وقتی صنعتیها به محیط زیست میخندند؛
چرا کشورهای بزرگ از «کیوتو» خارج میشوند؟
«پیتر کنت»، وزیر محیط زیست کانادا تأکید کرد، پیمان کیوتو به شدت ناکارآمد است و کانادا چون نمیتواند به تعهدات خود در این پیمان عمل کند، با جریمههایی روبهرو میشود که برای این کشور فلج کننده است. در این شرایط، کانادا ترجیح میدهد از پیمان کیوتو بیرون رود.
کد خبر: ۲۱۰۸۵۲
| | 11362 بازدید
سرویس اقتصادی ـ برخی از کارشناسان بر این باورند که پیمان کیوتو به دلیل آن که هزینههایی برای کشورهای عضو دارد، بیشتر این کشورها پس از تحقیقاتی که درباره کارایی این قرارداد انجام دادهاند، در حال کاهش ارتباط و یا بیرون شدن از آن هستند.
به گزارش «تابناک»، پیمان کیوتو پیمانی است بینالمللی به منظور کاهش صدور گازهای گلخانهای، که عامل اصلی گرم شدن زمین در دهههای اخیر به شمار میروند؛ این پیمان که پیماننامهٔ «ریو» را تکمیل و بازسازی میکند، در چهارچوب سازمان ملل متّحد شکل گرفت.
در سالهای اخیر با افزایش گازهای گلخانهای نظیر متان، دی اکسید کربن، بخار آب و اکسید نیتروژن در جو زمین، دمای کره در حال افزایش است و همین، باعث ایجاد تغییرات ناخوشایند در محیط زیست خواهد شد. از این روی، در سال ۱۹۹۷ طی پیمانی معروف به کیوتو کشورهای صنعتی متعهد شدند که ظرف ده سال آینده، میزان انتشار گازهای گلخانهای خود را ۵٪ کاهش دهند و به کشورهای در حال توسعه کمکهای مالی برای افزایش ضریب نفوذ استفاده از انرژیهای تجدید پذیر نظیر انرژی خورشیدی و بادی کنند.
دو کشور مهم که هماکنون با این پیمان مخالفت میکنند، ایالات متحده و استرالیا هستند. برخی متخصصین سیاست مردمی که نسبت به گرم شدن سطح زمین بدبین هستند، پیمان کیوتو را به عنوان برنامهای برای کاهش رشد دمکراسی صنعتی جهان و کاهش انتقال ثروت به جهان سوم در آنچه آنها ادعا میکنند، ابتکار سوسیالیسم جهانی است، برمیشمارند. دیگران چنین مباحثه میکنند که به قدر کافی برای منع دافعات گلخانهای پیش نمیرود.
انتقادهای کشورهای در حال توسعه، بیش از همه، متوجه آمریکا و کشورها اتحادیه اروپا بود که اساس پیمان کیوتو را که به عنوان سنگ بنای اولیه مذاکرات در نظر گرفته شده، از جریان گفتوگو بیرون کنند.
به گزارش «دویچهوله»، در میان کشورهای صنعتی، آمریکا تنها کشوری بود که پیمان کیوتو را امضا نکرده است. نمایندگان آمریکا اعلام کردند، برای تصمیمگیری درباره مفاد قرارداد جدید منتظر تصمیم سنا هستند؛ کشورهایی مانند آمریکا و استرالیا به دلیل بی نتیجه خواندن نتایج این گفتوگوها تلویحی از این پیمان خارج شدهاند.
اما گویا، کانادا هم در حال بیرون رفتن از پیمان کیوتو باشد؛ کانادا نخستین کشوری است که رسما خروج خود را از پیمان تغییرات آب و هوایی زمین اعلام میکند.
«پیتر کنت»، وزیر محیط زیست کانادا تأکید کرد: پیمان کیوتو به شدت ناکارآمد است و کانادا چون نمیتواند به تعهدات خود در این پیمان رفتار کند، با جریمههایی روبهرو میشود که برای این کشور فلج کننده است. در این شرایط، کانادا ترجیح میدهد از پیمان کیوتو خارج شود.
وزیر محیط زیست کانادا افزود: پیمان کیوتو بیش از 13.6 میلیارد دلار برای این کشور هزینه دارد که این رقم، معادل 1600 دلار برای هر خانوار کانادایی خواهد شد.
وی گفت: این هزینهها میراث دولت بیلیاقت لیبرال دمکرات کانادا برای این کشور بوده است.
وی در ادامه افزود: متأسفانه، چین و آمریکا که بیشترین آلوده کنندگان جو زمین هستند، عضو پیمان کیوتو نیستند. کانادا چهار سال پیش نیز اعلام کرده بود، نمیتواند به تعهدات پیمان کیوتو رفتار کند؛ کانادا در زمان به قدرت رسیدن حزب لیبرال به پیمان کیوتو پیوسته بود.
به گزارش «تابناک»، پیمان کیوتو پیمانی است بینالمللی به منظور کاهش صدور گازهای گلخانهای، که عامل اصلی گرم شدن زمین در دهههای اخیر به شمار میروند؛ این پیمان که پیماننامهٔ «ریو» را تکمیل و بازسازی میکند، در چهارچوب سازمان ملل متّحد شکل گرفت.
در سالهای اخیر با افزایش گازهای گلخانهای نظیر متان، دی اکسید کربن، بخار آب و اکسید نیتروژن در جو زمین، دمای کره در حال افزایش است و همین، باعث ایجاد تغییرات ناخوشایند در محیط زیست خواهد شد. از این روی، در سال ۱۹۹۷ طی پیمانی معروف به کیوتو کشورهای صنعتی متعهد شدند که ظرف ده سال آینده، میزان انتشار گازهای گلخانهای خود را ۵٪ کاهش دهند و به کشورهای در حال توسعه کمکهای مالی برای افزایش ضریب نفوذ استفاده از انرژیهای تجدید پذیر نظیر انرژی خورشیدی و بادی کنند.
دو کشور مهم که هماکنون با این پیمان مخالفت میکنند، ایالات متحده و استرالیا هستند. برخی متخصصین سیاست مردمی که نسبت به گرم شدن سطح زمین بدبین هستند، پیمان کیوتو را به عنوان برنامهای برای کاهش رشد دمکراسی صنعتی جهان و کاهش انتقال ثروت به جهان سوم در آنچه آنها ادعا میکنند، ابتکار سوسیالیسم جهانی است، برمیشمارند. دیگران چنین مباحثه میکنند که به قدر کافی برای منع دافعات گلخانهای پیش نمیرود.
انتقادهای کشورهای در حال توسعه، بیش از همه، متوجه آمریکا و کشورها اتحادیه اروپا بود که اساس پیمان کیوتو را که به عنوان سنگ بنای اولیه مذاکرات در نظر گرفته شده، از جریان گفتوگو بیرون کنند.
به گزارش «دویچهوله»، در میان کشورهای صنعتی، آمریکا تنها کشوری بود که پیمان کیوتو را امضا نکرده است. نمایندگان آمریکا اعلام کردند، برای تصمیمگیری درباره مفاد قرارداد جدید منتظر تصمیم سنا هستند؛ کشورهایی مانند آمریکا و استرالیا به دلیل بی نتیجه خواندن نتایج این گفتوگوها تلویحی از این پیمان خارج شدهاند.
اما گویا، کانادا هم در حال بیرون رفتن از پیمان کیوتو باشد؛ کانادا نخستین کشوری است که رسما خروج خود را از پیمان تغییرات آب و هوایی زمین اعلام میکند.
«پیتر کنت»، وزیر محیط زیست کانادا تأکید کرد: پیمان کیوتو به شدت ناکارآمد است و کانادا چون نمیتواند به تعهدات خود در این پیمان رفتار کند، با جریمههایی روبهرو میشود که برای این کشور فلج کننده است. در این شرایط، کانادا ترجیح میدهد از پیمان کیوتو خارج شود.
وزیر محیط زیست کانادا افزود: پیمان کیوتو بیش از 13.6 میلیارد دلار برای این کشور هزینه دارد که این رقم، معادل 1600 دلار برای هر خانوار کانادایی خواهد شد.
وی گفت: این هزینهها میراث دولت بیلیاقت لیبرال دمکرات کانادا برای این کشور بوده است.
وی در ادامه افزود: متأسفانه، چین و آمریکا که بیشترین آلوده کنندگان جو زمین هستند، عضو پیمان کیوتو نیستند. کانادا چهار سال پیش نیز اعلام کرده بود، نمیتواند به تعهدات پیمان کیوتو رفتار کند؛ کانادا در زمان به قدرت رسیدن حزب لیبرال به پیمان کیوتو پیوسته بود.
گزارش خطا
نظرسنجی
پیش بینی شما از نتیجه مذاکرات و توافق چیست؟


