آنها دو برابر کودکان دیگر احتمال دارد مشکلات یادگیری داشته باشند و یک سومشان نیز در امتحانات مردود می شوند.

شرایط بی ثبات زندگی تاثیر عمیقی بر سطح یادگیری و عملکرد طبیعی این کودکان در زندگی دارد.

بیش از یک سوم مادران کودکان بی خانمان از مشکلات مزمن جسمی رنج می برند.

الن باسوک، موسس و رئیس «مرکز ملی خانواده های بی خانمان» آمریکا، وضعیت این کودکان را نشانه « ظهور جهان سوم در خود آمریکا » دانست و از این رو خواستار جلوگیری از توقف برنامه های ایالتی و فدرال برای کمک به کودکان و خانواده های بی خانمان در این کشور شد.

وی گفت :« کاهش هر چه بیشتر این کمکها، تنها به افزایش تعداد افراد بی خانمان منجر می شود که حل این معضل در دراز مدت هزینه های بیشتری در بر خواهد داشت.»