سال 2012 سالي سرنوشت ساز براي ناحيه يورو

خبرگزاری فرانسه امروز چهارشنبه در گزارشی از بروکسل در باره بحران ناحیه یورو نوشت ناحیه یورو پس از پشت سرگذاشتن سالی بسیار بد ، سالی سرنوشت ساز را پیش رو دارد و سال دوهزار و دوازده به مثابه آزمونی واقعی برای این واحد پول اروپایی خواهد بود و برای آنکه منطقه یورو از بین نرود باید بر موج ناتوانی‌های بی سابقه ده سال عمر خود فائق َآید.

 سران اروپا بالاخره پس از مدتها که سیاست  شترمرغ  را در باره این بحران در پیش گرفته بودند تصمیم گرفتند چشم خود را به روی این پرتگاه که در لبه آن قرار گرفته‌اند باز کنند.

 نیکلا سارکوزی رئیس جمهور فرانسه اول دسامبر هشدار داد بحران بدهی احتمال دارد همه را نابود کند.

وی گفت: اگر ناحیه یورو متلاشی شود، اگر قلب اقتصادی اروپا از هم بپاشد،ازاروپا چیزی باقی نمی‌ماند.

 یونان از دو سال پیش درگیر کسری بودجه بسیار شدید است مسئله‌ای که تاچندی پیش کتمان می‌شد.

این بحران بدهی پس از یونان دامن گیر پرتغال و ایرلند هم شد هر چند بحران این دو کشور هنوز به شدت بحران یونان نیست.

اما سال دوهزار و یازده به سال سرایت سریع بحران بدهی معروف شده است. درحال حاضر بحران بدهی به هسته سخت یورو یعنی ایتالیا و اسپانیا رسیده است.

این دو کشور قصد دارند برای جبران کسری بودجه خود به گرفتن پول از سرمایه داران و پرداخت سودهای سرسام‌آور بلند مدت به آنها تن دهند.

فرانسه و حتی آلمان هم که فکر می‌کنند از این بحران در امان هستند تحت نظر موسسات سنجش اعتبار اقتصادی قرار دارند نظارتی که ممکن است به کاهش اعتبار اقتصادی آنها منجر شود. بحران از سال دوهزار وهفت وجود دارد اما ابتدا به شکل بحران مالی در آمریکا ظاهر شد سپس باکاهش رشد اقتصادی به شکل بحران اقتصادی در آمد و امروز هم بصورت بحران بدهی ، سیاسی و اجتماعی بروز می‌کند. این بحران موجب سرنگونی دست‌کم شش رئیس دولت در قاره اروپا شده است: جورج پاپاندرئو در یونان، سیلویو برلوسکنی در ایتالیا، خوزه لوئیز رودریگز زاپاترو در اسپانیا، برایان کاون Brian Cowen در ایرلند، خوزه سوکراتز در پرتغال و ایوتا رادیکووا Iveta Radicovaدر اسلواکی .

این بحران پیروزیهایی را برای احزاب عوام گرا به ارمغان آورده است در همین حال سبب شده است احزاب چپگرای فرانسه آتش آلمان ستیزی را شعله‌ور کنند .

ازسوی دیگر اعتراضات اجتماعی و خیابانی به طرحهای ریاضتی بالا گرفته است.

در ایتالیا هم مثل یونان فن سالاران (تکنوکراتها) به توصیه کمیسیون اروپا و صندوق بین المللی پول و با نظارت دقیق آنها سیاستهای اقتصادی ریاضتی را جایگزین سیاستهای پیشین کرده‌اند.

یک دیپلمات اروپایی در بروکسل معتقد است سیاستهای ریاضتی در نهایت به سرکوب افکار عمومی منجر خواهد شد. سال آینده سال سرنوشت سازی خواهد بود زیرا ناحیه یورو توان مالی کافی را برای کمک همزمان به اسپانیا و ایتالیا ندارد.

برای همین رم باید در پی تامین حدود چهارصد میلیارد یورو برای کل سال دوهزار و دوازده باشد که یکصدو پنجاه میلیارد آن را باید در سه ماهه اول سال بدست آید. برای سال آینده دو احتمال وجود دارد .

یا ناحیه یورو در ابتدای سال موفق می‌شود تدابیری را برای جلوگیری از سرایت بحران بدهی به اجرا گذارد و یا آنکه ناحیه یورو با خروج کشورهای ناتوان از هم می‌پاشد. بولکشتاین کمیسر سابق و هلندی اتحادیه اروپا معتقد است نابودی یورو اجتناب ناپذیر است زیرا شکاف بین کشورهای شمال اروپا که به انظباط مالی معتقدند و کشورهای حوزه دریای مدیترانه که در پی راه‌حل‌ هایی سیاسی برای مشکلات اقتصادی خود هستند بسیار زیاد شده است.

در خارج از ناحیه یورو هم وضع چندان تعریفی ندارد.

اف.اس.ای نهاد نظارت بر بانک‌های انگلیس با جدیت از این بانک‌ها خواسته است طرحهایی را برای مقابله با بدترین شرایط احتمالی به اجرا گذارند.

در آمریکا و آسیا هم شرکتها خود را آماده به سر آمدن دوران پول واحد اروپایی کرده‌اند. ژاک دلور رئیس سابق و فرانسوی کمیسیون اروپا می‌گوید اروپایی‌ها به مدت دو سال پاسخ متقاعد کننده ای به بحران ندادند و پاسخی که اکنون می‌دهند بسیار ناچیز و بسیار دیر است.

این ناکامی بیشتر از ناحیه نیکلا سارکوزی و انگلا مرکل است که مدعی رهبری برای حل و فصل بحران یورو هستند اما معمولا در باره راههای دستیابی به این راه حل اختلاف نظر دارند.

برلین خواستار تضمین هایی برای پا پیش گذاشتن است و فرانسه از به تعویق انداختن وعده های برلین برای کمک به ناحیه یورو ناراضی است .

رادک سیکورسکی وزیر امور خارجه لهستان می‌گوید در مورد کمک به حل بحران یورو بیشتر نگران غیر فعالی آلمان هستم تا توانایی این کشور.